Als Sylvester Stallone een script schrijft, is er altijd een kans dat het een meesterwerk blijkt." /> Als Sylvester Stallone een script schrijft, is er altijd een kans dat het een meesterwerk blijkt." />
Asset 14

The Expendables 2

Een heleboel actiehelden van weleer in één film. Waar hebben we dat eerder gezien? In The Expendables natuurlijk. Nu is er een vervolg. Een niet zo'n goeie maar wel aandoenlijke actiefilm. Botox en crack, een half-invalide Chuck Norris en een slecht getimede "Yippeekayee". Maar als Stallone een script schrijft, is er altijd een kans dat het een meesterwerk blijkt. Drie redacteuren praten na.

Rob: Ik vond het niet zo’n goeie actiefilm eigenlijk.

Rein: Genre mixup Rob. Het is geen actiefilm, maar een experimentele absurde komedie.

Philip: En als absurde komedie vond ik hem juist zeer geslaagd.

Rob: Haha, ja zo kan je het ook bekijken natuurlijk.

Rein: Gouden momentjes zaten erin hoor. Ik bedoel, het haar van Arnold Schwarzenegger dat superschattig zit, Stallone die er hilarisch uitziet als hij te hard probeert te rennen voor zijn leeftijd...

Philip: Dat maakte het aandoenlijk. Ik ben opgegroeid met Van Damme's legendarische gevechten met Tong Po en Schwarzenegger als fuckin’ John Matrix. Ik had de hoop dat het, elke keer als zo’n oude baas in beeld zou verschijnen, warm in mijn buikje zou worden van alle nostalgische gevoelens. Helaas... wat zijn ze oud geworden! Chuck Norris liep alle actiescènes in wandeltempo door het beeld - in zijn belangrijkste scène was hij volledig uit beeld. Die man kan geen trap meer uitdelen. Het was alsof je opa zijn oorlogservaringen naspeelt met z’n oude legervrienden. Met crack op.

Rob: Crack en Botox... haha, Stallone gaat beter acteren van die Botox. Hij kan zich nog maar een paar gezichtsuitdrukkingen aanmeten en bij hem voelt het als een gevalletje van ‘less is more’.

Philip: Of het nou vaderlijke liefde was voor die jongen, of haat jegens Van Damme, of een heel erg ongemakkelijke verliefdheid voor die Chinese freule - Sylvester weet het op te roepen met één uitdrukking.

Rein: Topgozer, al moet ik wel bekennen dat ik deel een met meer plezier heb gekeken.

Rob: Ja, maar ik weet hoe dat komt. Toen was het geen normaal bioscoopbezoek, maar tijdens de “Mannenavond” in Kriterion. Met bier, worst, armpje drukken, touwtrekken en een schreeuwwedstrijd van tevoren. Om warm te worden.

Rein: Ja, nu je het zegt... misschien komt een film als The Expendables pas goed tot z’n recht binnen de door jou geschetste randvoorwaarden Rob.

Rob: Ja, je moet in ieder geval niet meer in staat zijn om woorden als ‘randvoorwaarden’ te bedenken als je begint te kijken.

Philip: Vrouwen verboden, zoveel is duidelijk. Echt alle vrouwen in de film, op die Chinese na, waren óf hoer óf zwakzinnig. Daar zit dan weer geen enkele knipoog bij - en daar raakte ik dan weer wat van in de war. De film weet dat het dom is, en geeft dat te kennen met een flink aantal knipogen, maar doet dat zo wispelturig en stompzinnig, dat het uiteindelijke resultaat nog dommer is.

Rein: Grappig dat je het zegt, want op mij had het juist een ontwapenend effect. Ik bedoel, het was een kutfilm, maar ik was er minder boos om dan bijvoorbeeld de laatste Batman.

Rob: Mee eens. Batman probeerde echt superhard om serieus, interessant en diepgaand te zijn en dat werkte de film ernstig tegen. Maar dat gezegd hebbende, het is natuurlijk ook wel gemakkelijk om een kutfilm te maken en er mee weg te komen omdat je het min of meer toegeeft in de film zelf.

Philip: De knipogen en de grappen waren hit or miss. Schwarzenegger en Willis die, bij wijze van knipoog, elkaars klassieke oneliners kopiëerden, waarbij Schwarzenegger z’n “Yippeekayee” zo slecht timet dat je je gaat afvragen of het niet een grote middelvinger is in plaats van een grote knipoog. De film voldoet op het nippertje als goede slechte film.

Rein: Ja, dat was verschrikkelijk. Er werd niet eens naartoe gebouwd ofzo. Ze deden het gewoon. Voelde echt als een verkrachting van twee legendarische uitspraken uit de filmgeschiedenis.

Rob: Sylvester, Sylvester, what were you thinking?

Rein: Ja, want vergis je niet he. Stallone heeft ook zelf het script voor de eerste Rocky geschreven waarvoor hij potdorie een Oscar won.

Rob: Je zou dus kunnen zeggen dat er bij iedere film die Stallone schrijft nog steeds een plausibele kans is dat het een meesterwerk blijkt. Het is hem per slot van rekening een keer gelukt.

Rein: Ja, nouja... het waren wel de jaren tachtig.

Philip: Zoals ze zelf ook al zeiden in de film: die eigthies-helden, Stallone incluis, horen inmiddels helaas thuis in een museum.

Rob: In een mooie, luxe vitrine. Want die hebben ze, ondanks latere missers als deze, wel ruimschoots verdiend.

Mail

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer