nieuwsbrief
Asset 14

A Quiet Place

A Quiet Place van John Krasinki is dé horrorfilm van dit moment, maar al snel bleek dat de redactie van Hard//hoofd uit tere zieltjes bestaat die niet zo op een portie spanning zitten te wachten. Daarom dit keer geen trialoog maar een dialoog: Tommy en Matthijs durfden het gelukkig wél aan.

Mail

Tommy: Viel wel mee hoe eng 'ie was hè?

Matthijs: Ja meer een constante dreiging dan echt eng, op bepaalde momenten na dan.

Tommy: Is misschien ook een kwestie van verwachtingen: ik had overal gelezen dat het de engste film sinds tijden zou zijn, en dat viel me mee. De film had wel een sterk centraal gegeven: moordlustige monsters hebben al aan het begin van het verhaal zo'n beetje de wereld overgenomen. Ze worden aangetrokken door harde geluiden en om te overleven moeten de mensen dus muisstil zijn. De eerste scène zet gelijk de toon.

Matthijs: Zo ja, je weet meteen: niemand is veilig, en niemand wordt gespaard.

'Als ik M&M’s had gekocht, had ik ze echt niet durven openmaken.'

Tommy: Wat ook essentieel is om de spanning die de rest van de film kenmerkt geloofwaardig te maken. Want echt eng vond ik 'm niet maar wel rete-, retespannend. En écht een film die je met een respectvol publiek moet kijken, want toen die ene guy z'n neus snoot tijdens een van de vele bijna volledig stille momenten die de film rijk is, moest ik echt heel erg op m'n wang bijten om niet in lachen uit te barsten.

Matthijs: Ja, de spanning is in die zin wel kwetsbaar. Als ik M&M’s had gekocht, had ik ze echt niet durven openmaken.

Tommy: Ook fijn trouwens: een bioscoopfilm van 90 minuten. Dat had ook echt niet langer hoeven zijn.

Matthijs: Nee dit was uitstekend. De film had een heerlijk strak tempo zonder ook maar één overbodige scène.

Tommy: En ik houd ook wel van films die zo kleinschalig durven zijn. Je krijgt een paar inzichten in de situatie in de wijdere wereld maar vrijwel de hele film draait om twee ouders en hun kinderen. Oh en hier moeten we natuurlijk niet vergeten te noemen dat die ouders, John Krasinki en Emily Blunt, in real life ook getrouwd zijn.

De world-building vond ik erg sterk. De film laat overtuigend zien hoe men zich heeft aangepast aan een wereld waarin niets geluid mag maken. En wanneer je erachter komt dat Emily Blunts karakter zwanger is, is natuurlijk het eerste wat door je hoofd schiet: hoe gaan ze dat in vredesnaam doen als die baby geboren wordt? Iets wat naar mijn mening niet echt een bevredigende scène oplevert trouwens.

Matthijs: Ja, dat was erg jammer.

Tommy: In een film die zo relatief eenvoudig is als deze vallen dat soort misstappen ook meer op.

Matthijs: Vanaf het moment dat je die buik ziet vrees je echt voor wat er gaat gebeuren, maar de bevalling zelf werd een beetje verspeeld, terwijl de aanloop naar het moment wel echt heel spannend was. Het moment dat haar vliezen braken dacht ik echt alleen maar: nee nee neeee!

Tommy: Ja. Vond dat wel vaker: hele goede set-up voor scènes, maar dan in de uitwerking net de plank misslaan. Ik miste soms een beetje meer zwier, zelfvertrouwen, verrassing.

Matthijs: Ja, maar verder was alles wel ijzersterk: de film breekt geen moment z’n eigen regels.

Tommy: Ik weet niet of ik het daar helemaal mee eens ben. Er waren een paar momenten waarop ik dacht: waarom hoorden ze dát dan niet? Maar dat je zo aandachtig kijkt én luistert dat zulk soort dingen opvallen, is eigenlijk positief aan de film. Het sound design is sowieso van de bovenste plank. Echt een film die je in de bios moet zien (mits je geen M&M's eet en een rustig publiek treft).

Matthijs: En Emily Blunt en John Krasinki waren allebei heel goed. De angst die ze uitstraalden als iets fout gaat… de kinderen vond ik ook goed trouwens.

Tommy: Ja. Wel weer een scène of twee met mijn persoonlijke pet peeve: kinderen die veel te wijze dingen zeggen. Ik was ondanks het sterke acteerwerk sowieso niet heel erg emotioneel betrokken bij de karakters, omdat ze allemaal wel heel perfect leken. De dochter neemt het zichzelf bijvoorbeeld kwalijk dat haar broertje sterft aan het begin van de film, en is bang dat haar vader haar ook verantwoordelijk houdt. Ik had het interessanter gevonden als dat ook daadwerkelijk zo wás, of als ze meer met dat conflict hadden gedaan. Nu was het allemaal wel erg gezapig en was John echt de supervader en karakters zonder fouten zijn altijd een beetje saai. Maar die baard maakte veel goed.

'Op meer van hetzelfde zit ik niet te wachten. Ik wil wel meer films van Krasinki zien.'

Matthijs: Ja, die kon bijna niet echt zijn. Zo perfect.

Tommy: Ik ben jaloers.

Matthijs: Emily Blunt wordt ook alleen maar mooier met de jaren. Sommige mensen hebben alles. Ik las trouwens dat er een vervolg op de film komt en ik weet niet of dat zo’n goed idee is.

Tommy: Nee, daar zou ik totaal geen interesse in hebben. Vond het juist fijn dat dit een korte, effectieve en eenvoudige film was. Op meer van hetzelfde zit ik niet te wachten. Ik wil wel meer films van Krasinki zien.

Matthijs: Ja precies, laat die man snel weer een film maken. Ik moest trouwens nog aan iets denken toen ik zag dat ze overal zand hadden gestrooid om stilletjes te kunnen lopen.

Tommy: Mooi detail was dat sowieso.

Matthijs: In een natuurdocumentaire zag ik een keer dat een of andere woelmuis ook vaste paden heeft door het grasveld waardoor het beestje roofdieren te slim af kan zijn. In deze film is de mens eigenlijk een prooidier dat alleen z’n best kan doen zo onopgemerkt mogelijk te blijven. Toen ik thuis kwam na de film en het totaal stil was, testte ik hoeveel geluid het neerzetten van een vol kopje thee maakt. Dan was ik al dood geweest.

Tommy: Ja, het was inderdaad in zekere zin een ode aan de menselijke vindingrijkheid. Aan hoe we zelfs in een situatie zo uitzichtloos als deze nog manieren vinden om te overleven. Net zoals de woelmuis.

A Quiet Place is nu te zien met:

Redactie

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer