Beeld: Assa Ariyoshi Deel 5 van het reisverslag van Niels: Navy Seals en burgermeesters die op kokosnoten schieten." /> Beeld: Assa Ariyoshi Deel 5 van het reisverslag van Niels: Navy Seals en burgermeesters die op kokosnoten schieten." />
nieuwsbrief
Asset 14

Coconut campaign

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor hard//hoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Op dit moment is hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Dit is deel 5 van zijn verslag, het vervolg op 'De boot en de hippie die over lijken gaat'.-

Mail

Het derde varken wordt aangesneden. Craig geeft zijn afscheidsfeestje. Morgen gaat hij terug aan het werk in de grootste pizzakaasfabriek van de wereld. Zijn vrouw gaat ook mee, zij werkt bij de Burger King in Lemoure, Amerika. Craig is gepensioneerd navy seal. Vroeger wierp Craig bommen, maar nu roert hij zes maanden per jaar in grote bakken kaas. De andere helft van het jaar leeft hij als een koning in de Filippijnen. Ze zijn er allemaal: Jøran, Jens, Michael, Bernd (heeft zichzelf uitgenodigd), en Stefan. De laatste drie staan over het varken gebogen. Michael deelt bordjes uit, Stefan keurt het mes en Bernd peutert verlekkerd aan het knapperige staartje. Er zijn twee oude navy-vrienden van Craig uit Amerika, nu vliegen ze voor Delta Airlines. ‘Stop rocking that hammock, don’t you know that’s illegal in Mexico?’ grapt de ene navy seal tegen zijn vriendinnetje. De andere navy seals lachen. De andere vriendinnetjes zwijgen uit solidariteit. Het vriendinnetje trekt een theatrale pruillip en geeft haar vriendje een stomp. Toch houdt ze op met schommelen. Een andere navy seal gluurt naar me over zijn pilotenbril met een mondvol aardappelsalade. Hij weet nog niet helemaal wat hij van me moet denken. Vandaag heb ik met de drie legervrienden gedoken (ik snorkelde). Ik heb het gepresteerd om de hele boottocht lang vrijwel niets te zeggen, ik leek voornamelijk bezig met een persoonlijk wereldrecord kat-uit-de-boom-kijken. Vanavond heb ik wat goed te maken, dus ik besluit om met een anekdote te beginnen. Eerst vertel ik ze over het verhaal van Jeremiah die dacht dat ik CIA was. Dat stellen ze zeer op prijs. Op het punt dat ik mezelf met een weekdier vergelijk, lacht zelfs de navy seal die me niet helemaal lijkt te vertrouwen me bemoedigend toe. Dan vraag ik ze naar Diego Garcia, een off-limits eiland in de Indische Oceaan waar de Amerikanen een basis hebben. Craig vertelt dat ze er geweldige tijden hebben gehad. Er wonen rare vogels die niet kunnen vliegen omdat ze bij het landen en opstijgen over hun veel te grote snavels struikelen. Ik overweeg om ze te vertellen over mijn droom waarin ik verdwaal in een doolhof gemaakt van backpacks, tevergeefs op zoek naar een chinees restaurant, maar ik betwijfel of navy seals over dromen praten. Terwijl er een pijnlijke stilte valt, omdat ik per ongeluk de indruk wek dat ik hard nadenk om iets te zeggen, maar daar overduidelijk iets te lang over doe, komt er een meisje aangelopen.
navy seal: ‘hi, this is Niels, he’s still single!’
niels: ‘no I’m not’
navy seal (mij negerend): ‘he looking for a pretty Philippino girl, like you!’
girl: ‘I know. He keeps smiling at all the girls in the bar, the girls call him guapo’.
navy seal (afkeurdend) : ‘so... Niels... So that’s what you’re doin’, uh? Trying to be the guapo boy!


Beeld: Assa Ariyoshi

Het is even stil. Alle ogen, behalve die van Bernd zijn op mij gericht. Hij kijkt beteuterd naar het inmiddels aardig leeggeplukte varken. Op de achtergrond roept een klein meisje met een schep gevuld met kwallen: ‘look daddy, I’m collecting jellyfish!’. Dan klinken er vijf knallen op het strand. Er valt een kokosnoot uit de boom. De gasten roepen vrolijk in koor: ‘Hi Ling!’ en burgemeester Ling komt over het stand aangebeend met een wat groot pistool in zijn handen. Ling is de vader van Ding Dong, de Filippijnse superster. Ding Dong doet mee aan de verkiezingen volgende week, want hij wil gouverneur van Siquijor worden namens de sociaal democraten. Vroeger deed Ling iets hoogs in het Filippijnse leger, nu schiet hij kokosnoten uit de boom als hij dronken is. Hij loopt op me af en geeft me de handdruk die ik gister ook al kreeg, toen ik bij mijn vriend Russel langsging voor een kopje Tanduay & Coke. Toen praatten we over politiek en en ik bekende ook een sociaal democraat te zijn, dat leek me wel zo aardig. Hij vertelde trots dat hij voor Ding Dong werkte. Toen ik vertrok gaf Russel me de handdruk die na een gemoedelijke boks eindigt in een handje naar het hart. De oude burgermeester kijkt me verwachtingsvol aan. Hij zegt opgetogen tegen me: ‘I didn’t know you were a social democrat!’ en hij geeft me nogmaals uitdrukkelijk dezelfde handdruk. Ik krijg de indruk dat deze begroeting alleen voor de sociaal democraten van Siquijor is weggelegd. Ling drukt me een koud flesje bier in handen en vraagt of ik iets van film weet. Ik zeg dat ik weleens half iets met animatie heb gedaan. Ling zegt dat ze een verkiezingsfilmpje voor Ding Dong hebben gemaakt dat morgen op youtube moet, maar niemand kan het filmpje monteren. Hij zegt: ‘you have an apple, can you do it?’ en voegt er iets luider aan toe: ‘for the people?’. Natuurlijk kan ik niet weigeren, want ik weiger burgermeesters die op kokosnoten schieten niets. Hij brengt me naar een blauwe minivan waarop grote posters van zijn zoon zijn geplakt. Voordat ik instap pakt hij me het biertje uit handen en neemt er een flinke slok van, voornamelijk als teken van verbroedering en, misschien, met een vleugje machtsvertoon. In de minivan zitten twee soldaten gewapend met machinegeweren op hun schoot, voor mijn bescherming. Ik ga tussen ze in zitten met een viezig macbookje op mijn schoot. Mijn hoofd, mijn gehele verschijning eigenlijk, voelt op dit moment opvallend dun aan. Dun, maar uitstekend beveiligd. Als ik aankom bij het huis van Ling (het grote huis links van de de toren als je van de pier komt) staat Russel op ons te wachten. Russel en ik zijn even oud, maar hij heeft al vier kinderen. We drinken koffie in een kamertje voordat het grote knip-en-plakwerk begint. Ling vertelt dat de partij grote plannen heeft met Ding Dong. Hij zegt: ‘als we niet winnen, dan komt er misschien wel een revolutie’. Hij zegt dat hij twee bataljons naar het eiland laat komen om de verkiezingen eerlijk te laten verlopen. Ik zeg dat ik twee bataljons een fatsoenlijk aantal vind en knik daarbij zo veelbetekenend mogelijk. Ling knikt ook, wat minzaam, en voegt eraan toe: ‘you want to add me on facebook?’. We knippen en plakken beelden tot diep in de nacht. Russel maakt koffie en sandwiches van vijf op elkaar gestapelde boterhammen met daartussen alleen maar cheese spread en Ling nodigt me uit om een keer kokosnoten met hem uit een boom te schieten. Ik krijg een grote ronde button met daarop een foto van Ding Dong mee naar huis. Daarmee loop ik nu rond. Als ik soldaten en politieagenten zie, dan wijs ik op mijn button en ze knikken vriendelijk, maar als er mensen met rode petjes waarop ‘FUA’ staat in de buurt zijn, dan bedek ik mijn button met één hand.

Niels Gerson Lohman

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer