Prima film om je vader gelukkig mee te maken. En dat is geen compliment." /> Prima film om je vader gelukkig mee te maken. En dat is geen compliment." />
nieuwsbrief
Asset 14

On the Road

Walter Salles verfilmde het cultboek der cultboeken: On the Road van Jack Kerouac. Beginnend schrijver Sal (Sam Riley) ontmoet in het New York van de jaren veertig de wilde Dean Moriarty (Garrett Hedlund), die hem inwijdt in een leven van reizen om het reizen, met de bijbehorende seks en drugs. Hoe doet de beat generation het op het witte doek?

Mail

Sanne: Ik kreeg door deze film zin om hasj te roken.

Boy: En ik ben nu wel benieuwd naar Benzedrine. Was toen nog vrijelijk verkrijgbaar ook.

Emma: Nou, ik was niet echt jaloers op de hasjrokende vrije mensen uit deze film. Ik vroeg me ook af of de regisseur eigenlijk wilde dat we een beetje medelijden met ze zouden hebben. Dat dat misschien de bedoeling was.

Sanne: Hoop het wel. Ik kan me niet voorstellen dat iemand dit vermoeiende gedoe benijdt, zo van “Oh, ik wou dat ik op verrotte schoenen door het land kon zwerven, terwijl ik katoen moet gaan plukken om te overleven”.

Boy: Backpacktoeristen doen aan de andere kant van de wereld toch niks anders? Stiekem hebben die natuurlijk genoeg geld op hun bankrekening en hoeven ze zich nergens echt zorgen om te maken, maar toch, verlangen naar die vrijheid doen ze wel.

Sanne: Die hoeven inderdaad geen seks te hebben met Steve Buscemi voor 20 dollar en een lift naar Denver.

Boy: Vergeet het glaasje whisky niet!

Emma: Maar waar gingen ze ook de hele tijd heen, en waarom in hemelsnaam? Dat was me echt compleet onduidelijk.

Sanne: Nou ja, als hij niet aan het reizen was zat hij bij zijn bejaarde moeder in Queens. Ik dacht de hele tijd: Misschien wordt het tijd om het huis uit te gaan, Sal.

Emma: Bij mij in de zaal hing trouwens een rare sfeer: mensen klapten af en toe en waren een soort van... eh, opstandig. Voor mij dronk een jongen twee literflessen Desperado’s. Hij had het eigenlijk voor zijn date gekocht, maar dronk ze allebei alleen op.

Boy: Eenentwintigste-eeuws non-conformisme terwijl je op het scherm naar de variant uit de vorige eeuw zit te kijken.

Sanne: Zou het een generatieprobleem zijn? Dat wij dit gewoon niet snappen? Wij kijken naar deze doelloos rondzwervende mensen en denken: Hallo, moet je niet STUDEREN?

Emma: Ja, inderdaad. Mijn vader vond het bijvoorbeeld wel een goede film.

Sanne: Mijn vader ook! Voor hem is On the Road een soort bijbel, een boek dat hij las toen hij in de jaren zeventig op zijn motor door Europa scheurde. Walter Salles is ook een vijftiger, net als de meeste recensenten die deze film vier sterren hebben gegeven. Ik snap helemaal wat On the Road voor onze vaders betekent, maar wij kunnen ons hier gewoon voor geen meter mee identificeren.

Boy: Was er dan helemaal niks wat jullie aan de film kon bekoren?

Emma: Vaak hoor je mensen na een film mompelen dat de "cinematografie heel goed was", wanneer ze niets beters kunnen verzinnen. Ik denk dat ik die er nu in knal: de locaties in deze film, Knap Werk!

Boy: Hahaha.

Sanne: En de muziek! De muziek was mooi!

Emma: Ik kan me niets, maar dan ook helemaal niets van de muziek herinneren.

Boy: Lekkere jazz.

De echte Sal (rechts, Jack Kerouac) en Dean (Neal Cassady).

Sanne: Ik vond de vrouwen in de film trouwens interessanter dan die gasten, met hun gekwelde gedoe.

Emma: Ja dat vond ik ook, maar ze lieten het zich allemaal wel aanleunen.

Sanne: Ik had liever een roadmovie gezien met Sal’s moeder en Dean’s knipperlicht-liefje Marylou.

Boy: Kan allemaal wel wezen, maar zo’n Dean, die wil je toch in je vriendengroep hebben? Daarmee wordt elke uitgaansnacht een genadeloos avontuur.

Emma: Ja, maar heeft die gast ook maar één interessant ding gezegd? Die mooie gladde Dean had iedereen under zijn spell, maar waarom, dat was steeds onduidelijk.

Boy: Toch was het in het echt een bijzondere knaap. Niet voor niets was hij de inspiratiebron voor het boek, dat eerst ook Visions of Neal heette volgens mij. Vond die Garrett Hedlund, die ‘m in de film vertolkte als Dean, ook erg geloofwaardig. Met z’n twinkelogen, brede glimlach en tomeloze energie. Zelfs de portemonnee jatten van je beste vriend die je in Mexico met koortsdromen achterlaat, voelde door hem nog als een vriendendienst.

Sanne: Het komt er volgens mij op neer dat On the Road een onverfilmbaar boek is. Ik moest een paar keer denken aan Fear and Loathing in Las Vegas; een zeldzaam voorbeeld van een regisseur die een boek dat voornamelijk bestaat uit gedrogeerde wartaal tot een fascinerende film heeft weten te maken.

Boy: Ik denk dat je gelijk hebt. Francis ‘The Godfather’ Ford Coppola had de rechten op het werk al sinds eind jaren zeventig. Dat het zo lang heeft moeten duren, zegt eigenlijk al genoeg. Toen zag hij een jaar of wat geleden The Motorcycle Diaries en dacht hij eindelijk de juiste regisseur te hebben gevonden. Nou, niet dus, iedereen die die film heeft gezien, kon op z’n klompen aanvoelen dat On the Road niet gedurfd genoeg zou worden om recht te doen aan het boek. Het is een degelijke verfilming geworden van de gebeurtenissen, maar niet van het gevoel, van het ritme en dus ook niet van Kerouacs spontaneous prose.

Emma: Klinkt reuze interessant en aannemelijk enzo, maar heb eigenlijk wel lang genoeg over deze film geouwehoerd en moet echt weg nu. Naar België, lekker internationaal.

Sanne: Met de auto ook? ON THE ROAD?

Emma: Zeker weten.

Sanne: Vergeet de benzedrine niet dan.

Emma: Haha, thanks. Ga ik ook lekker tegelijkertijd twee gasten aftrekken achter het stuur.

Boy: Hahaha, heeft de film toch nog wat inspiratie opgeleverd.

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer