Ook de crackhoer wiens arm hij brak en overboord gooide, maakt hem geen monster." /> Ook de crackhoer wiens arm hij brak en overboord gooide, maakt hem geen monster." />
nieuwsbrief
Asset 14

Deeltijd-monster

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor Hardhoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Op dit moment is hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Dit is deel 2 van zijn verslag, het vervolg op Siquijor.-

Mail

Jens staat bij de ingang van zijn resort te wachten naast een schurftige hond met een glazen oog waarvan het geslacht nooit boven water is gekomen. Jøran is nogal wat ouder dan ik, maar Jens is in de vijftig. De helft van de week is Jens een superheld, de andere helt van de week is hij een monster en dat heeft een reden. Jens was op zijn vijftiende al groot gebouwd. Toen zijn vader hem het huis uit trapte, had hij hem negen keer het ziekenhuis in geslagen, zodat hij al op zijn twaalfde zonder neusbotje door het leven ging. Hierdoor was de rest van zijn leven pijn geen probleem meer. Hij trekt zijn eigen tanden en gorgelt zich schoon met Glenfiddich. Dat kost hier overigens vijf daglonen. De werknemers op zijn resort hebben sindsdien gratis dental, want het motto van Jens is: ‘Charity is embarassing, but we can be good neigbours.’

Omdat hij door de mishandelingen toch al prima tegen pijn kon, en door diezelfde mishandelingen natuurlijk weinig reden had om nog thuis rond te blijven hangen, ging Jens op zijn vijftiende in Hamburg als freefighter aan de slag, totdat hij op zijn 17de aanmeerde op een schip. Hij kocht een dikke stapel porno voor 1 peso per stuk en verkocht ze voor 150 peso’s in Brazilië. Zo werd hij rijk. Toen ging hij naar het hoerenhuis en huurde de bovenste twee verdiepingen en de bijbehorende hoeren omdat het zijn verjaardag was. Omdat hij inmiddels natuurlijk miljonair was, had hij een bodyguard, een Armeniër die hem -op Jens’s verjaardag nota bene- al bij zijn vierde hoer kwam storen om hem te vertellen dat de wc in zijn kamer op de eerste verdieping het niet deed, dus Jens zei: ‘Man, voor mijn part gooi je het ding uit het raam’, dus de Armeniër gooide het ding uit het raam.

Maar dat is niet de reden dat Jens een deeltijd-monster is. Ook de crackhoer wiens arm hij brak en overboord gooide, zodat de motor van het schip haar onmerkbaar oppeuzelde, omdat ze een geweer tussen zijn ogen plantte, maakt hem geen monster. Dat maakt hem iemand die weet hoe hij moet overleven. Ook de familie zonder stroom, diep in de amazone, waar hij een koelkast voor kocht omdat het bier te lauw was, maakt hem geen monster, hooguit een beetje teveel gehecht aan bier. Wat hem een monster maakt, daaraan zit geen goed of kwaad meer. Het goed of kwaad daarin is net als een muntje dat elke dag anders valt. Op maandag en dinsdag lijkt het nog alsof hij een prima keuze maakte, dan wordt hij wakker van een fijne droom over een nieuw plan om een Vespa met een zijspan, waarin alleen een sixpackje San Miguel past, te bouwen. Op woensdag en donderdag is hij een monster, dan wordt hij wakker van de keuze die zijn ruggengraat voorgoed heeft vernacheld, dan kijkt hij uren in de spiegel en krabt zijn psoriasis tot bloedende pulp.

Terwijl we Jens naderen vertelt Jøran voor de zoveelste keer over de vloek van Jens. Dat is toch een beetje het ding met trauma’s. Als iemand je vriend wordt, dan komt het trauma op een gegeven moment wel naar boven en dan deel je een intiem moment. Maar als je iemand al wat langer kent, dan ben je gedwongen om het verhaal keer op keer te horen, en even beleefd te knikken als de eerste keer. Iemand het gevoel geven dat hij zich herhaalt, vind ik een van de meest onaardige dingen om te doen en vooral in het geval van een trauma kan je iemand maar beter uit laten praten. Soms lijkt muziek de enige plek in mijn leven waar herhaling nog een beetje welkom is.

‘Jens is zeventien en staat voor een pasgeboren kind. De familie staat ernaast met een pannetje kokend water. Er zijn veertien kinderen in de familie en iemand moet brood op de plank brengen. Als je een pannetje kokend water over het gezicht van een kind gooit, dan wordt het nou eenmaal een betere bedelaar. Voorbereiden is het halve werk. Over zeven minuten kookt het water. Gelukkig is Jens jong en dom. En als je jong en dom bent, dan maak je dappere keuzes die je als wijs man nooit zou maken. Hij pakt het kind en rent naar zijn motor. Jens brengt het tweehonderdzeventig kilometer verder. Ze zal nooit haar familie kennen. Ze is opgegroeid met een aardige baan bij een advocatenkantoor en denkt dat ze een beschermengel heeft (dat is ‘Jens-good-or-bad, you tell me’, zo noemt hij zichzelf), maar ze kent hem niet. Dan sterft de advocaat die elk jaar naar Jens schrijft om te vertellen hoe goed ze het wel niet doet. Ze zal hem nooit leren kennen en ze zal haar familie nooit vinden. Jens heeft het meisje van verminking gered, maar een familie heeft een dochter en de bijbehorende inkomsten verloren. En zodra Jens kinderen krijgt, dan zal hij beseffen dat hij hij geen held meer is, maar een monster. Hij vraagt me elke dag of hij een monster is of niet, maar ik heb geen kinderen, dus voor mij blijft Jens een held, in ieder geval, totdat ik kinderen krijg.’

Niels Gerson Lohman

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer