Asset 14

Vrouwonvriendelijke schrijver

"Find what you love and let it kill you". Dat stond op een muur geschreven in Los Angeles. Waar de zin vandaan kwam, wisten we niet, maar vanzelf werden we naar de tekst toe gezogen. Wij, dat is het reisgezelschap van de ultieme road trip: een hele maand in de V.S., van L.A. naar San Francisco in een gehuurde Ford Escape.

Heel doordacht en wéken op voorhand had ik de keuze voor mijn leesmateriaal gemaakt: een evenwicht tussen fictie en non-fictie, ontspanning en inspanning en waar mogelijk afgestemd op de reislocatie. Want waar kun je beter de Grote Amerikaanse Schrijvers lezen dan op de plek waar zij hun Grote Amerikaanse Literatuur schreven? Met dat idee in het achterhoofd had ik op voorhand tips gevraagd aan zelfverklaarde kenners. Road trip van L.A. naar San Fran? Dan moet je Charles Bukowski lezen, zo werd mij verteld. Maar een goede vriend waarschuwde me dat het niets voor mij zou zijn. Te vrouwonvriendelijk. Te veel drank en mannengedoe. Het zou de boze feministe in me naar boven halen. En dan zou ik de hele vakantie lang mijn reisgezellen moeten lastigvallen met ongenuanceerd maar luid geraas over hoe typisch het is dat mannen graag Bukowski lezen. En dat ze om dezelfde reden graag naar Mad Men kijken. Omdat ze in die reeks zien hoe stijlvolle mannen overdag old fashioneds achteroverslaan, hun secretaresse in de billen knijpen, à volenté hun vrouw bedriegen en er mee wegkomen. Ze lezen er graag over en kijken er graag naar omdat ze die mannen willen zíjn. Enfin, dàt soort geraas. Een hele maand lang. Stel je voor. Het werd dus Easy Riders, Raging Bulls van Peter Biskind, om het filmische van onze road trip te benadrukken. Geen Bukowski voor mij. Het moest plezierig blijven.

Maar in Arroyo Grande, een dorpje zo idyllisch dat het verdacht wordt, sloeg het noodlot toe. In een groezelig motel hield het gezoem van de koelkast ons wakker, dus trok ik de stekker uit. De volgende ochtend trof ik tot mijn afgrijzen een compleet doorweekt exemplaar van Easy Riders, Raging Bulls aan. Er was zo veel goor koelkastwater in het papier gedrongen dat ik het kon uitwringen. Ik had dus een nieuw boek nodig.

De Henry Miller Memorial Library in Big Sur bood soelaas. Een kleine houten hut in een gigantisch bos, een plek waar de vermaarde auteur graag vertoefde. Groot was het aanbod niet, maar er lagen vier Bukowski-boeken ostentatief te blinken. Vreemd genoeg was de Bukowski-tip door mijn hoofd blijven spoken. Misschien omdat ik er eigenlijk stiekem wel van hou om de boze feministe in me los te laten. Bovendien was ik erg benieuwd geworden naar wat die Bukowski dan precies allemaal had geschreven dat mij zo op de kast zou jagen. Dus vroeg ik advies aan de jongeman achter de toonbank. De verlegen Brit raadde me spontaan Ham on rye aan met de uitleg dat het zijn minst vrouwonvriendelijke boek is. In die autobiografische roman uit 1982 vertelt de misantroop hoe zijn alter ego Henry Chinaski eenzaam en ongelukkig opgroeit in L.A. Een aandoenlijk, maar tegelijk uitermate grappig portret van een nieuwsgierig kind wiens interesse voor de wereld kapot wordt gemaakt door zijn liefdeloze moeder en zijn boze vader. Dus zoekt Henry zijn heil in de boekencollectie van de Los Angeles Public Library. En even later in drank. En in vrouwen.

"Find what you love and let it kill you." Het blijkt een quote van Bukowski te zijn. Zijn mooi, maar tragisch levensmotto. De man fascineert me. Ik leef met hem mee. Ik maakte zijn trieste kindertijd en harde jeugd mee. Ik zag hoe hij met verlangen in zijn blik keek naar de lieve meisjes in hun korte jurkjes, met hun lange haren en mooie ogen. Hoe hij daarna naar àlle vrouwen keek met lust, maar vooral met verachting. En ik begréép die overgang. Ik zag diep bedroefd, maar meewarig glimlachend hoe hij bij een boksspelletje in een lunapark werd ingemaakt door een negenjarig jongetje, terwijl het voor hem zó belangrijk was om te winnen. Ik ken hem, zijn achtergrond, zijn leven. Eens een Bukowski-leek, ben ik nu klaar voor de rest van zijn vrouwonvriendelijke oeuvre.

Deze gastbijdrage werd geschreven door Jozefien Van Beek (1985). Ze studeerde Germaanse talen en schrijft als freelance journalist voor onder andere De Morgen, ART, Humo over beeldende kunst en cultuur. Eerder getipt op hard//hoofd: de gedichten van Charles Bukowski.

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer