Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: debuterend romanschrijver Jeroen van Rooij creëert een verbluffende wereld in De eerste hond in de ruimte." /> Hier verschijnt elke dag een tip van een Hardhoofd-redactielid. Vandaag: debuterend romanschrijver Jeroen van Rooij creëert een verbluffende wereld in De eerste hond in de ruimte." />
nieuwsbrief
Asset 14

De eerste hond in de ruimte

Mail

Bij het lezen van De eerste hond in de ruimte, de debuutroman van schrijver/dichter Jeroen van Rooij bij uitgeverij Prometheus, bekruipt mij een eigenaardig gevoel. Hoe duid je een leeservaring die compleet afwijkt van alles wat je daarvoor gelezen hebt? Van Rooij heeft namelijk niet alleen een eigen wereld gecreëerd - vergelijkbaar met science fiction uit de eerste helft van de vorige eeuw -, hij heeft ook een geheel eigen vorm geschapen om zijn boek in te schrijven. Dat is een hele prestatie, maar hoe doe je daar recht aan in 700 woorden?

Noem het een koorvertelling: Elf verschillende karakters spreken tot de lezer, die elk in een duidelijk herkenbare eigen typografie hun kijk op de wereld met ons delen. Een uniek gegeven, waardoor het zich laat lezen als een theatertekst, maar anders: Men moet steeds zelf de brug slaan tussen typografie en het daaraan verbonden personage. Maar dit went snel.

Centraal gegeven in De eerste hond in de ruimte is de tijd die het kost om een dag te maken. Er wordt hard gewerkt om prachtige dagen te creëren. Er is echter een nijpend tekort: de dagen raken sneller op dan ze kunnen worden geproduceerd. Een van de lieden die verantwoordelijk is voor deze noeste arbeid daalt af vanuit zijn ivoren toren om een oplossing te zoeken voor dit probleem. Hij komt terecht in een levendige moderne (Duitse) metropool met wild feestende jongeren, tobbende muzikanten, bezorgde ouders en vrijgevochten kroost. De lezer neemt kennis van hun verhalen.

Wat opvalt is dat deze stemmen, hoewel duidelijk te onderscheiden, niet los van elkaar te zien zijn. Zoals wel vaker is het resultaat namelijk meer dan de som der delen. Van Rooij is er wonderwel in geslaagd om uit die grote diversiteit van sporen en narratieven een gebalanceerd wereldbeeld te creëren. Een wereldbeeld bovendien waar je je, ondanks de vele onzekerheden en donkere kanten, gewillig in laat onderdompelen.

Qua karakterontwikkeling is wel duidelijk verschil te merken tussen de centrale figuren en de meer functionele rollen. Maar dit is niet iets waar je tijdens het lezen echt over zal struikelen: daarvoor wordt het verhaal met genoeg vaart en interessante wendingen verteld. Ook is er door het hele boek heen één duidelijk mantra, waar alle personages mee te maken krijgen: “Nür die Liebe zählt” (Alleen de liefde telt). Hierdoor heeft Van Rooij De eerste hond in de ruimte allerlei wilde verhaallijnen mee weten te geven, zonder aan coherentie in te boeten.

Problematischer is de nogal lukrake manier waarop het boek laveert tussen roman en folkloristisch sprookje. Dit buiten beschouwing gelaten, kan ik me voorstellen dat niet iedereen blij wordt van een dergelijke wispelturigheid ten aanzien van de schrijfstijl. Maar wie zich eenmaal heeft aangepast aan de eigenaardigheden van deze roman, zal zich hierdoor niet uit het veld laten slaan. De lezer die zich graag laat verrassen, of op zoek is naar een bijzondere nieuwe leeservaring, kan ik De eerste hond in de ruimte ten zeerste aanraden.

De eerste hond in de ruimte is nu te krijgen in de betere boekhandels.

Jasper

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer