Gemakzuchtig, zelfs gretig wordt naar de wapenstok gegrepen." /> Gemakzuchtig, zelfs gretig wordt naar de wapenstok gegrepen." />
nieuwsbrief
Asset 14

Politiegeweld

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vijf korte commentaren in woord en beeld van onze redacteuren.

Mail

Rolmodel

Je beste vriend

Overdag, heerlijk weer en pal voor het hoofdstedelijke Centraal Station. De tekst die de beelden begeleidt, vertelt je dat de man die zich aan de greep van meerdere stadswachten probeert te ontworstelen, zojuist tegen de richting in is gefietst. Je spoelt het filmpje een paar keer op en neer. De man is een toerist, dat kan bijna niet missen. Een boze, verbaasde en gearresteerde toerist. Welkom in Nederland.
Vervolgens, een week of twee geleden in een doorsnee wijk. Je ziet een paar politiebusjes en wat auto's, kriskras door de straat en te midden daarvan een groepje krakers. De spanning is voelbaar door je beeldscherm heen. Protocollen worden doorgesproken, beide partijen hebben duidelijk eerder met dit bijltje gehakt. Onderin beeld scrollt een toelichtende tekst. Je bent sceptisch, want objectief zijn de makers van de video allerminst. Dan ontstaat er hectiek, worden er wapenstokken getrokken en met overtuiging ingezet. De aanleiding? Een mysterie.
Tot slot, weer een YouTube-fragment. Dit keer een opname van regionale televisiezender AT5. Je kijkt naar een ‘persconferentie’ van Sharia4Holland, voor het vrijheidsmonument op de Dam. Veel haat passeert de revue. Tegen de democratie, het Westen en mensen die van lekker weer genieten. De argumentatie rammelt harder dan het kapotte spatbord van je fiets, tussen de regels door klinkt een verkapte doodsbedreiging aan Wilders' adres. Een omstander heeft er genoeg van en besluit verhaal te halen. Hardhandig wordt hij door een agent in burger afgevoerd. Een handjevol geüniformeerde collega's kijkt toe.
Veel animositeit tegen de sterke arm der wet heb ik eigenlijk nooit gevoeld. Wanneer er een video opduikt met laakbaar gedrag van de politie, dan doe ik dat af als incident. Totdat er drie het nieuws halen binnen twee weken, alle gesitueerd in dezelfde stad. Dan denk ik niet meer aan incidenten, maar aan voormalig agent Hero Brinkman, die drie jaar geleden vrijuit sprak over hoe heerlijk het is om geweld uit te oefenen tijdens charges met de ME. Destijds hoopte ik dat hij een uitgesproken eenling was, dat andere agenten geen genot putten uit het "meppen" van een "brandende vlek" in andermans rug. Die hoop brokkelt af door video's zoals hierboven. Gemakzuchtig, zelfs gretig wordt naar geweld gegrepen. De politie, 'je beste vriend'. Welkom in Nederland.

Door Boy van Dijk

Commentaar

Verantwoording nemen

Ronald Waterreus zei iets interessants. (Pause for dramatic effect.) De ex-keeper en excuus-PSV'er van de NOS stelde: “Arjen Robben had zijn verantwoording moeten nemen.”
U denkt misschien: “Die jongen spreekt de taal niet, hij is als keeper in Limburg geboren en had zodoende dubbel pech.” Maar ik denk dat Ronald een doorbraak in het denken over good governance probeerde te forceren. Helaas gingen zijn tafelgenoten vooral in op het begrip “Robben”, ik was namelijk vooral benieuwd naar Ronalds concept “verantwoording nemen”.
Want wat deed Ronald precies? Hij verhitte twee losse begrippen: “verantwoordelijkheid nemen” (vooraf) en “verantwoording afleggen” (achteraf) en smolt die samen tot de legering “verantwoording nemen” (continu). Een prachtige vondst. These, antithese, strafschop: een snoeiharde Hegel in de bovenhoek.
Zowel verantwoordelijkheid nemen als verantwoording afleggen – in één continu proces waarin men op basis van eigen kennis en kunde handelt, en eerlijk uitlegt waarom die twee tot bepaalde keuzes leiden – dat zouden meer mensen moeten doen.
Wie kunnen er van Ronald leren? Ik zag de afgelopen weken een paar mooie voorbeelden en geef er hier twee. Eerst was daar premier Rutte, die twee jaar geleden “zijn verantwoordelijkheid nam” door zonder, maar met, Wilders te gaan regeren. Hij deed misschien wat hij noodzakelijk achtte, maar toen het op een fiasco uitliep, gaf hij, in plaats van verantwoording af te leggen, GroenLinks de schuld. De premier nam zijn verantwoording niet.
Een ander voorbeeld is Shell. Dat bedrijf doet graag alsof het zijn verantwoordelijkheid neemt. Uit de koker van de pr-afdeling komt dan een eco-initiatiefje, waarna een voorlichter (voorlichten, dat ligt ergens halverwege voorliegen en oplichten) vertelt hoe belangrijk Shell het welzijn van moeder aarde vindt. Kort na zo'n pr-offensief blijkt er weer ergens een metalen buis kapot te zijn gegaan, en lekt er behalve veel olie ook een intern rapportje uit. Dan wordt duidelijk dat Shell niet alleen geen verantwoordelijkheid neemt (en als het misgaat graag anderen de schuld geeft), maar op zulke momenten ook weigert verantwoording af te leggen. Shell blijkt dan een bedrijf dat zich wel bewust is van de brede maatschappelijke verantwoordelijkheid die anderen haar toedichten, en daar handig op inspeelt, maar zelf niet in die verantwoordelijkheid gelooft. Je kunt dus stellen dat het bedrijf zijn verantwoording niet neemt, en van zo'n houding denken Ronald Waterreus en ik het onze.

Door Jan Postma

Nieuws in Beeld

Bergen komen malkander niet tegen, maar menschen wel.
Op het hoogste punt van de wereld kunnen opstoppingen dodelijk zijn.


Illustratie: Charlotte Peys

De Hofstad

Open brief tot afscheid

Afgelopen week heb ik voor de tweede keer mijn lidmaatschap van GroenLinks opgezegd. De eerste keer was toen twee actievoerders drie weken in de cel zaten omdat ze ketchup naar Rita Verdonk hadden gegooid, en Femke Halsema in Kamervragen hamerde op “de ernst van het ketchupgooien”. Nu was de directe aanleiding Ineke van Gent, die de reiskostenaftrek gelijkstelde aan het subsidiëren van “riante Eerste Klaskaarten van hoge ambtenaren en dikke leasebakken”. Van Gent stelt dat forensen “gewoon” dichter bij hun werk moeten gaan wonen.
Ho. Dit wordt persoonlijk. Ik pendel als promovendus tussen Amsterdam en Nijmegen en dat bevalt me uitstekend. Je kunt in de CAO voor wetenschappelijk personeel, salarisschaal P0, nazoeken wat een patser ik ben. Dit kost me niet 1,5% maar 8-10% van mijn koopkracht, en verhuizen naar Nijmegen kost meer. Ik heb tien jaar voor mijn huidige woning op een wachtlijst gestaan. Bovendien schrijf ik (meestal onbezoldigd) over avantgarde-muziek en nieuwe kunstvormen. Dan moet je niet in Nijmegen zijn.
Het zat er allang aan te komen. De nieuwsbrief ging al jaren in de prullenmand en de partijkrant belandde ongelezen in de papierbak. De weinige keren dat ik naar partijbijeenkomsten ging, kwam ik de CV-fetisjisten weer tegen die ik nog kende uit de studentenpolitiek, ijverig bezig met handenschudden. (En ik dacht: als ik actief word in GL, word ik ook zo.) Al sinds Femke Halsema was het gedachtengoed van GL steeds meer verwaterd tot een vrijzinnige, kosmopoliete, grootstedelijke, hoger opgeleide, bewust consumerende lifestyle. Klinkt als helemaal mijn lifestyle? Ja. Maar daar heb ik GroenLinks niet voor nodig.
“De huidige regeling is vooral in het voordeel van automobilisten. Ruim driekwart van het geboden belastingvoordeel slaat neer bij automobilisten, de rest bij ov-reizigers en fietsers”, stelt Van Gent. Nou, dan belast je die leasebakken toch? Jaag je die mensen mooi de trein in, in plaats van eruit. Dát is nou ontzettend Groen en Links.

Door Floris Solleveld

Machtige Media

Feestende baboesjkas

De hele week was het feest in Bakoe, Azerbeidzjan. Er wordt veel gemopperd over het Eurovisie Songfestival en vooral over Nederlands onvermogen de finale te halen, maar het festival zorgt er in elk geval voor dat je weer weet welke landen er ook alweer in Europa liggen. Azerbeidzjan ligt volgens Wikipedia op de grens van Oost-Europa en West-Azië en is daarmee een transcontinentale staat. Good enough, ze hebben oliegeld, en als Israël mee mag doen, waarom dan niet Azerbeidzjan? Amnesty, het NOS journaal, demonstranten in de straten van Bakoe en presentator Jan Smit hadden allen zo hun bedenkingen bij de geschiktheid van Azerbeidzjan om gastland te zijn, maar voor grote Europese evenementen geldt hetzelfde als in het dagelijks leven: je kunt nog zo’n klootzak zijn, als jij het beste feestje organiseert komen de mensen bij jou dansen.
En een goed feest was het, met alle essentiële ingrediënten: grote borsten, korte jurkjes, gespierde mannen met a) trommels b) rokken c) capes, acrobatiek, vuur, sneeuw en heel veel balkan beats. Het niveau dit jaar was relatief hoog: van de Deense kloon van Ilse de Lange tot Macedonië’s Zwarte Magica. Ja, het Eurovisie is circus – en gelukkig maar, zo valt er nog wat te lachen – maar het gaat evengoed om mooie liedjes. De Oostbloklanden begrijpen dat en sturen hun beste artiesten. Terwijl wij klagen over vriendjespolitiek, denken die landen vast dat we hén zitten te dissen: "DJ Tiësto komt toch uit Holland? Waarom sturen ze dan een onbekend scheel meisje met een indianentooi?!" Je kunt nu eenmaal niet voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. Joans kampvuuract stak schril af tegen de echte waanzin van dit jaar: Ierse hypertweelingen die in een fontein stonden te springen en Russische baboesjkas die al koekjes bakkend "Paartie for evybodie" zongen. Alleen een roedel Page-puppies was aandoenlijker geweest dan die omaatjes. Maar het schattigheidsoffensief mocht niet baten: wat critici ook mogen beweren, met alleen een gimmick en een Slavische taal win je het Songfestival nog niet. Zweden was de terechte winnaar. Wat nou vriendjespolitiek?

Door Emy Koopman

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer