Ondergewaardeerde pasta. Tegen de voedselsnobberij!" /> Ondergewaardeerde pasta. Tegen de voedselsnobberij!" />
Asset 14

Macaroni

Arme ondergewaardeerde macaroni, met zijn nederige elleboogjes. Staat tegenwoordig in een hoekje onder in het pastaschap. Half achter de tagliatelle all’uovo, zich verschuilend tussen de volkoren spaghetti en de groene lasagne vraagt Macaroni zich af wat hij ooit heeft misdaan om plotseling zo te worden verguisd en vergeten. Vroeger was macaroni in de mode. De schrijfwijze van het oorspronkelijk Italiaanse deegwaar maccherone is in Engeland ontstaan. 'The Macaroni Club', was in de achttiende eeuw een spottende benaming voor modieuze jonge mannen die de pasta op hun Grand tour na een bezoek aan het Forum Romanum hadden geproefd. Alles wat op dat moment zeer modieus was werd door hen zelfs 'very macaroni' genoemd.

Food is 'very macaroni'. Vorig weekend was ik op het Food Film Festival. Dat was leuk. Er waren debatten en workshops, er was een stand van het Delicious Foodmagazine, er was allerhande local food te koop op de lokale foodmarket met rustiek uitziende foodkramen, er waren mooie en confronterende foodfilms te zien die complexe maatschappelijke foodproblemen aankaartten en daarna was er allerlei duurzaam en verantwoord food om je opgeroepen gewetensbezwaren weg te eten. En er waren heel veel mensen die van eten hielden en zichzelf daarom ‘foodies’ noemden. Bovendien scheen de zon, dat was ook fijn.

Toch word ik op een gegeven moment altijd een beetje iebel van zo’n overdosis food. Food betekent namelijk doorgaans niet gewoon 'eten'. Het betekent 'eten en wij weten wat en waar'. 'Eten en dit kent nog bijna niemand.' 'Eten en we maken er heel geile foto’s van.' 'Eten en dit is veel beter/duurzamer/ bijzonderder eten dan het eten dat al die domme andere mensen eten.' Bij het interessante debat waar ik een stukje mocht voorlezen kreeg ik een nare smaak in mijn mond toen er collectief gegniffeld werd om “de Henks en Ingrids die het allemaal niks kan schelen als het niet over hun eigen kind gaat”. Daarna stonden de foodies te zonnen op het bordes met hun biologische prosecco en duurzame oester, spraken soms net iets te hard over pompoenpitolie en ‘new nordic cuisine’ en ze waren het allemaal roerend met elkaar en met zichzelf eens.

Het zit dus zo: E-nummers en lage voedselprijzen: slecht. Vleesvervangers en korte voedselketens: goed. Boeren zijn in principe goed - want dicht bij de natuur en pootjes in de klei - behalve als hun bedrijf te hard groeit en ze hun eg vervangen door een computer, want dan worden ze slecht. Als die grote boerderijen niet in Brabant, maar in Zuid-Amerika staat en de boeren bruin en onderdrukt zijn, zijn ze trouwens wel weer goed want slachtoffer van de markt, die slecht is. Peultjes ingevlogen uit Afrika: slecht. Peultjes uit je eigen achtertuin, of, nog beter, van je eigen dak: héél goed. Zelf naar Afrika vliegen voor een Food-pelgrimstocht: helemaal goed en zó louterend. Bananen, mango’s, ananas: slecht, vervuilend en ordinair, Appels uit een lokale boomgaard, bij voorkeur verkocht vanuit houten kistjes: goed. Grote bedrijven: heel slecht. Kleine bedrijven: Heel goed. Nestlé is in principe de duivel, behalve als je het hebt over Food-activist Marion Nestle, die juist weer ontzettend goed is. Niet door elkaar halen dus! Soja is slecht als je het genetisch manipuleert en aan varkens voert, maar goed als je het fermenteert en er in je eigen rommelige keukentje tempeh van maakt. Houdt u het nog bij? Het is een ingewikkeld verhaal.

Is voedselsnobberij een Nederlands woord? Het is me niet vreemd. Ik praat zelf ook soms net iets te lang over eten. Mijn kleine ergernis was geen rationele reactie en heb ik me zeer goed vermaakt tussen de lokale kroten en het zuurdesem. Maar toch knaagt er iets. Helpt het elkaar lekker collectief op de schouder kloppen over bewuste, maar voor rijke stedelingen redelijk gratuite keuzes? Haalt het eten van lokale peren werkelijk iets uit, en zouden mensen het ook eten als het niet door bekende koks was klaargemaakt? Na anderhalve dag kon ik geen vergeten groente of ambachtelijke worst meer zien en snakte ik naar goedkope spareribs.

Spareribs? Na die nare film die ik zag over zielige varkens? Na wat die aardige jongen van Milieudefensie vertelde over de verbroken voedselkringloop? Het heeft dus blijkbaar toch geholpen.

Ik koos toch voor het meest bevredigende en pretentieloze gerecht dat ik ken: macaroni met kaas en knoflook, bijvoorbeeld ZO. Geen Food, wel lekker. Very Macaroni.

Mail

Hiske Versprille

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer