Mensen bleken een zwaaiende man voor het raam nog veel enger te vinden." /> Mensen bleken een zwaaiende man voor het raam nog veel enger te vinden." />
nieuwsbrief
Asset 14

Kat of slang

Ook Anna is terug van vakantie en ze schrijft dit seizoen weer elke maand een kort verhaal aan de hand van een oproep in de Albert Heijn. Doe je mee? Mail haar een duidelijke foto van een bijzondere oproep en wie weet verwerkt zij hem in een van haar verhalen.

Mail

Beeld: Rogier Rood

Op een avond in het najaar viel het Peter op, voor het eerst. Terwijl hij van het station naar huis liep, rond half zeven, voorzichtig zodat de natte blaadjes zijn nette schoenen niet vies zouden maken, brandde er licht. In bijna alle huizen brandde licht, de anderen leken onbewoond of misschien spookte het er.

Sommige lampen herkende hij, die had hij zelf ook of zijn vrienden, maar die woonden niet in de buurt. Hij zag keukentafels met lage grote lampen erboven, alsof de tafel werd verhoord. Hij zag roosters van zwemlessen hangen op koelkasten, hij zag ontbijtbordjes op aanrechten staan, hij zag mensen in pannen roeren of op de bank zitten. Sommigen dronken wijn. Hij zag hoeveel spullen ze hadden. Dingen waarvan hij niet eens wist dat ze bestonden. Keukenapparatuur, kinderspeeldingen, elektronica. Hij zag snoeren, post en fruitmanden.

Als hij ergens te lang stilstond, kreeg hij een bepaald soort blik van de mensen die binnen in het licht woonden, een geïrriteerde en bange blik. De eerste keer dat het gebeurde hief hij zijn hand verontschuldigend, maar mensen bleken een zwaaiende man buiten voor het raam nog veel enger te vinden. Daarna wendde hij zijn blik af, keek naar zijn natte schoenen en liep door naar de volgende poppenkast, waar het mannetje het vrouwtje een kus gaf en het kindje een tekening maakte, het puntje van haar tong tussen haar lippen.

Peter dacht dat de wereld niet van reclames is gemaakt. Maar nadat hij voor zijn eigen huis had gestaan, aan de overkant van de straat om zijn donkere etage de bekijken, realiseerde hij zich dat zijn wereld niet van reclames is gemaakt. Andere mensen, dacht Peter, leven in Ikea-folders. Andere mensen proosten ’s avonds met een goed glas wijn.

Het was die avond dat Peter besloot dat er iets moest veranderen. Hij belde zijn moeder. Haar vriend nam op. Zijn moeder was op een EHBO-cursus, haar vriend wist ook niet waarom. Het was een beginnerscursus, de eerste les. Peter wist dat er haast was. Hij stapte in de auto en een kleine drie kwartier later zat hij in een fluorescerend geel hesje met reflectiestrepen gehurkt naast een plastic pop, die zijn moeder probeerde te reanimeren. Hij vertrouwde zijn moeder. Tussen het tellen, de mond-op-mondbeademing en de hartmassage door luisterde ze naar hem. Hij vertelde haar over de fruitschalen, de planten, de pruttelende pannen op het fornuis. Zijn moeder kon goed dingen tegelijk. Ze had haar vriend ook een tijdje tegelijk met zijn vader gehad.

Peter had nooit lichtzinnig beslissingen kunnen nemen. Sterker nog, hij had nooit beslissingen kunnen nemen. Met Fiona, zijn vorige vriendin, de enige die echt telde, had hij daar vaak ruzie om gemaakt. “Weet ik niet”, was Peters antwoord. Op alles. Fiona had veel vragen: of hij kinderen wilde en hoeveel, of hij wilde trouwen en wanneer, of ze wel gelukkig was met haar baan of niet. Door met zijn moeder te praten had Peter zijn onwetendheid beter onder woorden kunnen brengen. “Ik weet niet hoe het is om kinderen te hebben, dus ik weet niet of ik het wil”, had hij gezegd. Waarop Fiona probeerde uit te leggen dat zij in ieder geval wist dat ze wilde weten hoe het is om kinderen te hebben, een uitleg die Peter dusdanig in de war bracht, dat hij het ter plekke en tot ieders verbazing uitmaakte.

“Jij moet”, hijgde zijn moeder in de adempauzes tussen haar geblaas en getel, “een huisdier nemen!” Eenmaal thuisgekomen, een EHBO-certificaat op zak, maakte Peter op het bureaublad van zijn computer een Word-bestand aan, dat hij ‘huisdier.doc’ noemde. Hij had gelezen over beslissingen. Eerst moest hij alle opties op een rij krijgen.

Het duurde drie avonden voordat Peter zijn lijst compleet had. Ook de huisdieren waar hij niks van moest hebben, zoals een wandelende tak of een fret, mochten niet op de lijst ontbreken. Hij wilde deze overweging zorgvuldig nemen. Avond vier besteedde hij aan het zoeken naar de doorstreep-functie in Word.

Een half jaar later wist hij wat er aan zijn geluk ontbrak. Van zijn moeder mocht hij niet op één paard wedden. Dat was een uitdrukking, zei ze, want het paard had hij al de eerste week doorgestreept. De twee laatst overgebleven opties zette hij op het kaartje van de Albert Heijn. Hij hoopte op een kat, maar met een slang zou hij ook blij zijn. Dan brandde ’s avonds in ieder geval het licht van het terrarium als hij thuiskwam.

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer