Met de winnaars van de Fake For Real-fotowedstrijd." /> Met de winnaars van de Fake For Real-fotowedstrijd." />
nieuwsbrief
Asset 14

video/tekst/beeld over 'fake'

Drie disciplines benaderen hetzelfde onderwerp: een video, een tekst van Mees en een speciaal beeld over het onderwerp fake. Voor dit thema verzon onze beeldredactie samen met Lomography Magazine de 'Fake For Real'-wedstrijd voor (fake) analoge fotografie. Zie na de video en de tekst de drie winnaars!

Mail


----

Fake

In een enorm herenhuis (weliswaar van karton geconstrueerd, maar desalniettemin tonnen waard) is een kamer vrijgemaakt voor de vrouwen en hun cosmetica-ritueel. Ze doen er uren over om hun bossen nephaar in te vlechten en dit vervolgens met een steiltang te bewerken - alsnog zitten ze er de gehele aflevering aan te plukken. Ik zit op de bank voor de televisie, en heb nog net de moeite gedaan een onderbroek aan te trekken (een beha was een beetje a bridge too far).

Terwijl ik ongegeneerd de restanten van het eten van gisteren naar binnen werk, kijk ik pulp: het kanaal is MTV, het programma heet Jersey Shore. Sammi 'the Sweetheart' (een volledig onterecht gekozen bijnaam voor een feeks van een vrouw) heeft ruzie met haar anabolenman. “You’re being so fake right now!” krijst ze, en ze doet haar haarextensions nog een keer goed. Met haar nepnagels tikt ze op de tafel. De camera zwiept naar Ronny. Met zijn opgepompte spieren en zonnebankgebruinde huid kaatst hij de bal terug. “I’m not being fake, you are!” Als ironie een naam had, was het 'Reality tv'. Wie zijn deze mensen, en waarom zijn ze zo geobsedeerd door elkaars authenticiteit? Wat beweegt de glibberende pot om de andere in olie gesmeerde ketel vet te noemen?

Het meest gehoorde scheldwoord in ‘realityhuizen' is niet bitch. Het is niet cunt. Het is ook niet slut. Het is ‘fake’. Het onderscheid tussen ‘fake bitches’ en ‘real bitches’ is een precaire kwestie, waar niemand echt een vinger op kan leggen, maar de verwijten slingeren te pas en te onpas over tafel. Voor de buitenstaander die zonder brassière en met uitgelopen mascara voor het beeldscherm zit en een leger volgeplamuurde bimbo’s zonder ondergoed elkaar in de haren ziet vliegen, is het compleet niet te volgen, maar voor dit gepeupel op de televisie is het een heel erg serieuze aangelegenheid.

Voor het oog van de natie (en daarbuiten) moeten ze hun authenticiteit verdedigen. Op fora spreken ongenuanceerde fans zich uit over de echtheid van hun idolen, waarbij voornamelijk hun gedrag ten tijde van conflict als graadmeter geldt. Besluit iemand niet aan het gevecht deel te nemen: nep. Luistert iemand moedwillig naar de argumenten van beide partijen, om vervolgens een conclusie te trekken: wispelturig. Stort iemand zich vol overgave op de ‘vijand’: echt. Aangewezen op basale eigenschappen (vechten zuipen neuken) reduceren ze elkaar tot zonnebankgetinte apen, en wij kijken ernaar. Of wijzelf ‘echt’ zijn komt nimmer ten sprake, dat is zo. Onze echte dijen zitten op de bank, onze echte vingers drukken op de volumeknop als de reclame het programma onderbreekt.

Maar wat maakt deze qua uiterlijk volledig gefabriceerde mensen wel of niet echt? Felicity Grace Perry schreef in The Slut at School: Sex, Dress and Authenticity over hoe middelbare vrouwelijke scholieren hun medestudenten veroordelen op hun sletterige voorkomen, en hun authenticiteit. Daarin is het belangrijkste aspect dat iemands uiterlijk een 'daadwerkelijke weerspiegeling' van zijn of haar persoonlijkheid is, of dat dit enkel werd gebruikt om de mening van de buitenstaander positief te beïnvloeden. Met andere woorden: kleedt een vrouw zich voor zichzelf, of naar het oordeel van de man en haar vriendinnen?

De meeste ondervraagden gaven al snel toe dat ook zij zich in bepaalde mate aankleedden voor de buitenwereld, maar op een manier waarop zij nog steeds geoorloofd waren zichzelf als 'echt' te bestempelen. De neppe vrouwen daarentegen bekommerden zich volgens hen enkel om wat de ander van hen zou vinden, met de nadruk op het bijvoeglijk naamwoord sexy. Deze gevoelige scheidslijn luisterde zo nauw dat niemand een duidelijk antwoord kon geven op de vraag waar nu precies de crux ligt.

We zouden kunnen stellen dat een vrouw pas echt is als het gezicht onopgemaakt en de boezem ongesteund is of, in het geval van de man, als er een stoppelbaard en zweetlucht in het spel is, maar wie houden we voor de gek? Eigenlijk zijn we allemaal lang en breed door Photoshop gehaald voor we de deur uit gaan. Het haar is gekapt, de tanden stonden jarenlang in de steigers, de oksels zijn gewassen en onze onderbroek is schoon. En het belangrijkste criterium is het oordeel van anderen. En ja, als iedereen nep-tieten heeft, dan ga je je mening baseren op minieme verschillen. Verschillen die de buitenwereld niet eens kan onderscheiden. Of iemand 'echt' of 'nep' is gaat hier niet meer over enkel het uiterlijk, maar over mensen die hun eigen persoonlijkheid verbloemen, door zich voor te doen als iemand die ze (althans volgens anderen) niet zijn - mensen die met alle winden meewaaien, alle trends op de voet volgen, zich willen spiegelen aan celebrities en hun mening af laten hangen van de reacties die ze hierop zullen krijgen, zonder zelf een standpunt in te willen nemen. Het blijft een heikel punt om hier een duidelijk onderscheid te maken, want wie zijn wij om met de gelakte vinger te wijzen?

Authenticity is in the eye of the beholder. De enige toeschouwer die kan beslissen of je authentiek bent, staat voor je in de spiegel. Alle anderen zijn gewoon fake bitches.

Door Ava Mees List

----

Deze foto is erg bijzonder qua sfeer. Het 'object' in de lucht prikkelt de fantasie. Het zou echt kunnen zijn... Daarom de eerste prijs!

De dubbele belichting zorgt voor een dramatisch beeld, wat je aandacht vasthoudt. De kleuren zijn prachtig, net als de compositie. Een mooie tweede plaats.

Een erg verrassende en surrealistische foto. Het wekt de indruk dat je naar de Aarde kijkt en dat de kinderen de planeet een nieuwe vorm proberen te geven. Een foto met een duidelijke context en daarom de terechte nummer drie van deze rumble.

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer