nieuwsbrief
Asset 14

Filosoof-ondernemer?

The School of Life mag dan mateloos populair zijn, oprichter en ondernemer Alain de Botton is de titel 'filosoof' niet waard. Zijn zelfhulpmethode is middelmatig en overpriced, aldus Dylan Meert.

Mail

‘Welcome him as if he is the biggest rockstar in the world, because he actually is the biggest philosophical rockstar: mister Alain de Botton!’ Een tot de nok toe gevuld Tivoli barst uit in een oorverdovend applaus wanneer Alain de Botton, filosoof en oprichter van The School of Life, het podium betreedt. Wanneer je als filosoof Tivoli kunt uitverkopen op een zaterdagochtend voor 60 euro per kaartje, kun je zeggen dat je iets unieks aan het doen bent. De Botton mag dan erg populair zijn, de manier waarop hij aan filosofie doet is middelmatig en overpriced. Kan iemand tegelijkertijd filosoof en commercieel ondernemer zijn, zonder afbreuk te doen aan de waarde van zijn filosofie?

Alain de Botton heeft The School of Life opgericht met een missie: mensen helpen een antwoord te vinden op de fundamentele vragen in hun leven. Hij ergerde zich er als student al aan dat er tijdens zijn studie wijsbegeerte enkel onpersoonlijke thema’s werden behandeld, zoals kennisleer, logica en metafysica. Ook de overheid, zorginstellingen en culturele centra geven volgens hem geen richtlijnen bij de complexe vragen waar we tegenaan lopen in het dagelijks leven: hoe vind ik de juiste levenspartner? Hoe haal ik voldoening uit sociale relaties? Hoe bouw ik een deugddoende carrière op? Met The School of Life verschaft Alain de Botton filosofische zelfhulp en visie.

Die visie is uit te leggen als een soort stoïcisme light: niet te veel verwachtingen stellen, ruimte en tijd geven aan jezelf om te groeien, het aanvaarden van falen, imperfecties erkennen en tevreden zijn met wat je hebt. De Botton leert ons deze lessen aan de hand van het gedachtegoed van grote denkers als Schopenhauer, Proust en Nietzsche. Met deze lappendeken van filosofisch ‘advies’ komt hij tegemoet aan de vertwijfeling die veel mensen ervaren wanneer ze geconfronteerd worden met levensvraagstukken.

En het werkt. Met online content en een goede vertelstem houdt De Botton samen met een toegewijd team van filosofen en content creators The School of Life draaiend. Veel mensen vinden troost, steun en richting in de boeken, video’s en colleges van The School of Life. Toch geven de vormgeving, de eentonigheid qua visie en de hoge prijzen mij het gevoel dat The School of Life in zijn opzet niet waarachtig is. De onderneming is weggelegd voor een select publiek en leert niet het vermogen tot kritisch denken aan, waardoor het instituut onderdoet voor de gemiddelde filosofieles.

Alain de Botton legt in de eerste plaats niet het gedachtegoed van bekende denkers bloot, maar gebruikt hun gedachten vooral om zijn eigen boodschap kracht bij te zetten. Hij maakt een persoonlijke interpretatie die hij presenteert als een algemene waarheid, om zo een zelfhulpmethode te presenteren die zijn adepten kunnen overnemen en volgen. Dat is niet alleen respectloos tegenover de aangehaalde denkers, maar gaat ook voorbij aan het algemene, meest essentiële doel van de filosofie: zelf denken. In een gemiddelde filosofieles leren de studenten om eigen interpretaties te maken, gegrond op argumenten. De Botton maakt in plaats van denkers, volgers. En dat is een filosoof onwaardig.

Daarnaast schaadt het bedrijfsmatige karakter van The School of Life – het is een private onderneming – de authenticiteit van de filosofie van De Botton. Ten eerste wordt door de hoge prijzen al een grote groep mensen uitgesloten, wat niet correspondeert met de ambitie om filosofie toegankelijk te maken voor iedereen. Bovendien praat De Botton op een consistente manier naar de algemene boodschap van The School of Life en herhaalt hij platitudes die al eens eerder voorbij zijn gekomen in ‘promotievideo’s’. De dynamiek van het bedrijfsbelang zorgt ervoor dat De Botton eigenlijk niet van mening kan veranderen, omdat die dan niet meer zou stroken met de algemene boodschap van The School of Life. Hij beknot op die manier zijn eigen vrijheid van denken. De relatieve onafhankelijkheid die je als filosoof verbonden aan een universiteit of als zelfstandig auteur geniet, is noodzakelijk voor een goede filosoof.

Tot slot dient de filosofie van De Botton vooral nuttig te zijn. Zijn volgers hangen hem aan om zijn levenslessen actief toe te passen op het eigen leven. Als zijn visie die zelfhulpfunctie verliest, dan blijft er niets meer van overeind staan en is er geen reden meer om hem te lezen. Het werk van grote filosofen, zoals Nietzsche of Wittgenstein, staat volledig op zichzelf. Filosofie kun je zien als een kunstvorm, met een bepaalde schoonheid in de manier hoe een denker zijn gedachten uitdrukt, concepten bedenkt, een begrip van metafysica en ethiek ontwerpt en dat alles inpast in een persoonlijke schrijfstijl. Op die manier kun je een filosoof lezen en het op geen enkele manier met hem eens zijn, maar toch een ervaring rijker zijn. Die onafhankelijke waarde is compleet afwezig bij De Botton en dat is erg jammer.

Toch moet worden erkend dat Alain de Botton als ondernemer een groot publiek bereikt. Hij laat mensen op een directe manier kennismaken met een discipline die altijd bekend heeft gestaan als abstract en onbegrijpelijk. Zij die anders nooit iets te maken zouden hebben met filosofie, begrijpen nu de waarde van zelfreflectie en bewustwording. Dat is waardevol. Maar we moeten wel degelijk kritische kanttekeningen plaatsen bij het fenomeen De Botton. Want al maakt hij filosofie toegankelijk, ik hoop dat zijn publiek verdere stappen zet; kritischer gaat kijken naar The School of Life en zal naslaan wat de filosofen die De Botton bespreekt nu werkelijk te zeggen hebben. Om op die manier het vermogen te ontwikkelingen om zelf kritisch te denken – zodat de volgers hun leven vorm kunnen geven met keuzes gebaseerd op hun eigen ervaringen en persoonlijkheid, in plaats van die van Alain de Botton.

Beeld via Flickr

Dylan Meert is een filosoof uit Gent en programmamaker bij Pakhuis De Zwijger. Hij houdt van 's nachts wandelen in Amsterdam, Griekse yoghurt en Bialetti-koffie.

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer