Asset 14

De nieuwe Rosa

Gilles slaapt niet meer. Gelukkig is hij huisvrouw, en schrijver. Iedere zondagochtend heeft hij op hard//hoofd een moment voor zichzelf. Zondagsrust: het (niet zo jonge) vaderschap van Gilles van der Loo, van onderen belicht.

Het was druk op de wijnproeverij. Te midden van onze horecakennissen stonden Birre en ik keihard te savoureren. Gérants en chefs trokken hun inmiddels grijzende wenkbrauwen op bij lekkere wijn, of keken zuur bij vieze. Ik dacht aan mijn stuitend vroeg overleden beste vriend Gijs, die hier zo thuisgehoord had.
In ’95 ging ik voor het eerst met Gijs mee naar de proeverij, en wat ik me daar vooral van herinner is de verschrikkelijke angst. Aangezien voor alle andere bezoekers overduidelijk moest zijn dat ik niet op wijnproeverijen thuishoorde, kon het niet lang duren voor een van die beblazerde mannen me zou wijzen waar de uitgang was. Maar niemand stuurde me weg. De angst werd elk jaar minder.

Beeld: Joost de Haas

Opeens was het nu. Birre en ik - zoon Nadim ombeurten torsend - waren bij de Rhônewijnen aangeland toen het meisje met de rode jurk verscheen. Ze had die box fresh shine; was mooi zoals alleen meisjes van twintig kunnen zijn.
Haar hakken waren te hoog. De rode jurk was duidelijk haar mooiste, al was het geen heel dure, of zelfs maar nieuwe jurk. Pluisbolletjes begroeiden de stof ter hoogte van haar borsten als netgetrimde buxusbosjes op het heuvelland van Mars.
Met een leeg glas in haar hand aarzelde het meisje achter een kluitje vijftigers dat zich had vastgezogen aan de proeftafel. Ze lachte naar me, en nu zag ik dat ze eigenlijk een bril moest dragen, maar die vandaag thuisgelaten had. Birre porde me in mijn ribben. “Schenk jij de volgende witte eens voor ons in.”
Op de terugweg met twee bodempjes wijn liep ik bijna het meisje omver. 
“Sorry,” zei ze. 
“Welnee,” zei ik, en wees op haar glas. “Kom je er een beetje uit?” 
Ze lachte, schudde haar hoofd en hield het scheef. “Nee.”
Hierop moest ik me over haar ontfermen. Zo zijn de regels. Ik mocht al een jaar of acht voor huisvrouw spelen, maar zo heel veel kon er niet veranderd zijn. 
“De Rioja is lekker,” zei ik en wilde door, omdat ik al best lang stilstond bij een mooie jonge vrouw in een lange rode jurk. Het meisje hield me tegen, en leek opeens niet zo onzeker meer. Ze zei: “Werkte jij vroeger in Panini?” 
In die tijd kon ze niet ouder dan twaalf geweest zijn. “Hoezo?” 
“Ik ook.” 
“Nu, bedoel je?”
Ze knikte, en opeens wist ik: dit was de nieuwe Rosa.
Toen ik in Panini werkte, was Rosa het mooiste meisje van de zaak; had zij de hoge hakken aan. Na sluitingstijd op warme zomeravonden, als het personeel zelf de stad in ging, droeg Rosa het rode jurkje en was zij het, die glom alsof ze net uit haar verpakking kwam.
Ik deed de eigenaars gemompelde groeten en vluchtte terug naar Birre, die twee broodjes met varken en mierikswortel had gekregen van een baardige gozer achter een kraam. Met een punt van mijn pistolet wees ik in de richting van de rode jurk.

“Dat meisje…” zei ik.
“Wat is er met dat meisje?”
Ik nam een hap, kauwde. Slikte. “De nieuwe Rosa.”
Omdat Birre heel wijs is en me zo goed kent, knikte ze alleen. Daarna drukte ze Nadim in mijn armen om in de rij te gaan staan voor extra brood met varken. Terwijl onze zoon zijn bekwijlde vingers een voor een in mijn oor probeerde te proppen, stroomden de tranen over mijn wangen. Ik draaide me om en haalde een mouw over mijn gezicht. Wat moest de nieuwe Rosa wel niet denken?
Wist zij veel dat het door de mierik kwam.
Ik gooide mijn broodje in een vuilbak en besloot mijn zinnen te verzetten met een glas Barolo, wat maar heel ten dele lukte door de vrees dat elk moment de nieuwe Gilles aan kon komen lopen.

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bestellen