nieuwsbrief
Asset 14

Meisjes met supersoakers

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier commentaren van onze redacteuren, in woord en beeld.

Mail

Ver weg

Clown

Silvio Berlusconi kondigde dit weekend zijn terugkomst aan in de Italiaase politiek. "De situatie is nu veel ernstiger dan toen ik vier jaar geleden de regering verliet uit verantwoordelijkheidsgevoel en liefde voor mijn land", aldus de 76-jarige politicus. Persbureau Ansa sprak over de terugkeer van de clown. Berlusconi is zeker een clown. Maar hij is niet de enige. Zijn politici, media en kiezers in onze democratie niet allemaal clowns geworden, slechts minder goed geschminkt dan Berlusconi?
De machtszucht waaraan Berlusconi lijdt, ligt volledig binnen de grenzen van hoe parlementaire democratieën zijn gaan functioneren. Behalve misschien een seksschandaaltje met een minderjarige hier en een veroordelinkje wegens belastingfraude daar, maar een beetje machtswellusteling heeft zo zijn schandaaltjes. Vermaak is de belangrijkste deugd van de moderne democraat, zonder vermaak geen zetels. Een vuistregel die Berlusconi zijn hele politieke carrière tot kunst verheven heeft. We zouden Berlusconi moeten prijzen dat hij het bankroet van de democratie zo inzichtelijk heeft gemaakt. Door zijn optredens zien we hoe buigzaam het volk, dat geen mening heeft, reageert op de grillen van de clown, hoezeer mediageneuzel regelrecht de papierbak in ratelt en de bestuurders zelf afgetrainde fraudeurs zijn die zich enkel interesseren in macht en seks.
Plato noemde democratie een slechte staatsvorm die de macht niet bij het volk legt, maar bij een populist die inspeelt op onderbuikgevoelens. Met zijn aldus verworven positie creëert de populist vervolgens een dictatuur. Onze dictaturen zijn variaties op die van Berlusconi, met hun dagelijks voorgeschotelde waanbeelden op de buis, hun liegende, egoïstische bestuurders en onverschillige massa’s die zich alleen bekommeren om hun zakgeld.

Door Thomas Rietstra

Ver weg

Meisjes met supersoakers

In Zweden heeft de populaire speelgoedleverancier Top Toy een speciale sekseneutrale editie van hun kerstcatalogus uitgebracht, waarin je jongetjes liefelijk het haar van een pop ziet borstelen en meisjes stoer worden afgebeeld met een supersoaker in de hand. De eerdere edities van de gids werden door de Zweedse ‘ReklamOmbudsman’ beticht van discriminatie naar aanleiding van een klacht van een basisschoolklas die bezig was met een project over gender- en sekseverschillen.
Zweden loopt vaker voorop als het gaat om het doorbreken van genderstereotypes, iets wat nog steeds keihard nodig is. Als kind word je, zelfs voor je geboorte al, langzaamaan in een hoek gedreven waarin je voorkeuren, smaak, gedrag en salaris alvast bepaald zijn aan de hand van wat je tussen je benen hebt zitten. En voor meisjes is deze hoek ver weg van techniek, bètavakken en uiteindelijk ver weg van écht gelijke kansen. De discussie over wat aangeboren en wat aangeleerd is blijft relevant, maar duidelijk is dat de kaders heel eenzijdig worden vormgegeven door speelgoedfabrikanten. Terwijl de praktijk hier vaak van afwijkt.
Mijn peetzoon, nu anderhalf, heeft twee favoriete speelgoeditems. Ondanks een kast vol blokken, duplo, knuffels, auto’s, emmers en schepjes trekt hij telkens weer stoffer en blik uit de keukenkast en de papierprullenbak onder het bureau vandaan. Ik zie een prachtige carrière als schoonmaker voor hem weggelegd, maar zijn alfamannetjes vader wil daar uiteraard niets van weten. Binnenkort krijgt hij een zusje en dan zal, gewenst of niet, een groot deel van de baby-inboedel worden aangepast. Kleertjes worden roze of een andere zoete pastelkleur en ballen veranderen in poppen.
Met mij als peettante heeft mijn vriendin een beetje Zweden in huis gehaald. Dat belooft alle goeds voor een net zo keuzevrije toekomst voor haar nog ongeboren dochter.

Door Noor Spanjer

Nieuws in Beeld

"Pijplijn"

Illustratie: Gemma Pauwels

Commentaar

Zero Dark Thirty

Schrijf op: Kathryn Bigelow wordt met Zero Dark Thirty de grote winnaar bij de 85ste Oscaruitreikingen in februari. De film over de zoektocht naar en de uiteindelijke executie van Osama Bin Laden is nog niet uit, maar heeft de eerste prijzen al binnen. Het gros van de recensenten dat de film in voorpremière heeft gezien is het over twee zaken eens: (1) de film is een meesterwerk; (2) de film verheerlijkt marteling.
David Edelstein roemt Bigelow in NYMag, maar ziet in Zero Dark Thirty een "borderline fascistic" statement. Glenn Greenwald van The Guardian gaat een stap verder door te stellen dat de film niet ondanks, maar dankzij de martelscènes zo wordt bejubeld in de Verenigde Staten. Het is een lofzang op de effectiviteit van marteling, immers “zonder martelingen, geen Bin Laden” lijkt Zero Dark Thirty te zeggen. De New York Times opent met de suggestie dat de film vooral Dick Cheney zal bevallen – omdat het hem en anderen zoals hem vrijspreekt van gewetensbezwaren. Al is het alleen maar omdat mensen met troebele moraal alles aangrijpen om hun ideeën te rechtvaardigen.
Maar is er daadwerkelijk reden om te denken dat de film martelen goedkeurt? Bigelow zegt met Zero Dark Thirty een journalistieke benadering te hebben gekozen die alleen opmerkt dat de CIA zich schuldig heeft gemaakt aan martelpraktijken. Maar ook Bigelow hoort zich te verantwoorden voor haar inhoudelijke keuzes. Ware het niet dat haar werk voor zich spreekt. Haar vorige film, het veelbekroonde The Hurt Locker, kreeg eveneens de kritiek oorlogspropaganda te zijn - maar wie die film heeft gezien, begrijpt dat de regisseuse haar oordeel over oorlog en geweld heel bewust uitstelt. Alsof ze aangeeft “dit is een complex moraal probleem wat ons allemaal ongemakkelijk maakt en juist daarom gaan we het er over hebben.”
"Dark Zero Thirty" en "torture" zijn op Twitter al dagen trending. Die Oscars kunnen Bigelow niet meer ontgaan.

Door Philip Montnor

Redactie

Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer