Illustratie: Baukje Stamm ‘Thailand is al heel lang niet meer wat het was!’ Iedereen is het roerend met hem eens. Ik zeg dat ik ook al heel lang niet meer weet wie ik ben, maar niemand reageert erop." /> Illustratie: Baukje Stamm ‘Thailand is al heel lang niet meer wat het was!’ Iedereen is het roerend met hem eens. Ik zeg dat ik ook al heel lang niet meer weet wie ik ben, maar niemand reageert erop." />
Asset 14

Rommel gelooft in bagels

-Niels reist verkleed als backpacker over de wereld. Voor Hardhoofd houdt hij een wat wazig dagboek bij. Tot nu toe was hij verdwaald op het betoverde eilandje Siquijor in de Filippijnen. Daar komt nu verandering in. Dit is deel 6 van zijn verslag, het vervolg op Coconut Campaign.-

Vraag me niet waarom ik naar Bangkok ga. Waarschijnlijk zou ik dan zeggen: ‘Vraag me niet waarom ik naar Bangkok ga’. Naast me, aan het raam, zit een Filippijnse jongen in zo een pullover waarvan de hals pas bij de navel ophoudt. Het is een sympathieke, opgeruimde jongen uit Manila, die, enigszins misplaatst, Rommel heet. Rommel werkt voor zijn vader, iets met vastgoed. We praten over de politiek. Ik vertrouw hem toe dat ik aan Ding Dong’s campagne heb meegewerkt en Rommel knikt bemoedigend, maar bekent dat hij niet weet wie dat is. Rommel is voor zichzelf begonnen, hij vliegt naar Bangkok voor zaken. Op Siquijor vonden ze het maar niets dat ik naar Bangkok ga. Eigenlijk vind ik het ook maar niets. Bernd vond het al helemaal een slecht idee. Hij zat aan de bar met zijn handen om een biertje gevouwen en schudde verdrietig het hoofd. ‘Thailand is al heel lang niet meer wat het was!’ en iedereen aan de bar was het roerend met hem eens. Ik zei dat ik ook al heel lang niet meer weet wie ik was, maar niemand reageerde erop en ook mijzelf is het niet helemaal duidelijk wat ik daar precies mee wilde zeggen. In Thailand ga ik geheime dingen doen, want mijn weg naar geluk loopt langs een geheim bestaan. Wat dat geheime bestaan precies is, dat moet ik nog uitzoeken. Nu zou ik mij kunnen ontdoen van mijn vermomming als backpacker en Bangkok als sekstoerist kunnen betreden, maar ik ben A: niet oud of dik en B: het ontbreekt mij aan een fatsoenlijke fetisj. De enige fetisj die ik heb is een aanzienlijke interesse in de vrouwelijke bovenarm. Daar heb ik mij kort zorgen over gemaakt, totdat ik de woorden ‘arm’ en ‘fetisj’ door de zoekmachine haalde en door de volgende bekentenis gerust werd gesteld.

‘I have an arm fetisj... ...I don’t think it is a bad fetisj because at least it is something you get to see every day.’


Illustratie: Baukje Stamm

Het is natuurlijk ook een beetje banaal om een geheim bestaan als sekstoerist in Thailand te beginnen. Erg origineel is het niet. Ik zoek een andere vermomming, maar kom er niet uit. Bernd zit overigens gewoon naast me in het vliegtuig, aan het gangpad. Waarom hij me is gevolgd naar het land dat niet meer is wat het was, is me een raadsel. Hij hangt in zijn stoel als een peer met schouders en staart trots naar zijn buik, die bij elke ademhaling het uitklaptafeltje een stukje optilt. Bernd tikt me aan en wijst ernaar, grinnikend: ‘Mijn buikademhaling is perfect’. Ik ken Bernd inmiddels beter dan mij lief is. Zo weet ik bijvoorbeeld precies wanneer hij in zijn neus peutert, ook wanneer ik met mijn rug naar hem toe sta. Dan voel ik, als het ware, hoe hij eerst zijn adem inhoudt en dan het kraakbeen in zijn neus met alle beschikbare vingers te lijf gaat, precies op de hoogte van mijn schouderbladen. Het klinkt alsof iemand in de verte een natte kip ontbeent.

Rommel vraagt wat ik doe. Ik zeg: ‘Ik schrijf een boek’. Ik zeg het bescheiden, want het schrijven van een boek is niet iets om mee te pronken, vooral als je er helemaal niet zeker van bent dat het ooit af komt. Rommel wil weten waarover mijn boek gaat en ik geef hem er een gepast vaag antwoord op. Hij lijkt helaas niet onder de indruk. Volgens mij heeft Rommel veel vrienden die boeken schrijven. ‘Als het niets wordt, dan kan je er altijd een vampier in stoppen’. Daar heeft Rommel natuurlijk gelijk in.

Rommel gelooft in bagels. Hij heeft het plan om een grootschalige bagel-keten in zuidoost-Azië op te zetten. Rommel maakt zich ook grote zorgen over het verschil tussen arm en rijk, wat hem siert, want Rommel is ontzettend rijk. Hij heeft altijd grote moeite gehad met het gat in bagels, dat vindt hij verspilling. Hij zegt: ‘Ik vind de gaten in bagels een typisch voorbeeld van de consumptiemaatschappij’. Het is het uitgangspunt van zijn concept voor de bagel-keten. Als Bernd diep genoeg in slaap is om zich nergens mee te kunnen bemoeien, laat Rommel de ontwerpen zien. Elk restaurant bestaat uit twee verdiepingen. De tweede verdieping is een duur familierestaurant. De bagels op de kaart zijn zó groot, dat een hele familie van één bagel kan eten. Uit een technisch nogal ingewikkeld systeem met onder andere hydraulische pompen valt de bestelde bagel uit een glazen koker op de eettafel. De bagel wordt echter in het geheel gebakken, zonder gat in het midden, zodat de bagel die op de eettafel valt aanvankelijk maar een sandwich is. Op de eettafel zit een draaiknop waarmee bepaald kan worden wat de grootte is van het gat dat uit de bagel gesneden zal worden. Als er eenmaal een grootte is geselecteerd, dan komt er uit hetzelfde ingewikkelde systeem met onder andere hydraulische pompen een rond mes dat van de sandwich een bagel maakt. Het binnenste van de bagel verdwijnt in de eettafel en valt een verdieping lager op een kleiner eettafeltje van een uitzonderlijk goedkoop restaurant. Zo bedient dezelfde bagel twee verschillende restaurants in twee totaal verschillende prijsklassen. De rijke familie op de tweede verdieping bepaalt dus de grootte van de portie van de beduidend armere bezoekers van het restaurant op de eerste verdieping én er wordt niets van de bagel verspilt. In de eerste fase wil Rommel de keten in Hong Kong, Bangkok, Kuala Lumpur, Shanghai en Tokyo uitrollen.

Hij voegt eraan toe dat als dit plan werkt, hij een soortgelijk plan heeft voor een soep-restaurant. Rommel biedt me aan om mee te doen. Hij zegt: ‘I see you believe in bagels too’. Ik geloof ook in bagels, dat heeft Rommel goed gezien. Dankbaar neem ik zijn vermomming aan.

Wordt vervolgd

Mail

Niels Gerson Lohman

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer