Als het vinden van het perfecte douchemoment een strijd is." /> Als het vinden van het perfecte douchemoment een strijd is." />
nieuwsbrief
Asset 14

Douchemengen

Ik ben een man van hoge pieken en diepe dalen. Dat is een bewuste levensinstelling, omdat ik geloof dat juist de extremen het leven de moeite waard maken. De mooiste dingen die je kunt meemaken zijn risicovol en moeilijk, en hebben altijd een mogelijke duistere kant. Ik heb de volgende uitspraak in mijn notitieboek genoteerd (waarvan de uitspreker me ontschoten is): “If you don’t have the possibility of everything falling apart, there’s never the possibility of real triumph.” Het geldt voor de liefde, voor werk. Maar ook voor douchen.

Mail

Bij het nemen van een douche heb je kans op hemels genot of helse frustratie. Je bent naakt en alleen, vaak slaperig. Kwetsbaar als een baby. Net als je denkt dat de temperatuur perfect is, draait ergens iemand een kraan open en lijkt het alsof iemand ijswater over je blote billen laat stromen. Net wanneer je ontspant en die ene nachtmerrie van je af laat glijden, klopt er iemand op de deur: “Mijn beurt!” Soms moet je de douchekop vasthouden en je met één hand inzepen. Soms is de straal zo hard dat de huid op je rug tintelt en je je onwelkom voelt. Soms moet je je lichaam in allerlei bochten wringen om het kleine pisstraaltje alle hoeken te laten bereiken. Soms is er een drukknop die het maar dertig seconden volhoudt, waardoor je hem met je onderrug ingedrukt moet houden. Moderne douches hebben een temperatuurkraan en een sterktekraan. Zij bieden dus geen mogelijkheid op die extremen, op het bedwingen van het beest. Daar valt niets te leren.

Sommige mensen hebben ’s ochtends koffie nodig, ik kan niet zonder mijn warme douche. Als ik een dag, bijvoorbeeld tijdens een festival, geen toegang tot mijn grillige vriend heb, dan word ik niet echt wakker en beleef ik alles als een halfslapende zombie. Juist daarom is het vinden van het perfecte douchemoment zo’n strijd voor mij, zeker bij vreemde douches.

Wanneer je bij iemand logeert, naar de sportschool of voetbalclub gaat, in een hotel of hostel slaapt of zelfs verhuist, dan krijg je onvermijdelijk met nieuwe douches te maken. Deze ontmoetingen zijn vergelijkbaar met sociale interacties: het is even aftasten, ongemakkelijk in het begin, soms klikt het meteen, soms blijf je langs elkaar heen praten. Theo Maassen vergeleek het leven met het zoeken naar de perfecte slaaphouding in een vliegtuig: een onmogelijke opgave, waarbij je telkens blijft bewegen. Douchemengen is een vergelijkbare rusteloze zoektocht.

Ik begin altijd met warm water, dat ik laat lopen tot het zo heet mogelijk is. Als je te vroeg begint met mengen, zonder dat je weet wat zijn volle vermogen is, ben je ver van huis. Aan de hitte voeg ik langzaam kou toe, tot het water de ideale temperatuur bereikt en warmte me vervult. Mocht de straal te hard zijn, dan draai ik beide kranen voorzichtig en in gelijk tempo een beetje dicht, zo geconcentreerd als een inbreker bij een geldkluis.

Maar natuurlijk zijn niet alle douches zo makkelijk te temmen. In mijn woning in Berlijn (een stad met goddeloze waterleidingen) werd de douche Sahara-heet of Siberië-koud als je de kraan ook maar een millimeter draaide. Bovendien zat de doorzichtige douchedeur los, waardoor het eigenlijk meer een douchescherm was dat je met de geringste beweging van je billen kon omstoten, waarna het met hels kabaal de badkamer in stortte. Mijn getergde geschreeuw was elke ochtend tot diep in Potsdam te horen. Uiteindelijk zat ik elke ochtend in de badkuip, die vreemd genoeg een andere dynamiek kende, mijn naakte harige lichaam te besprenkelen met een douchekop. Hoewel het bijzonder was om in die stad te wonen, kan ik me er niet veel meer van herinneren.

Maar je mag nooit je geduld verliezen. Afgelopen zomer stond ik in Lissabon onder een weifelende douchekop, die me onzeker besproeide met nu eens een harde, perfecte straal, dan weer met een zacht heet stroompje, dan weer met woeste winterregen. Het was niet zijn schuld. Waarschijnlijk was zijn douchevader te streng geweest, of zijn douchemoeder juist te lief, maar hij kon het echt wel. Ik stond met mijn gezicht naar hem toe, met een kalme blik, niet verstoord door de wrede mix van watergolven die over mijn rug heen sloegen. Met twee handen aan zijn knoppen draaide ik zacht heen en weer, ondertussen de tussenpozen en het ritme van zijn buien tellend. Ik fluisterde zelfs geruststellende woorden. “We moeten dit samen doen, we moeten dit samen doen.” Tot ik inderdaad de juiste snaar raakte en plotseling druppels van een perfecte temperatuur over mijn tot een gelukzalige glimlach gekrulde lippen dropen. We begrepen elkaar.

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer