Asset 14

Foto's die woorden zoeken IV

De wereld verandert zo snel dat het haast niet is vast te leggen. Toch organiseren fotografiestudenten van de KABK deze week (17 tot 25 januari) een foto-expositie die juist deze verandering probeert te vangen. Hard//hoofd geeft je alvast een voorproefje, met elke dag een foto en een tekst. Vandaag laat Jan Postma zich inspireren.

 

Legal Aliens - Esther Hovers


 

Engelandje spelen

 
Hij komt een beetje vreemd het beeld ingereden, die geparkeerde Opel, duidelijk een jarennegentigmodel en in de kleur waarin bejaarden zich kleden wanneer ze niet willen opvallen tussen andere bejaarden. Je zou kunnen beweren dat het om esthetische redenen beter was geweest als die auto daar niet had gestaan. Dan was het een foto geweest met in het midden een imposante boom en drie spelende kinderen boven de wortels.

Ze doen aan personages uit de Harry Potterverfilmingen doen denken, al ligt dat misschien wat erg voor de hand. Mijn ervaringen met wat misschien wel het belangrijkste fictieverhaal van de afgelopen decennia is, zijn nogal beperkt. Ik heb het gevoel alleen een enkele filmscène – iets met bezems, een stadion en een vliegende bal – meer dan eens te hebben gezien. Vreemd. Harry saves the day, geloof ik.

Wat wordt hier gespeeld? Geen verstoppertje, dan kijk je tenslotte niet welke kant iedereen oprent. De gezichtsuitdrukking van Ron zou kunnen verraden dat ze tikkertje spelen, en dat hij enkele seconden hiervoor de sigaar was. Maar waarom was zowel Harry als Hermione dan zo dichtbij? Als Harry Ron tikte, wat deed Hermione dan zo dicht in de buurt? Een andere optie is dat Ron een scheet heeft gelaten, maar wanneer je lang genoeg naar een gezicht kijkt, lijkt iedere willekeurige uitdrukking dat te verraden.

Potter ligt er wel erg dik bovenop. Nee, dan biedt die auto een beter aanknopingspunt. De Opel heeft een Nederlands nummerbord. Ik kan me eigenlijk sowieso geen Opel in Engeland voorstellen. Want dat ze Engeland spelen, is duidelijk wanneer je inzoomt en leest dat de schooluniformpjes die van de British School zijn.

Ik heb me een hoop andere levens proberen voor te stellen, maar geen enkel ander leven heeft zo lang een zo constante aantrekkingskracht op me uitgeoefend als een bestaan als Britse scholier of student. Roald Dahl, Agatha Christie, The loneliness of the long distance runner, Inspector Morse, Quadrophenia,  The Beatles' 'When I saw her standing there'; wat ik ook las, luisterde of keek, ik wist dat Engeland mijn tweede moederland was. Een langzaam via letters of licht verinnerlijkte alternatieve heimat. Al klinkt dat een stuk zwaarwichtiger dan ik het bedoel.

Een van mijn weinige Facebook-vrienden wiens voor- en achternaam evenveel letters tellen, is Jan Ung. Ik ken deze man verder niet, we spreken elkaar nooit en hoe we vrienden zijn geworden – hoe digitaal en vrijblijvend ook – is me een raadsel. Wel weet ik dat Jan Ung al wat ouder is. Hij studeerde in 1980 af aan de Royal College of Art. Vlak voor zijn eindexamen maakte hij een serie licht-onheilspellende zwart-witfoto's op een Engelse kostschool in Twyford. Kostscholen, zeker kostscholen in de late jaren zeventig, zijn fascinerend. De kinderen zijn halve volwassenen, ze hebben zichtbaar plezier op de foto's, en toch blijft het geheel iets onheilspellends houden. Het zijn kinderen die zijn opgeborgen.

Op Wikipedia lees ik dat Freeman Dyson, de natuurkundige, een van de laureaten van de school in Twyford is. De instelling claimt de oudste prep school van Engeland te zijn, met een geschiedenis die teruggaat tot de zeventiende eeuw. Mooiste feitje, al kun je daar op deze afstand in de tijd misschien moeilijk van spreken, is toch wel dat de dichter Alexander Pope, die vanaf zijn achtste op de kostschool zat, van school getrapt werd omdat hij in een satirisch gedicht een van de docenten belachelijk had gemaakt.

Het zijn dit soort verhalen die me doen begrijpen waarom er een heel gebouw ergens in de Randstad is ingeruimd voor het spelen van een prachtig spel genaamd 'Engeland'.


Jan Postma

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer