De man in de juten zak roept herinneringen op aan erotische poëzie in het reptielenhuis. " />

De man in de juten zak roept herinneringen op aan erotische poëzie in het reptielenhuis. " />
nieuwsbrief
Asset 14

De meterkast

De lange man die uit de zak gekropen kwam leek in de verste verte niet op Rupert, al was het maar omdat hij zeker een kwart eeuw ouder moest zijn. Toch kwam zijn rood aangelopen gezicht mij wel degelijk bekend voor. Hij had het duidelijk benauwd gehad, de glazen van zijn montuurloze bril waren helemaal beslagen. ‘Wat zijn dit voor praktijken?’ proestte hij, terwijl hij met zijn handen zijn stropdas glad streek. Ik keek Balthasar verbaasd aan, die vol trots terugkeek. ‘Dit is Rupert helemaal niet,’ piepte ik. ‘Jawel,’ zei Balthasar geruststellend, ‘je hebt hem gewoon lang niet meer gezien.’

Mail

Het was waar dat ik Rupert lang niet meer gezien had. De laatste keer dat ik mij in zijn gezelschap bevond was in Artis, waar we erotische gedichten zouden gaan schrijven in het reptielenhuis. We spraken regelmatig af om poëzie te produceren op plekken waar dat niet voor de hand lag, zoals bij de zuivelproducten in een Albert Heijn, of onder de tijdschriftentafel van een kapsalon. Zo dachten wij de talrijke clichés die het leven rijk was te kunnen omzeilen en daadwerkelijk tot iets te komen wat voorheen niet bestaan had. Nadat we naar onze smaak genoeg gedichten geschreven hadden, scheurden we ze uit ons notitieboekje en aten ze op. Zo werd dat wat nog niet bestaan had een deel van onszelf en verdween uiteindelijk in de riolering, dat machtige netwerk dat alle mensen met elkaar verbindt. Als we niet spijbelden zaten Rupert en ik papierscheten te laten in de klas. We wilden luchtig leven, maar onze ambities lagen zwaar op de maag.

Het reptielenhuis bracht geen erotische gedichten. Rupert had kaaskoekjes meegebracht, maar ik had geen trek. De eindexamens stonden voor de deur en ik had het gevoel te veel tijd te hebben verdaan met verzinsels die voor dromen door moesten gaan. Rupert vond schoolwerk een belediging voor het intellect. Hij accepteerde mijn stemming niet en probeerde een kaaskoekje in mijn mond te duwen. Ik wilde hem zacht in de maag stompen, maar bleek mijn kracht te onderschatten. Rupert viel achterover en botste tegen het informatiebord van de Natrix Tessellata. Van achter het glas viel geratel en gesis te horen. Ik boog mij over Rupert, om te zien hoe hij neergekomen was. ‘Sorry Rup, dat was echt niet de bedoeling,’ zei ik zacht. Tot mijn schrik zag ik dat hij tranen in zijn ogen had. We probeerden altijd de gevoelige jongens uit te hangen, maar hadden elkaar nooit zien huilen. ‘Verrader!’ brulde hij en stak een middelvinger naar mij op. ‘Je maakt alles kapot wat nog niet bestaat!’ Ik wist niet goed wat ik moest denken, laat staan zeggen. Niemand had nog aandacht voor de reptielen, alle ogen waren gericht op ons. Reptielenhuizen zijn weinig erotisch, weinig poëtisch. Eigenlijk zijn ze alleen maar tropisch warm.

De volgende dag zat Rupert niet in de klas en ook de daarop volgende dagen verscheen hij niet. Zijn telefoon beantwoordde hij niet, zijn deur deed hij niet open. Hij leek van de aardbodem verdwenen te zijn. Op een dag vertelde onze wiskundeleraar dat Rupert verhuisd was naar Almere-Buiten. Hij had een kaart bij zich die Rupert aan de klas geschreven had. Op de kaart stond ‘groeten uit Almere-Buiten’. Achterop de kaart stond: ‘Dank voor een fijne schooltijd. Ik zal jullie missen.’ Ik zag dat het handschrift niet van Rupert was. Het leek meer op dat van de wiskundeleraar.

Balthasar had een spuit uit zijn zak gehaald en stak de naald in de arm van de man die niet op Rupert leek. ‘We willen natuurlijk niet dat hij te actief wordt,’ zei Balthasar en gaf me een knipoog. ‘Dat is Rupert helemaal niet,’ piepte ik nog een keer. Ik haalde diep adem, in een poging mijn stem te verheffen. ‘Wie is dat en waar heb je hem vandaan gehaald?’ bulderde ik, bijna zoals Rupert acht jaar geleden in het reptielenhuis gedaan had. Balthasar’s glimlach verdween. ‘Ik doe nog een keer wat voor je, jongen. Maar jij mag dan ontevreden zijn, Bubbeltje is misschien wel hartstikke blij met een speelkameraad.’ Opeens dacht ik aan Annika. Zij kon elk moment terugkomen van haar etentje. Wat zou zij ervan vinden dat er een ontvoerde man op onze vloer lag? ‘Ze went er wel aan, aan mij is ze zich ook gaan hechten,’ zei Balthasar, alsof hij mijn gedachten las. ‘Maar we moeten hem natuurlijk wel netjes aan haar introduceren, dat ze niet te veel schrikt. Laten we hem tijdelijk even opbergen.’ Balthasar pakte de schouders van de hevig snurkende man en sleepte hem de woonkamer uit. Toen de man over de drempel werd getrokken zakte het brilletje van zijn neus. Balthasar schoof de bril weer terug en sleepte het lichaam verder. ‘Waar ga je naartoe?’ riep ik Balthasar achterna. ‘Wat denk jij nou?’ riep hij terug, terwijl hij de deur opendeed. ‘De meterkast natuurlijk.’

Toen Annika thuiskwam, waren alle sporen gewist van wat er die avond gebeurd was. De fotoboeken zaten weer in het kastje, in dezelfde volgorde als ik ze eruit had gehaald. Ik zat op de poef en staarde uit het raam. Balthasar bevond zich op de bank en breide fluitend een trui. Annika kwam vol enthousiasme binnen. Ze had een goede avond gehad en veel zwangerschapstips uitgewisseld met haar vriendinnen die allemaal reeds bevallen waren. ‘Wisten jullie dat een emmertje bietensap onder je bed hét recept is tegen tepelkramp?’ zei ze glunderend. Toen begon het gestommel. ‘Wat is dat?’ vroeg Annika verbaasd. ‘Vast de buren die een tafel verplaatsen,’ zei ik gauw. Maar Annika was al opgestaan en liep naar de bron van het steeds luider wordende gestommel en geklop. Uit de gang klonk nu ook een stem die zachtjes ‘hellûp! hellûp!’ zei. ‘Blijkbaar heb ik de dosis toch verkeerd berekend, nu hebben we hem niet kunnen introduceren,’ fluisterde Balthasar mij toe. ‘Dit is een ramp!’ snauwde ik terug. ‘Waarom heb ik jou ooit mee naar huis genomen?’ Toen kwam Annika terug de kamer ingelopen met grote, heel grote ogen. ‘Kan iemand mij misschien vertellen,’ zei ze op ingehouden toon, ‘wat Maxime Verhagen in onze meterkast doet?’

- Wordt vervolgd... -

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer