Jetski te koop, 2000 euro." /> Jetski te koop, 2000 euro." />
nieuwsbrief
Asset 14

Jetski

Anna schrijft elke maand aan de hand van een oproep in de Albert Heijn een kort verhaal. Doe je mee? Mail haar een duidelijke foto van een bijzondere oproep en wie weet verwerkt zij hem in een van haar verhalen. Dit is de eerste aflevering.

Mail

“Woooh, dat is vet!”
Hij keek op van zijn boek.
Maria steunde op haar ellebogen en keek richting het water, ze lachte.

Het was dag twee en tot nu was alles ‘kut’ of ‘saai’ of een combinatie van ‘kut’ en ‘saai’ geweest. Dat begon met de koffie op Schiphol (kut), vervolgens de vliegreis (saai), de busreis was geen haar beter (kut en saai) en de camping idem. Alle prachtige exemplaren jonge Nederlandse medekampeerders waren in één oogopslag voor ‘onverstaanbaar’ uitgemaakt, Brabanders, vermoedde hij. Zij tweeën waren tot elkaar veroordeeld, aangezien Bas zich de eerste avond vol overgave in een pingpongtoernooi had gestort met zijn landgenoten en sindsdien alles en iedereen ‘keigaaf’ vond.

Hij volgde haar blik, ze had haar zonnebril op het puntje van haar neus (factor 40, want rimpels wil ze niet) gezet en keek naar een bruingebronsde jongen die als een luide bromvlieg over het water sjeesde. “Vind je?”, vroeg hij. “Hm?”, reageerde zij afwezig, alsof hij haar met zijn vraag uit haar blije roes had gewekt. “Moet je doen...” Ze lachte spottend en schudde haar hoofd. “Alsof jij dat goed vindt”, daagde ze hem uit. Na wat ongelovig gesputter had hij haar zo ver. “Ce n’est pas dangereux”, verklaarde de knul en zij knikte instemmend alsof ze hem verstond.

Hij bleef over, met zijn boek en alle kans om zich in het overige aanbod kampeerders te verdiepen. Zijn collega had hem verklapt dat deze camping het walhalla voor gescheiden mannen was. Twee tenten verderop bij Nicoline was het raak. Zij zag hem met zijn wc-rol lopen, een praatje was zo gemaakt, ze kookte lekkere pasta carbonara en de kinderen lagen vroeg in hun slaapzakken. Later op de avond wilde ze na een goed glas wijn of drie graag giechelend obscene verhalen over haar studententijd vertellen, waarin een glansrol voor haar ex-man was weggelegd, maar dat gaf hem niks, want ze rook lekker, naar zijn ex.

Bas had zijn heil de volgende dagen gezocht bij een moeder die een frituurpan had meegebracht. Maria kwam nog wel eens op het eten, als ze niet in de pizzeria zat met haar jetski-vrienden. Ze scheen er nogal goed in te zijn, terwijl iedere interesse in lichamelijke activiteiten haar verder vreemd was en ze zelfs te lui was om naar school te fietsen. Moe, verwaaid en gelukkig zag ze er uit, al vermoedde hij wel dat ze stiekem rookte, maar dat doen die Fransozen nu eenmaal graag. “Kun je je een beetje verstaanbaar maken?” Ze lachte: “We praten gewoon Engels hoor!”

Ontroostbaar zat ze in de bus naar het vliegveld. Haar tranen dropen langs de binnenkant van de zonnebril die Bas steeds van haar hoofd probeerde te plukken: “Het is keibewolkt hoor, zie je dat dan niet?” Thuis, boven een onaangeroerd bord pasta carbonara, maakte ze zich zuchtend verstaanbaar over haar verdriet: “Het was gewoon zó fijn.... Je kan zo hard op zo’n ding, het geeft zo veel... vrijheid, het was zó vet...”

Hij begreep haar, op haar leeftijd had hij het schaatsen ontdekt, waar zijn ouders maar weinig begrip voor konden opbrengen. En hoewel een nieuw paar schaatsen op zijn zestiende verjaardag bovenaan zijn verlanglijst stond, hadden zijn ouders hem verrast met een grote zwarte hond, die hij huilend van schrik in ontvangst nam. Hij zou dezelfde fout niet maken, hij zou het ultieme cadeau geven, zo mooi dat ze het niet eens durfde te vragen.

Natuurlijk schrok Maria, het ding had flink wat gekost. Daarna begon ze op te scheppen, tegen iedereen die het wilde horen en ze zei: “Nu móeten we volgend jaar wel terug hè, naar dezelfde camping, hoe vet is dat?” Haar klein vaarbewijs zou ze zo snel mogelijk gaan halen, dat mocht ze zelf regelen, daar was ze oud genoeg voor.

Twee maanden na haar verjaardag had ze nog niks geregeld. Hij noemde haar ondankbaar en zij klaagde dat ze zo druk was en die avond moest ze uit met vriendinnen dus ze moest maar snel naar de stad om kleren te kopen en ze at wel een patatje dan. Nicoline kwam eten. Na twee glazen wijn informeerde ze giechelend: “En, had je dochter veel liefdesverdriet?” “Liefdesverdriet?”

Hij voelde zich verslappen, zijn bestek gleed uit zijn vingers en hij keek ernaar. Hij zag de aderen op zijn handen. Hij wist hoe Nicoline nu keek, triomfantelijk, hij kende die blik. Hij wilde het niet zien. Domme, domme naïeve man. Hij zag hoe Nicoline zijn linkerhand vastpakte. “Sorry”, zei ze, “ik dacht dat je het wist, wat keivervelend voor je...”

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer