Als ‘Nep’ een koning was, was Mumbai zijn koninkrijk." /> Als ‘Nep’ een koning was, was Mumbai zijn koninkrijk." />
Asset 14

Nep in India

Schrijfster Marjolijn van Heemstra verbleef enige tijd in India. Daar ondervond ze onder andere dat de opvatting over fitnessen nogal verschilt van die van westerlingen. Een verslag.

Hardlopen in Mumbai is een slecht idee. Ik kan het weten want ik heb het eergisteren geprobeerd. Anderhalve maand voor ik de halve marathon in Egmond aan Zee ga lopen ben ik drie weken op reis. Geen reden om niet te trainen, dacht ik, rennen kun je overal.

Maar niet in Mumbai. Het is niet de slopende hitte, of de smog zo dik dat je er plakjes van kunt snijden. Het zijn ook niet de tientallen schurftige zwerfhonden die met hun laatste krachten naar je benen happen. Zelfs niet de afkeurende blikken van Hindu fundamentalisten voor wie hardlopen zoiets lijkt te zijn als naakt tippelen met een naald in je arm. Daar is allemaal wel mee om te gaan. Maar niet met de gierende uithalen en het bulderende lachen van vrijwel iedereen die je passeert.

Ik ben wel eens vaker uitgelachen. Eventjes, omdat ik mijn sigaret verkeerd om aanstak, de wc uitkwam met mijn rok in mijn panty, dat soort dingen. Maar trainen voor een halve marathon is niet eventjes. Dat is kilometer voor kilometer door de overvolle straten van deze miljoenenstad. Dat is honderden, duizenden gezichten met stuk voor stuk dezelfde blik in hun ogen als je voorbij rent: een mengeling van verbijstering, ongeloof en regelrechte spot.

Normaal gesproken haat ik sportscholen, maar ik zag geen andere optie. Dus wandelde ik vanavond naar de ‘Fit Club’ om de hoek van het appartement waar ik verblijf. Met de manager maakte ik gisteren een ‘very special deal’: een week sporten voor 15 euro. Helemaal speciaal voor mij, snel contant betalen en sssst... niks tegen de andere klanten zeggen. Die betalen namelijk 15 euro per maand, maar daar kwam ik pas later achter. Hoe dan ook, ik was vol goede moed. In een sportclub word je niet uitgelachen als je rent.

Als ‘Nep’ een koning was, was Mumbai zijn koninkrijk. Films, tv programma’s, muziek, mode, fast food, alles wordt hier regelrecht gekopieerd uit het Westen. Een beetje curry eroverheen en voila, klaar voor de Indiase miljoenenmarkt. Het ‘doen alsof’ is hier tot levenskunst verheven. Dat dit ook voor een sportschool geldt, had ik niet zien aankomen.

Als ik ‘Fit Club’ nietsvermoedend binnenstap, sta ik onmiddellijk in een enorme zachtroze spotlight. In de ruimte staan twaalf fitnessapparaten, allemaal onder een andere kleur spot. Tegenover elk apparaat hangt een foto van een Amerikaanse popster die zich uitslooft op het betreffende apparaat. John Travolta bij het bankdrukapparaat, Bruce Lee bij de halters, Jane Fonda bij de matjes voor buikspieroefeningen. Uit de boxen klinkt een Bollywoodremix van de tune van Baywatch. Het is rustig. In een hoek zitten twee meisjes in sportkleding tegen de muur. Ze drinken cola. Een man slaat een flesje Gatorade achterover op de roeitrainer. Hij roeit niet.

Misschien hadden op dit punt mijn alarmbellen moeten gaan rinkelen. We zijn hier in een sportschool, waarom sporten deze mensen niet?

Maar ik dacht aan Egmond aan Zee. Aan 21 kilometer over een guur januaristrand. Ik wilde gewoon trainen. Dus ik begon. Op de loopband. Tegenover me een breed glimlachende Olivia Newton John, met hetzelfde bezig als ik, maar dan zonder te zweten.

Toen de teller op een kilometer stond hoorde ik het gegiechel van de meisjes. Ik keek om en zag duidelijk hoe ze hun lachen plotseling inhielden. Ik rende door. Ze giechelden weer, harder nu. “She’s actually running”, hoorde ik de een tegen de ander zeggen. Ik heb het twee en een halve kilometer volgehouden. Toen de Gatorade-drinker ook begon te gniffelen, hield ik het voor gezien.

Op de terugweg kwam ik mijn tijdelijke buurvrouw tegen. Ik vertelde haar waar ik vandaan kwam. Ze keek me meewarig aan. Daar sport je niet, zei ze. Daar doe je alsof je sport. Dat is het concept.

-Marjolijn van Heemstra is als schrijfster en theatermaker verbonden aan het Amsterdamse productiehuis Frascati waar ze de afgelopen jaren verschillende stukken produceerde. In het voorjaar van 2010 kwam haar eerste dichtbundel, Als Mozes had doorgevraagd, uit. Ze werd genomineerd voor de C.Buddingh'-prijs voor het beste poëziedebuut van dat jaar. Inmiddels schrijft ze voor NRC een rubriek waarin ze op verschillende plekken partycrasht.-

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer