Asset 14

This is 40

In This is 40 van regisseur Judd Apatow (Knocked Up, Bridesmaids, Girls) worstelen Leslie Mann en Paul Rudd met het leven als veertiger. Bejaarde ouders, zakelijke rampspoed, ruziënde kinderen: geen narigheid blijft hun bespaard. Redacteuren Rob, Anna en Emma wierpen een blik in hun slaapverwekkende toekomst.

Anna: Rob, hoe oud ben jij?

Rob: 27. Jij?

Anna: Dertig. Was het, ahum, herkenbaar? Op een of andere manier, als schrikbeeld?

Emma: Schrikbeeld? Ik ben 27, maar voel me al bejaard sinds ik twintig werd. Echt genieten van eh, the beauty of your youth ... nee dus.

Rob: Het is natuurlijk nogal moeilijk om je eigen toekomst te herkennen, maar ik had het gevoel dat deze film vrij eerlijk was over hoe het is om veertiger te zijn.

Emma: Als ik net zo zonnig veertig kan worden als deze mensen, lijkt me dat eerlijk gezegd een zegen. Er is veel licht in hun leven, en red velvet cupcakes. Ik verwacht op mijn veertigste nog steeds zzp’er te zijn, en als ik mezelf op die leeftijd voorstel, dan regent het. Maar misschien heb ik dan wel een sociale huurwoning.

Anna: Ik wilde door de film ook graag in LA wonen, omdat ik me eigenlijk niet kan voorstellen dat mensen met een zwembad in de tuin echt ruzie maken. Maar dan liever niet met twee dochters. Die de hele tijd schreeuwen.

Emma: En die niet buiten willen spelen! Ik voel me soms alvast machteloos dat mijn kinderen nooit het plezier van een goed potje stand-in-de-mand zullen leren... Tjezus, ik ben eigenlijk al veertig.

Rob: Klinkt meer als tachtig. Gaan wij onze kinderen nog verplichten buiten te spelen of is dat hopeloos achterhaald?

Anna: Ik zou zelf een fort bouwen voor mijn kinderen en daar hun iPad of iPhone in verstoppen. Terwijl ze die zoeken maak ik foto’s van ze, zodat ik die op Facebook kan zetten en aan hun grootouders kan laten zien: kijk ze eens buiten spelen, de schatten! En als ik dan later dement ben, geloof ik het hopelijk zelf ook.

Rob: Haha. Ik kwam eerlijk gezegd maar moeilijk door de film heen. Los van de gesprekken, die vaak een grappige, originele invalshoek hadden, bekroop me keer op keer de gedachte dat ik liever wilde wachten met de saaiheid van het veertigersbestaan totdat ik ook daadwerkelijk zo oud was. Nu zat ik er ruim twee uur middenin en werd er niet blij van.

Emma: Maar als ik deze film mag geloven: je vrienden zijn dan helemaal niet saai. Als je veertig bent, is iedereen die je kent quirky en draagt zijn steentje bij...

Rob: Ja. Zoals altijd bij Judd Apatow films doet er een enorme kliek aan goede comedy-acteurs mee. En lekker zijn ze ook, want humor erotiseert.

Anna: Het lijkt alsof ik de laatste tijd alleen maar films met Paul Rudd kijk. Ik snap niet hoe hij zo veel films kan maken. En we zagen ook iemand van Green Day, die was echt begreep ik. En Lena Dunham, wat een verrassing!

Emma: En die Jason Segel, die is ook een usual suspect aan het worden. Ik vind hem papperig, maar mijn vriendinnen gaan heel hard op hem.

Anna: Ja, ik zou hem wel als personal trainer willen. Ook goed was de Girls-acteur die Schots praatte om indruk te maken op het Academy Awards-comité.

Rob: Volgens mij komt die gast serieus uit Ierland.

Anna: Haha, vandaar. Iers.

Rob: Hij speelde in de vrij onbekende, doch hilarische Britse serie IT-Crowd. Als je een beetje een nerd bent, zoals ik, dan is dat echt gouden televisie.

Anna: Wij - ik en vriendlief, dichter bij de veertig - zijn tijdens de film van de weeromstuit gaan roken. En nog niet opgehouden, helaas.

Rob: Sigaretten, of echt rook uit jullie oren omdat jullie ziedend waren?

Anna: Sigaretten. Eerder apathisch dan ziedend waren we. Al kwamen we even overeind toen het ging over een onderbroek met een vagina erop getekend.

Rob: Ik toen ze aan elkaar vertelden hoe ze elkaar wilden vermoorden en het toen heel gezellig hadden.

Anna: Wat was jouw dieptepunt? Qua door de film heen geraken?

Rob: Nou, eigenlijk bestond de hele film voor mij uit een aaneenschakeling van kleine doorbijtmomentjes.

Emma: Irritant, of juist goed, vond ik de wielrenscènes. Die groepjes verbeten oude mannen die met hun bananen en helmen ontzettend belangrijk doen… Dat is toch het toppunt van midlife? En de grote vraag die deze film ook goed oppakt: waarom gaan wielrenners altijd met dat lycra pakje aan in het café zitten? Andere sporters gaan zich eerst gewoon schamen en douchen.

Anna: Mijn vader gaat wel eens in zijn wielrenoutfit bij collega’s op visite. Dames-collega’s. Van mijn moeder mag dat niet meer, ik denk dat ze gelijk heeft.

Mail

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer