nieuwsbrief
Asset 14

Luister niet naar de omroepstem

TIP: Luister niet naar de omroepstem

Ik heb een engel gezien. In de trein van Amsterdam naar Utrecht doemde ze op. Ze droeg warme kleuren, geen wit. Iedereen probeerde haar op afstand te houden. We staarden naar onze telefoons of de voorbijrazende schapen, maar ze liet zich niet negeren. Met een tasje vol pakjes zakdoekjes kwam ze ons verlichten. Ik was haar zieke, haar blinde; haar proefkonijn voor wonderen.

Mail

De omroepstem had ons al gewaarschuwd voor haar komst. ‘Geef geen geld aan de bedelaars’, had hij gezegd. Ik wist over wie hij het had, ik had ze ondertussen al vaak genoeg gezien.

De eerste keer dat ik een Zakdoekjesvrouw in Nederland zag schrok ik daar best een beetje van. Ze deed me denken aan metroritten door Parijs of Berlijn, aan de vrouw met een draagbare karaokeset die ik ooit zag. Ze kraste La Camisa Negra en liet een conservenblikje rondgaan. Ze was een grootstadschim, eentje die liedjes brengt, en zo een kort metroritje tot een pijnlijke tocht oprekt.
Een tocht vol gewetenswroeging, waarin ik aan de botstructuur van de schim probeer af te lezen of mijn kleingeld naar dealers wordt doorgesluisd. Ik trek altijd weer mijn portemonnee, het gaat me niks aan.

De dag van de engelverschijning stond mijn zoekgeschiedenis vol met ‘automatische mail-beantwoorder’, ‘hartkloppingen’ en vakantieresorts. Ik had mijn vader aan de telefoon, we voerden een gesprek dat niet de trein thuishoort, maar wat moet dat moet.
Toen mijn vader vroeg hoe het met me ging moest ik huilen. Mijn tranen hebben er een handje van te gaan lopen in openbare gelegenheden, alsof ze denken: als je huilt in je slaapkamer en er is niemand die je ziet, huil je niet. Het zijn beoefenaars van guerrilla-waterballet.
Ofwel: ik zat in de trein en ik huilde met veel snot, niemand keek. Ik vond dat meer dan prima. Toen kwam ze binnen.

Het Zakdoekvrouwtje deelde de pakjes zakdoeken uit aan alle passagiers. Ik bleef strak uit het raam staren. Ze legde er eentje op mijn rugzak, er zat zoals altijd een briefje bij. Ik wist wat erop zou staan; iets over kinderen, iets over eten, iets over God. Ik las het niet, ik was te hard met mijn eigen verdriet bezig om het hare erbij te nemen.

Toen ze eventjes terugkwam om de zakdoekjes of het gehoopte kleingeld op te halen zag ze mijn rode, natte gezicht. Zonder na te denken pakte ze het vast en drukte er een kus op, ik moest lachen en toen weer huilen van de schrik. Ze drukte het pakje zakdoekjes in mijn hand en gaf er nog een kus op. Ik schudde van nee, ik heb geen kleingeld bij me, ze zei iets in haar eigen taal, klemde haar handen op de mijne, nog een kus, verdween. Iedereen keek naar me. Ik schaamde me niet.

Het Zakdoekvrouwtje had mijn verdriet zichtbaar gemaakt en dat luchtte zo ontzettend op. Ze deed wat mijn tranen altijd al proberen: rotgedachtes naar buiten dringen, ze zo tastbaar en bespreekbaar maken. Ze verlichtte.

Luister niet naar de omroepstem, geef geld en als je niks bij hebt: zeg even ‘hoi’. Misschien ben ik naïef, maar vrouwen die zakdoekjes komen brengen kunnen niet kwaad zijn. Ze bekommeren zich over onze hooikoortsneuzen en gebroken harten, terwijl ze het zelf zwaar genoeg hebben. Dat is toch lief?

  

Foto: Bas Bogers

Lisanne van Aert (1993) is redactielid bij Hard/hoofd en schrijver, theatermaker en toekomstig bloemist. lisanne@hardhoofd.com

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer