Kasper schreef aan de hand van 5 woorden een associatieve column." /> Kasper schreef aan de hand van 5 woorden een associatieve column." />
Asset 14

Wolkentoetje

Voor het Hardhoofd-feest van vorige week dinsdag (27 april) was mij gevraagd ter plekke een column te schrijven, aan de hand van woorden uit het publiek. Nu had ik zoiets nooit eerder gedaan, maar blijkbaar werd erop vertrouwd dat daar wel iets moois uit zou komen. Vijf woorden moesten de bezoekers van het feest mij geven, waarvan ik er twee mocht weigeren. De geweigerde woorden waren ‘Bangladesh’ en ‘wolkentoetje’. Uiteindelijk heb ik ze toch beide in mijn stuk verwerkt, ze slopen er zomaar in, met de laatste zelfs als ‘hoofdthema’ én titel. Ik hoorde dat de bedenker ervan glunderde van trots, omdat mijn eerste reactie op zijn woord was dat ik dat product niet kende en er dus ook niets mee kon. De andere vijf woorden die een plek in mijn column moesten krijgen waren: ‘lente’, ‘delirium’, ‘Ieniemienie’ (van Sesamstraat), ‘baard’ en ‘feminisme’. Ik kreeg die woorden aan het begin van de avond en twee uur later moest het eindresultaat door mij voorgelezen worden. Met een glas jenever in de hand is dit op het terras van Pakhuis de Zwijger in mijn opschrijfboekje ontstaan, terwijl binnen de andere programmaonderdelen voortwoedden. Ik heb besloten om voor de uiteindelijke publicatie er niets aan te veranderen, zelfs geen witregels in te voegen, en zo de ‘puurheid’ van dit ‘experiment’ te bewaren. In andere woorden: ik ben een zelfgenoegzame luie klootzak. Hopelijk werkt dit stukje associatieve stream-of-ongein niet al te verontrustend voor de ziel van de gevoelige lezer die er niet bij kon zijn. Volgende week weer een column volgens het boekje, zodat u tenminste weer weet wat u met uw leven aanmoet.

Wolkentoetje

Wat een wolkentoetje is weet ik niet, maar ik mij er van alles bij voorstellen. Zo kan ik mij in de lente van alles voorstellen, maar het leidt uiteindelijk allemaal tot niets. In plaats van het wolkentoetje naast mij neer te leggen en mij te richten op God, blijft het zuivelproduct maar door mijn hoofd spoken. Dat ik dit onderwerp - in alle blije onschuld gebracht uit het publiek; ‘omdat hij het net gegeten had’ – zo rigoureus had afgewezen, die gedachte bezorgde een draaierig gevoel in mijn maag. Ik sloot m’n ogen en probeerde m’n zinnen te verzetten. Ik zag Ieniemienie haar grijze muizenkutje vingeren, de snorharen gespannen van de concentratie. Het was lente en alles leek geoorloofd. Toen ik mijn ogen opende lag er een wolkentoetje te glinsteren op mijn navel. Wolkentoetje, wolkentoetje, waarom was ik geen bedelaar in Bangladesh? In dat geval had ik wel iets anders aan mijn hoofd dan hitsige knaagdieren. De lente lijkt wel een delirium, een energie zonder enkele gerichtheid en uitkomst. Alleen maar misselijkheid, ongrijpbaar dreunend als een housebeat bij de buren. Misschien moest ik mijn baard afscheren en zou dan alles goedkomen. Zonder baard ben ik niet mezelf en kan dus ook geen parodie worden. Maar misschien wil God wel dat ik iets anders ben, het altijd andere. Hij stelt mij eeuwig op de proef en ik weet niet eens of Hij bestaat. Mijn zoektocht lijkt op die van het feminisme. In de jaren zestig gehuld in tuinbroeken, die we na veel moeite vanzelf geil gingen vinden, zoals spruiten op dagelijkse basis een aannemelijke alternatief gaan vormen voor patat. Vrouwen wilden mannen zijn (alsof die overal tuinbroeken dragen), maar toen zij de hoogste posities bekleedden die een man zich maar wensen kan, moest opeens de deur weer voor hen open worden gehouden. Ik hou overigens de deur voor iedereen open – man of vrouw, kat of muis – maar dat komt meestal omdat ik besluiteloos in de deuropening blijf staan, ieders weg versperrend. ‘Kom toch naar binnen, ga toch naar buiten’ roepen rijen mensen bij het postkantoor of de trimsalon, maar ik blijf een zwevende kiezer. Het alternatief is zo definitief. Voor je het weet ben je binnen. Voor je het weet lig je eruit. De lente is een delirium; die twee woorden zijn een en daarom heeft mijn wolkentoetje, dat afgewezen schuimdessert, tóch bestaansrecht. Terwijl plukken baardhaar in de wasbak vallen begin ik zacht te neuriën. ‘Pom pom pomptiedom’ zijn mijn veelzeggende lyrics. Als ik een vrouw zou zijn zou alles anders zijn. Dan zou ik een vrouw zijn die haar baard schoor. Misschien hoefde ik dan nooit meer iets te bedenken. Alleen nog maar scheren, elke week voor een volle zaal. Men zou bloemen naar mij gooien en graspollen en schaaldieren. Ik zou een wolkentoetje zijn.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer