nieuwsbrief
Asset 14

Weidsheid, comedy, en kapsels

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Mail

 

Nadia Reid: een magische rit
✩✩✩✩✩
Rose Doolan

'Een goede vriendin redde mij van de ergernis toen we op weg naar huis van een feestje in Rotterdam waren. In een zee van dronkenschap en carnaval-geschal, vormden wij in de trein, met een ieder een oortje van de koptelefoon in ons oor, een klein eilandje van rust en draaglijkheid. "Ken je Nadia Reid?", vroeg ze, en zette Reids laatste album Preservation op. Bijna elk nummer is een cirkelende reprise: het gitaarspel herhaalt zich eindeloos, een hand lijkt zonder uitzondering hetzelfde akkoord aan te slaan, de melodie herhaalt zich, de drum drijft altijd met dezelfde dramatiek en sloomheid mee op gelijkvormige golven die samen een lied vormen. Ik wil het niet meditatief noemen. De herhaling geeft een gevoel van weidsheid zo krachtig dat het feestgedruis in een overvolle trein naar de achtergrond kan drukken. Misschien heeft dat te maken met Reids leven op het platteland van Nieuw Zeeland, “Living in the country ain’t so bad”, zingt ze moeiteloos met haar warme, dikke stem, “Upward I am headed to the mountains”. Preservation is een opwaartse spiraal zonder dat mijn geliefde melancholie in de steek gelaten wordt. Reid laat je tijdens een benauwde treinreis je eindbestemming vergeten, en zo verandert de tocht in een magische rit huiswaarts die net zo eindeloos mag zijn als de repetitie in de muziek.'

 

James Acaster: vier uur van mijn leven
✩✩✩✩✩
Else Boer

'Als je me een jaar geleden had verteld dat ik vier uur van mijn leven naar een eenmansshow zou kijken, was ik waarschijnlijk in lachen uitgebarsten. Toch is dat precies wat ik de afgelopen week heb gedaan. De comedyshow Repertoire van de Britse comedian James Acaster staat al een tijdje online. Aangezien ik Acaster kende van Britse panelshows (zoals Mock the Week en Would I Lie To You) besloot ik het eens aan te zetten. En daarna ging het niet meer uit. Acaster vertelt grappige anekdotes, maar daarbij weet hij zijn shows op een interessante manier aan elkaar te verbinden. De manier waarop hij een groter verhaal weet te vertellen is ontzettend knap. ‘That’s four hours of your life you’re not getting back’, zou Acaster waarschijnlijk zeggen – helemaal niet erg met deze show.'

 

Sarah Mesle: leuker dan Game of Thrones zelf
✩✩✩✩✩
Naomí Combrink

'Game of thrones is weer begonnen. Hoewel ik fan van het eerste uur ben, ben ik mijn oprechte opwinding en interesse al een paar seizoenen geleden verloren. Want waar GoT is begonnen als een subversie van het high-fantasy genre, is het inmiddels slechts een matige variant daarvan. Waar in het begin geen personage haar of zijn leven zeker was, worden de hoofdpersonen nu al seizoenen lang gered uit de meest belachelijke situaties, enkel vanwege het feit dat ze hoofdpersonen zijn. Gaap.

Toch wil ik wel zien hoe Game of Thrones afloopt. En er is één iemand die de (regelmatig seksistische) serie ruimschoots de moeite en frustratie waard maakt: Sarah Mesle. Sarah Mesle is een literatuur- en cultuurwetenschapper uit de VS, en haar besprekingen van individuele Game of Thrones afleveringen behoren tot de beste cultuurkritiek die ik ken. Haar analyses reiken verder dan de serie en iedereen kan er veel van leren. Twee jaar geleden schreef ze aan de hand van een teleurstellende aflevering dit uitstekende stuk over feminist-killjoys, Virginia Woolf en Taylor Swift. Gelukkig bespreekt ze ook dit seizoen weer. Mesle licht feilloos thema’s uit elke aflevering, en weet daar doorgaans met veel humor, fijngevoeligheid én scherpte over te schrijven. Daarbij weet ze vaak details die traditioneel onder tuttige vrouwenzaken vallen, zoals kapsels en kleding, zo overtuigend en politiek te beschouwen dat ze ruim baan maakt voor een nieuw soort feministische tv-kritiek. Ik heb van haar zoveel geleerd over cultuurbeschouwing en ben zo lyrisch over Mesles werk dat ik mensen bijna het inmiddels matige Game of Thrones zou aansmeren omdat ze dan haar wereld in kunnen stappen.',

Beeld: Nadia Reid - Preservation

Redactie

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer