Foto: privé-collectie Ava Mees List Mees neemt een duik in de ijskoude, gewelddadige Grote Oceaan." /> Foto: privé-collectie Ava Mees List Mees neemt een duik in de ijskoude, gewelddadige Grote Oceaan." />
tickets
Asset 14

IJsbeer

IMG_0488

Foto: privé-collectie Ava Mees List

Mijn opa woonde vlakbij zee. Tot en met november trotseerde hij fier de tegenwind en fietste door de duinen naar Schoorl aan Zee en dook vervolgens de golven in, elke dag. Mijn moeder leerde het weer van hem, en ook al heb ik hem nooit gekend, hetzelfde gezonde Hollandse bloed stroomt door mijn aderen. Elk jaar maak ik er een punt van tijdens een geweldige storm of met min tien (figuurlijk dan) uit de kleren te stappen en zonder aarzelen als een gek op het water af te rennen. “Je bent net je moeder,” verzuchtte mijn vader toen ik twee jaar geleden op een regenachtige oktoberdag trots verkondigde te hebben gezwommen, de rode blosjes nog op het gezicht.

In San Francisco is het klimaat overwegend wispelturig maar zacht. Afgelopen maart hadden we onverwachts een hete dag: het was maar liefst 28 graden. Samen met wat vrienden besloten we boterhammetjes te smeren, een paar koude sixpacks bier in te pakken, en in de auto reden we langs de rotsachtige kust van Californië naar een afgelegen strand. Na enkele biertjes, een paar potjes catch en een uur in bakken in de volle zon vond ik het welletjes. Er moest gezwommen worden. Het was me al opgevallen dat geen van de strandgangers ook maar een teen in het water stak. Toegegeven, de golven zagen er gevaarlijk hoog uit maar wie houdt er niet van een beetje actie? Ik liep naar de kustlijn en stak mijn voeten in het water. IJs- en ijskoud. Achter me zaten mijn makkers me vanonder hun petten aan te staren. “Are you crazy? No one goes swimming here, the water's freezing!” “I'm Dutch!” gilde ik terug, en ik draaide me om, deed nog een stap. Ik dacht aan de keren dat ik de Noordzee in was gedoken, terwijl de regen naar beneden kwam. Op die momenten was het water, opgewarmd door de zomermaanden, een welkome verwarming geweest voor de gure buitenlucht. De Grote Oceaan is een ander geval. Door stromingen vanuit het noorden wordt de watertemperatuur meestal niet hoger dan 15 graden -en dat is dus in de zomer- maar dat wist ik toen nog niet.

Tot mijn knieën stond ik nu, kippenvel liep van mijn rug naar mijn armen. Voor ik het wist zag ik een golf op me af razen, en werd ik ruw omver gesmeten. Midden in de branding tuimelde ik onder water, geschuurd door de zanderige bodem, en ik voelde dat het getij me verder de zee in trok. Met alle macht wist ik eerst mijn handen, en toen mijn voeten stevig in het zand te wroeten, happend naar adem. De volgende golf stortte zich over me heen, maar ik vocht terug en proestend kwam ik boven. Angstig klauterde ik op mijn knieën naar het strand. Beschaamd en opgelucht stond ik op, maar niemand keek meer. Mijn huid was rood van de kou en de schaafwonden, maar ik had het gedaan. Soort van. Ik had gezwommen. Terwijl ik terug liep naar de handdoeken zei mijn vriendin: “You're such a polar bear. I can't believe you actually went in. Here, grab a beer.” Ik plofte neer, nog iets nahijgend.
Toen we terug naar de parkeerplaats liepen zag ik het waarschuwingsbord pas:

Dangerous Currents!

Rip currents can form anywhere here. People entering shallow waters can be caught in rip-currents and quickly pulled into deep water.

Daaronder stond in grote rode letters:

Shark Advisory!

Great White sharks live in these waters. A shark attack occurred here in 6 feet of water. Be aware of the potential for sharks close to the shore, along the entire length of the beach.

Hey, had niemand dat even van te voren kunnen zeggen? Ik mag dan wel een ijsbeer zijn, niemand van ons kan op tegen Jaws, behalve dan Chief Brody. Als ik had geweten dat er haaien waren, had ik nog geen kleine teen in het water gestoken, en dan hebben we het nog niet eens over gevaarlijke stromingen. Huiverend stapte ik de auto in.

Inmiddels ben ik al een paar maanden terug in Nederland. Oktober loopt op zijn eind, en ik heb me nog niet het water in gewaagd. Zittend op de bank staar ik uit het raam naar de bruine herfstbladeren, met een dikke sjaal omgeknoopt. De trein naar Zandvoort vertrekt elk half uur vanaf Centraal Station, maar ik vrees dat ik blijf zitten. Sorry opa.

Mail

Ava Mees List

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer