nieuwsbrief
Asset 14

Agressieve eerlijkheid in 'Horace and Pete'

De nieuwe serie Horace and Pete van comedian Louis C.K. speelt zich vrijwel geheel af in een verlopen bar in Brooklyn, gerund door Horace (Louis C.K.) en zijn neef Pete (Steve Buscemi). Is het comedy, drama, of improvisatietoneel? Is er hoop in deze zwarte microkosmos of kun je het beste nog maar een met water aangelengde whisky nemen? Twee bijna lyrische fans en een seriehater bespreken de eerste drie afleveringen.

Mail

horace-and-pete

Simone: We hebben er nu zo'n… laten we zeggen, drie uur Horace and Pete op zitten. En ik ben verdomd benieuwd, Luuk, wat jij er als seriehater van vindt.

Luuk: Er zit in ieder geval geen lachbandje onder, dat scheelt al een hoop. Dat was wat in mijn verwachtingspatroon van het plakkaat 'comedy' zat. Ze gebruiken heel weinig middelen, eigenlijk alleen maar het kale acteren. Het enige comedy-element vind ik die norse oude man, Uncle Pete, de oude eigenaar. Het mag dan geen traditionele comedy zijn, ik heb wel dubbel gelegen om bijna alles wat hij uitflapt. Bijvoorbeeld na de derde aflevering, waarin die ex-vrouw heel ernstig een verhaal vertelt. Op het laatst komt die oude man nog even om de hoek kijken en werpt haar met een opmerking nog eens extra de diepte in.

Simone: Ik moet eerlijk zeggen, ik was niet direct verkocht. En heb het eerst stiekem gestreamd. Maar na aflevering drie ben ik bereid om C.K. al mijn geld te geven. [Officieel kun je de serie alleen via de site van Louis C.K. zien, en moet je per aflevering, of per hele serie, betalen, red.]

Luuk: Deze serie heeft dat ook wel nodig denk ik; eerst een, twee proefafleveringen voor de kijker, daarna pas beslissen of ie ’t koopt. De serie neemt de tijd om op gang te komen, maar wel met recht.

Tommy: Maar dan is er aflevering drie, ik kan me goed voorstellen dat heel wat kijkers daar afhaken.

Simone: Ja? Aflevering drie, die veertig minuten dialoog, vind ik juist zo ongelofelijk sterk. Sterker nog: eerst iets van twintig minuten monoloog door die vrouw, die je nog niet eerder in de serie hebt gezien, en dan pas wat duiding. En dat je in eerste instantie niet weet wie er luistert. Ontzettend goed geschreven is het.

Tommy: Hoeveel denken jullie dat er van die scene geïmproviseerd was? Ik heb wat research gedaan, maar kon geen duidelijk antwoord vinden. Ik weet dat een belangrijke inspiratiebron voor de serie in z’n geheel het improvisatietheater uit de 70’s is. En de serie in z'n geheel heeft sowieso een heel losse, geïmproviseerde feel. Soms werkt dat echt als een tiet, als twee goede acteurs samen een scène doen, zoals C.K. en Steve Buscemi. Alle spanning ontstaat in een dialoog tussen twee acteurs.

Luuk: Toch hebben ze wel verrassend veel drama nog nodig; vreemdgaan, kanker, Gilles de la Tourette…

Simone: De duistere kantjes van het leven zoekt C.K. wel graag op. In zijn vorige serie Louie ook.

Tommy: Het ligt inderdaad erg in het verlengde van alles wat hij doet. Agressief normale echtheid. Zijn stand-up gaat ook vaak over ouder worden, verval… Volgens mij is Horace and Pete een bijna letterlijke verbeelding van wat er continu in zijn hoofd omgaat. Bijna ieder aspect van zijn stand-up wordt verbeeld door een karakter in de serie. Oude man die kankert, sociaal progressieve stem, antistem, empathische stem, enzovoorts.

Luuk: Hij heeft een café in z’n hoofd, blijkbaar.

Simone: Dat het zo dicht bij toneel ligt is ook wel een deel van de kritiek, las ik. Wat voegt een filmopname toe? Zeker als het gebaseerd zou zijn op improvisatietheater? Behalve dat wij eerder geen weet hadden van het bestaan.

Tommy: Ik ben wel heel blij dat dit bestaat.

Simone: Ja, ik ook. Lyrisch, bijna. Ik deel de kritiek dan ook niet... Eigenlijk is trouwens niemand een goeierik in deze serie. Goeierikken bestaan niet in Louis’ wereld.

Tommy: Is Steve Buscemi's karakter niet een beetje het geweten van de kroeg?

Simone: Ja, misschien Pete, de gemankeerde Pete. Maar daar wint hij dus niets mee. Ik moet ook meteen denken aan Rachel, de vriendin waarmee Horace samenwoonde en die hij wegstuurt. Zij is te optimistisch voor de wereld waarin de serie zich afspeelt. Ze zit alleen in de eerste aflevering, het gaat eigenlijk prima. Maar in de wereld van Horace en Pete die wij gaan zien, is geen ruimte voor dat soort mensen.

Tommy: Ja, aan het begin staat Horace nog met één been in de 'echte' wereld, en dan slokt de bar hem in z'n geheel op. Omdat hij zo sukkelig probeert een gebaar te maken voor z’n dochter om iets in één klap goed te maken wat niet zomaar op te lossen valt. Misschien is dat wel het voornaamste thema: 'familie'. Hoe je nooit echt helemaal aan je familie kan ontsnappen. En hoe ze allemaal gebonden zijn aan de bar, of ze nou willen of niet.

Simone: Ja, familie, en de wrijving tussen 'oud' en 'nieuw' of traditie en moderniteit. Familie is ook een traditie, die vroeger sterker was dan nu.

Tommy: Alle vrouwen willen breken met traditie in deze serie.

Simone: Ja, omdat de vrouwen er in de oude realiteit bekaaid vanaf kwamen...

Tommy: So many wives were beaten in Horace and Pete's, of zoiets.

Simone: Ja, daarom is het aan hen om vooruit te kijken.

Tommy: Nog een ding: zouden jullie stamgast zijn? Bij Horace and Pete’s?

Simone: Oei... Nee, toch niet. Als vrouw al helemaal niet. Iedereen is er samen maar ook iedereen is er eenzaam.

Luuk: Ik ook niet, ik zou helemaal weggeblazen worden in de discussies. En jij, Tommy?

Tommy: De geromantiseerde versie van mezelf zou er iedere dag zitten. Maar de werkelijke zou waarschijnlijk de douchebag-tax moeten betalen, dus het na één keertje wel gezien hebben. Hoop ik.

Simone: Je bent er inderdaad alleen welkom als je verder niets hebt.

Tommy: En dan nog krijg je verwaterde whisky. Maar dat is dan misschien maar goed ook?

Luuk: Dan leven ze twee keer zo lang.

Tommy: Laten we hopen van niet, for their sake.

Luuk: Nee. Vanavond ook verwaterde whisky?

Simone: Ik ga het proberen. Proost, vrienden.

Tommy: Prut!

Luuk: Proost. Op een mooie avond in een café.

P.S. Geniet jij met enige regelmaat van onze artikelen? Overweeg dan om ons te steunen. Hard//hoofd heeft het hard nodig.

Redactie

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer