nieuwsbrief
Asset 14

Baby Driver

Baby Driver, de nieuwe film van regisseur Edgar Wright (Shaun of the Dead, Scott Pilgrim vs. the World), werd in de bioscoop gezien door eindredacteuren Jozien Wijkhuijs en Dorien Vrieling, en social-media guru Matthijs Valent. Ansel Elgort speelt Baby, een getaway driver voor een beruchte misdadiger. Als het hem lukt om zijn 'one last job' succesvol af te ronden is hij vrij om met zijn liefje richting de noorderzon te rijden.

Mail

Jozien: Ik zet ondertussen even de soundtrack aan, want… de soundtrack!

Matthijs: Ik ben tegenwoordig overal tien minuten te vroeg omdat ik altijd de soundtrack op heb staan.

Dorien: Ik wist meteen bij Jon Spencer Blues Explosion: dit ga ik tof vinden.

'Ik heb hele dagen de Harlem Shuffle in mijn hoofd'

Jozien: Ik heb volgens mij de hele film de rest van de zaal zitten irriteren met 'OEH! WELK LIEDJE IS DIT OOK ALWEER!'

Dorien: Welk nummer luisteren jullie het meest?

Jozien: Neat Neat Neat van The Damned.

Matthijs: Ik betrap mezelf erop vaak te beginnen met Barry White. Dan stap ik toch wat soepeler op m’n fiets.

Jozien: Niks mis mee!

Dorien: Ik heb hele dagen de Harlem Shuffle in mijn hoofd. En het shufflet ook zo heerlijk door het huis. En daarna Focus, want dat zijn Nederlanders. Dus daar moeten we trots op zijn.

Matthijs: Deze film heeft me aangespoord mijn autoradio (en mijn auto in het algemeen) te repareren. Wat denken jullie, is dit de strakst gemonteerde film ooit? Er zat geen enkel flauw moment in de film. Alleen adempauzes.

Jozien: Ik herinner me momenten dat ik dacht: hier is de montage echt precies raak! Wel dacht ik soms: ik zie wat je daar doet, en ik ben er eigenlijk tegen, maar wat een lekker muziekje zit eronder zeg. Maar mag ik een stelling poneren? Zonder deze soundtrack was Baby Driver gewoon een beetje een domme actiefilm geweest, toch?

Dorien: Oeh, scherp. Maar je kan 'm bijna niet zonder de soundtrack zien. Want de muziek is een cruciaal onderdeel, doordat de scènes zo met de ritmes zijn verweven.

Matthijs: Zou je een Tarantino-film zonder muziek kijken?

Dorien: Nou ja, Tarantino heeft ook nog dialogen en grapjes

Jozien: Die zaten hier ook wel in! 'He puts the Asian in home invasion'.

Matthijs: Goud.

'Alles moest kapot en daar houd ik wel van'

Jozien: Ik dacht, als ik ga navertellen waar ‘ie over ging: dit is ie-de-re actiefilm ooit. Auto’s, boeven, vrouwen, et cetera. Maar dat gevoel had ik niet na het kijken.

Dorien: Nee, omdat ‘ie zo reteswingend is. Ik vond de hoofdrolspeler (acteur Ansel Elgort, die Baby speelt) ook sterk trouwens.

Matthijs: Goed gecast, net zoals het meisje, Debora (gespeeld door Lily James).

Jozien: Bij haar dacht ik: wie ís dat ook alweer? En toen ineens dacht ik halverwege: Shelly uit Twin Peaks! Maar dat kan niet.

Matthijs: Ja! Is het een zus? Die moeten verwant zijn.

Jozien: Geen idee, volgens mij niet. Maar los daarvan vond ik haar echt goed.

Dorien: Zij waren de enige twee niet-kluchtige figuren als ik erover nadenk, Debora en Baby. Maar ik genoot eigenlijk ook wel van al die stripfiguren, Don Draper en z'n smatje.

Matthijs: Allemaal erg jaren vijftig, niet?

Jozien: Jon Hamm! Erg jaren vijftig ja. Goede kleuren op de muren ook steeds.

Dorien: Het was ook fijn om naar te kijken allemaal. Kleurrijk.

Matthijs: Deze film is de suikerspinversie van Drive. Die leunde ook erg op de muziek, voor een jaren tachtigsfeertje.

'Kunnen we er trouwens nog een La La Land-vergelijking tegenaan gooien?'

Dorien: Ik herinner me een jaren negentigfilm met achtervolging, The Chase, waar ook goeie muziek in zat. Wel eentoniger, veel punk. Maar die film was verder veel saaier. Dat was met Charlie Sheen, die een meisje ontvoert.

Matthijs: Was dat geen docu, toevallig?

Dorien: Vonden jullie het aan het eind te kluchtig worden?

Jozien: Ik was er even bang voor. Maar het viel me uiteindelijk mee.

Dorien: Het hielp dat de vaart erin bleef.

Jozien: Zijn break-down-moment (geen spoiler) vond ik ook origineel en heerlijk destructief. Alles moest kapot en daar houd ik wel van.

Dorien: Die garagescène was wel tamelijk over de top, maar ik had er toch wel lol in.

Jozien: Weet je wat ik vet vond: al die kleuren in de wasmachines. Ik werd heel blij van die wasmachines. Er zat in elke machine een andere kleur.

Dorien: Oh dat heb ik helemaal gemist! Ha, goede reden om nog een keer te gaan. Kunnen we er trouwens nog een La La Land-vergelijking tegenaan gooien?

Matthijs: Die heb ik niet gezien. Er is iets aan een film die La La Land heet en bedolven wordt onder Oscars waarvan ik een vreemde jeuk krijg.

Jozien: Ik heb hem ook niet gezien.

Dorien: Och jongens, verstandig. Ik had daarbij dus ook zoiets verwacht als bij Baby Driver, zo'n film als een meeslepende trip met te gekke muziek, en dat viel vreselijk tegen.

Matthijs: Ik had eerlijk gezegd ook weinig verwachtingen van deze film. Bij de trailer denk je, deze film gaat véél te hard proberen om cool te zijn. Alhoewel: Radar Love. Daarom wilde ik toch wel gaan kijken.

Dorien: Ik ook, dat helpt! Ik wist alleen: actiefilm, goeie muziek, Jon Hamm, en dat vond ik genoeg reden om te gaan.

Jozien: Jon Hamm! (Ik zeg gewoon af en toe even z'n naam)

'Is deze film eigenlijk een aanrader voor mensen die niks met muziek hebben?'

Matthijs: Kunnen we gelijk even een pleidooi voor Jon Hamm als de nieuwe Indiana Jones erin fietsen? Als we dan toch bezig zijn.

Jozien: Ja! Wel met baard. Zonder baard is ‘ie een beetje te vierkant. Voor Indiana Jones dan.

Dorien: Wow! Ik hoor nu pas die rare scattende kabouter aan het eind van Hocus Pocus van Focus.

Jozien: Zo leer je nog eens wat over onze vaderlandse popgeschiedenis. We hebben Jamie Foxx nog helemaal niet genoemd. Wat zegt dat over zijn rol hierin?

Dorien: Ik vond hem wel vermakelijk. Maar blijkbaar niet overdreven memorabel, nee.

Jozien: Maar zonder hem was het wel saai geweest in de auto, aangezien JON HAMM de hele tijd zat te snavelen met zijn meisje, Darling. En haar pistool voor haar moest herladen. Dat vond ik lichtelijk irritant: staan ze samen te schieten, moet hij haar pistool herladen. Ze zou toch allang dood zijn geweest als ze dat niet zelf kon?

Dorien: Ja, dat is debiel. Is deze film eigenlijk een aanrader voor mensen die niks met muziek hebben?

Matthijs: Nee.

Jozien: Nee, want als actiefilm is het niets bijzonders.

Matthijs: De muziek is zo bepalend voor het ritme van de scènes en zo verweven met de film, dat je ze echt niet los kan zien. Een doof persoon kan deze film wel overslaan.

Dorien: Maar iemand met tinnitus dan weer niet.

Matthijs: Die mogen de zaal nooit verlaten.

Jozien: Oh, nog even een waarschuwing voor mensen die (net zoals ik) net een auto-ongeluk hebben gehad. Ik ben een paar keer weggedoken.

Matthijs: Dat lijkt me een pittige zit.

Jozien: Het ging wel hoor. Alleen ik zat iets minder rustig in m'n stoel dan normaal.

Matthijs: Ik kreeg dus heel veel zin om te gaan scheuren, alleen is mijn autoradio, en nu ook de accu dus stuk.

Jozien: Oh nee! Ik zou echt niet zonder autoradio kunnen!

Dorien: Muziek kunnen luisteren in de auto was een van mijn drijfveren om mijn rijbewijs te halen. Dat is echt het allerfijnst. Ik ga het best op Creedence Clearwater Revival en dat soort dingen.

Jozien: En zingen.

Matthijs: Ik ben bang dat als ik ga zingen de wielen eraf vliegen; het is een auto uit ‘92.

Jozien: Ik heb vanmiddag Strong Enough van Cher gezongen in de auto. Dat was echt een feest.

Dorien: …met AUTOtune.

Matthijs: Lekker.

Baby Driver is:

Redactie

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer