nieuwsbrief
Asset 14

Parijs

In Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar actuele zaken. Sarah was dit weekend in Parijs en liet zich meeslepen door alle emoties.

Mail

Op vrijdagavond wandelen mijn geliefde en ik clichématig langs de Seine, we eten falafel, drinken wijn en nemen de metro terug naar ons appartement. Pas als we de deur achter ons dicht trekken zie ik een smsje van een vriend uit Amsterdam. Of alles wel goed gaat, want ‘het nieuws gaat helemaal los met schietpartijen in Parijs’. ‘Er schijnt iets gebeurt te zijn’ mompel ik tegen de geliefde en begin mijn tanden te poetsen. Maar voor ik in bed stap klinkt ver weg een sirene. En nog een. Toch maar even kijken.

Driftig ververs ik even later alle webpagina’s van kranten, veilig achter mijn laptop in de kamer van ons appartement. Liveblogs worden iedere paar minuten geüpdate, de weinige beelden die er zijn worden eindeloos herhaald. Politici spreken van een ‘oorlog’, ‘een aanslag op de gehele mensheid’ en ‘een aanval op het Westen’, en kranten nemen hun woorden klakkeloos over. Mijn facebookpagina kleurt langzaam rood, wit en blauw van alle profielfotofilters en Facebook vraagt me of ik veilig ben.

Na een moment twijfelen of ik wel aan dat circus mee wil doen klik ik op ‘ja’. Zodat niemand zich zorgen maakt, houd ik mezelf voor – of is het stiekem ook om een beetje aandacht? Mensen die ik al jaren niet meer gesproken heb vinden het leuk. Vrienden en familie sturen berichtjes: ‘Zitten jullie in Parijs? Holy shit.’, ‘Wat super heftig.’, en: ‘Zijn jullie niet ontzettend bang?’ Mijn vader wil ons komen ophalen. Natuurlijk, iedereen is bang, en wordt door de berichtgeving alleen maar banger. Maar de gretigheid waarmee mensen het drama omarmen maakt me ongemakkelijk.

Maar echt ongemakkelijk word ik van mijn eigen reactie. Ik google die nacht alle plaatsen waar de schietpartijen hebben plaatsgevonden. Ik meet de afstanden tussen die plaatsen en de plekken waar ik die dag was, en als ik ontdek dat we op tien minuten lopen van een van de restaurants onze falafel hebben zitten eten maakt zich een vreemde opwinding van me meester. Zo dichtbij waren we; als we na het eten nog even waren gaan lopen had het zo anders af kunnen lopen. Ik schrijf het aan vrienden in Amsterdam: ‘Echt gek, we waren daar een halfuur eerder nog vlakbij.’ We vertellen het tegen elkaar, mijn vriend en ik: ‘Het had niet veel gescheeld’. Het geeft ons weekend in Parijs de glans van iets echts; zo dichtbij te zijn bij een gebeurtenis die misschien wel telt als een historisch moment. De schrik, maar ook de opwinding daarvan, ik had niet gedacht dat het zo verleidelijk zou zijn om je daaraan over te geven.

‘Met mij gaat het goed hoor, aanslagje overleefd, dat is alles.’ Als iemand me, terug  Amsterdam, vraagt hoe mijn weekend was, kan ik het niet laten. Toch even laten weten dat ik daar was, dat ik dat heb meegemaakt, al heb ik niet meer meegekregen dan sirenes en helikopters boven mijn Airbnb. Heel bescheiden lach ik alle aandacht weg: van mijn zus die ons van de trein wil komen halen omdat ze zo blij is dat we terug zijn, van collega’s die me op maandagochtend als een heldin onthalen. Ik schaam me er een beetje voor, al die aandacht om iets waar ik zo weinig mee te maken heb gehad, En toch: ergens voelt het ook zo lekker.

Dit is wat ik mis in de berichtgeving over Parijs: zelfreflectie en eerlijkheid. Iedereen mocht de afgelopen week zijn persoonlijke verhaal doen over de aanslagen. De journalist die eens jaren geleden een concert in de Bataclan had bijgewoond, de schrijver die toevallig ook vrienden in Parijs had en zich zorgen had gemaakt, (…). Natuurlijk, het is verschrikkelijk, en heftig, iedereen is geschokt. (Ik wilde schrijven: ‘aangeslagen’, maar misschien zijn woordgrapjes hier niet op hun plaats). Maar het heeft ook iets fijns, blijkbaar. Om een stukje van deze episode te claimen, omdat je er een herinnering aan hebt, of vrienden kent, of, zoals ik, er net niet bij was. Misschien moet je het sensatielust noemen, of narcisme. Ik denk inderdaad dat het daarmee te maken heeft: de hang om je eigen leven interessanter te maken. Maar misschien kun je milder zijn en concluderen dat mensen blijkbaar de behoefte hebben om hun eigen levens te kunnen verbinden met zulke grote, onbevattelijke gebeurtenissen. En dat is denk ik het grote verschil met deze aanslag en die in Beiroet een dag eerder, of die in Kenia, of waar dan ook: dat het veel makkelijker is om deze een beetje voor onszelf te claimen.

Afbeelding via www.forttrafic.com

Sarah van Binsbergen is Hard//hoofdredacteur, antropoloog, journalist. // sarah@hardhoofd.com

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer