Asset 14

Job, Joris en Marieke

Julia sprak met tekenaar en muzikant Job Roggeveen over de film Mute en zijn zingende yeti Manfred.

Job Roggeveen is een derde van animatiestudio Job, Joris en Marieke. Het trio zette na hun studie aan de Design Academy Eindhoven een eigen animatiestudio op. Ze hielden nu eenmaal meer van verhalen dan van stoelen en tafels. En meer van getekende karakters dan van acteurs, die nooit doen wat je wil. Hun animatiefilm Mute is genomineerd in de categorie ‘best motion design’ op het Playgrounds Festival.

Volgens Manfred de yeti, frontman van de fictieve band Happy Camper, ben je een bruut en een controlfreak. Hou je echt zo van controle?

Ja, dus het is heel fijn dat we in onze eigen studio alles in de hand kunnen houden. Joris en Marieke animeren, Marieke schrijft de scripts en ik maak de muziek en illustraties. We kunnen een volledig product leveren van begin tot eind.

Wat is het verhaal achter Mute?

Het idee voor Mute is eigenlijk op een vrij walgelijke manier ontstaan, toen Joris, geen idee hoe, in het zwembad een snee in zijn teen kreeg. Dat leek best wel op een mond. Dus probeerde hij daar een beetje mee te praten. Zo kwamen we op het idee voor de sprakeloze mensen die zichzelf een ‘stem’ geven door op brute wijze hun gezicht in te snijden.

Gruwelijk, maar ook grappig. Veel van ons werk heeft iets liefs, maar ook iets duisters. Muziek is daarbij heel belangrijk. In eerste instantie was de score voor Mute te engig, waardoor het allemaal erg naar werd.

Jullie zijn begonnen met stop-motionanimatie. Hoe en waarom zijn jullie overgegaan op 3D-animatie?

Joris en Marieke hebben zich dat zelf eigen gemaakt. Langzamerhand hebben we steeds beter geleerd hoe we 3D-animatie op stop-motion kunnen laten lijken. Stop-motion is prachtig, maar heeft grote nadelen als je werk in opdracht doet. Een opdrachtgever kan zomaar aan het eind net even een kleurtje anders willen. Dat kan dan niet, dan moet alles over. Het is minder flexibel. Bovendien zijn sommige mogelijkheden van 3D, zoals het gebruik van een bewegende camera, echt geweldig.

De peuterserie The Tumblies hebben we oorspronkelijk bedacht als stop-motion. De pilot hebben we ook zo uitgevoerd. Uiteindelijk bleek het voor 78 afleveringen gewoon te veel werk, dus hebben we dat uitbesteed aan een andere 3D-animatiestudio.

Besteden jullie vaker werk uit op die manier?

Dat is iets dat we graag zouden willen doen. We hebben bijvoorbeeld een serie educatieve filmpjes voor Malmberg gemaakt over het alfabet. Dat was veertig keer een minuut. Daar hadden we wel hulp bij kunnen gebruiken.

Maar het is een vak apart, anderen aansturen. We hebben van The Tumblies wat dat betreft veel geleerd. Het is niet altijd meteen een productioneel voordeel om anderen dingen te laten uitvoeren; je moet heel veel voorbereiden.

Is het een ambitie van jullie om te groeien en een grotere studio te worden?

Nee eigenlijk niet, we hebben het er wel vaker over gehad, maar komen er toch op uit dat we onszelf liever als regisseursteam zien dat af en toe met een grotere groep mensen aan projecten werkt. Zoals Michel Gondry.

Wat is jullie favoriete project?

We hebben met heel veel plezier aan Mute gewerkt, daarin hebben we echt alles uit onszelf kunnen halen. En Happy Camper, mijn muziekproject, waarbij ik liedjes schrijf en componeer, die door verschillende artiesten worden ingezongen. Omdat er dus geen frontman is, hebben we er een ontworpen, Manfred de yeti.

Wie bewonderen jullie?

We kwamen er achter dat we vooral mensen met ongeveer dezelfde naam bewonderen. Filmmakers in dit geval. We vinden Wes Anderson, Roy Anderson en Anders Thomas Jensen geweldig. En op het gebied van animatie de film Mary and Max van Adam Elliot. Een prachtig klein en ontroerend verhaal. Die film is daarin een voorbeeld voor ons: onze komende projecten mogen ontroerender zijn. Maar ook grappig, natuurlijk.

Wat is de ideale opdrachtgever?

We hebben veel met Top Notch gewerkt. Zij zijn geweldig. In het algemeen is het belangrijk dat een opdrachtgever weet waar we goed in zijn en ons daarin ook de vrijheid geeft. Dat hebben we met Malmberg ook meegemaakt. Toen we die letterserie voor ze maakten, kregen we de ruimte om het te maken zoals wij dat wilden.

Dat zou je niet verwachten van zo’n traditioneel bedrijf.

Nee, misschien niet, maar het was onze tweede opdracht voor ze, en ze merkten hoe goed de kinderen op de karakters reageerden. De kinderen gingen er zelf verhalen voor verzinnen, en ze na knutselen.

Wat hebben jullie in de pipe line zitten?

Dit voorjaar een nieuwe plaat van Happy Camper, en we hebben een filmplan ingediend voor de ultrakort van het Filmfonds. Het zou heel gaaf zijn als we dat krijgen. Als we het niet krijgen gaan we de film ook maken, zo is Mute ook tot stand gekomen. Maar een toelage geeft ons wel meer luxe, dan hoeft het niet tussen de bedrijven door.

Het maakt het trouwens niet per se beter, als je er meer tijd voor hebt. Sommige animatoren maken alleen maar vrije projecten, wij hebben gemerkt dat de combinatie van opdrachten en vrij werk beter bij ons past.

En, als ik vragen mag, waarom hebben animatiefiguren zo vaak maar drie vingers en een duim?

Die van ons hebben vaak zelfs geen duim! Bij Donald Duck, waar het ooit is begonnen, schijnt het uit tijdsbesparing te zijn. Maar wij willen onze karakters graag wat onhandigheid geven. Zo hebben ze ook geen nek. Dat geeft ze een helder en eenvoudig silhouet, en zorgt er voor dat ze zich anders moeten uitdrukken. Hun hele lijf beweegt als ze iets willen zeggen.

Job, Joris en Marieke geven deze week op het Playgrounds Festival een masterclass (gisteren, 7 november in Eindhoven) en een lezing (vandaag, 8 november in Amsterdam). 

Mail

Julia Veldman

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer