Asset 14

Lou Reed

In Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar actuele zaken. Deze keer in plaats van een I.M. de herinneringen die horen bij het beroemde 'bananenalbum'. Vaarwel Lou.

Mijn wiskundeleraar had een open maagklep, daarom hield iedereen in de klas zich liefst zo ver mogelijk van de differentiaalvergelijkingen die hij in onze nog niet volgroeide breinen probeerde te stoppen. In plaats daarvan werd er gekletst, gekeet, getekend of naar muziek geluisterd. Dat laatste was de tactiek van mijn beste vriend en mij. We luisterden 'Venus in Furs' van The Velvet Underground & Nico op een mp3-speler. Zin voor zin schreven we het lied uit. Gefascineerd keken we naar het ruitjespapier. Daarop stonden dingen gekrabbeld als: Shiny, shiny, shiny boots of leather / Whiplash girlchild in the dark en: Severin, your servant comes in bells, please don't forsake him / Strike, dear mistress, and cure his heart. We waren nog niet geheel ingeleid in de mysteries van de menselijke seksualiteit, maar Lou lichtte een tipje van de sluier. Het was duister, heel duister, maar oh zo spannend.

Enkele maanden later zou mijn vriend als eerst een stapje dichterbij de duistere liefde komen toen hij een vriendin kreeg. Het desbetreffende meisje was, helaas voor mij, mijn beste vriendin. Zo raakte ik maandenlang verstrikt in een driehoeksverhouding van Twilight-proporties. Het ging aan, het ging uit, er was jaloezie, romantiek, ruzie. Als de goeie vriendin die ik was, luisterde ik uren naar het geweeklaag van mijn twee beste vrienden. Maar in plaats van opgelucht te zijn dat ik niet door deze emotionele helletocht heen hoefde, begon ik het steeds erger te vinden dat ik zelf geen lief had. Tot overmaat van ramp sliep ik tijdens oud en nieuw in één kamer met mijn twee vrienden toen zij besloten hun relatie weer nieuw leven in te blazen. Ik hoorde hem voor haar het romantische 'I’ll be your mirror' zingen: I'll be your mirror / Reflect what you are, in case you don't know / I'll be the wind, the rain and the sunset / The light on your door to show that you're home. Zachtjes huilend hield ik me stil zodat ik hun moment niet zou verstoren.

Illustratie: Floris Solleveld

Ik ontsnapte aan mijn Wertheriaanse eenzaamheid door veel te feesten. Zo herinner ik me een feest bij mij thuis. Mijn ouders waren een nacht weg en ik nodigde een stuk of twintig pubers uit voor een drankgelag. Ze deden zich te goed aan Apfelkorn, Passie, goedkope wijn, wiet en hasj. Lachend, dansend, zoenend, omvallend en luisterend naar 'I’m waiting for the man' en 'All tomorrow’s parties' waanden we ons in het rijtjeshuis in Amersfoort even net zo cool en onverschrokken als Lou en Nico in New York. Toen ik ’s ochtends wakker werd en de halflege glazen, de uitgestampte peuken, de omgevallen stoelen en de berg brakke tieners in één bed zag, zette ik keihard 'Sunday morning' op en glimlachte.

Die glimlach zou me snel vergaan, want daar was de nacht dat ik eindelijk zoende met mijn grote, geheime liefde: een getroebleerde jonge dichter die alles gebruikte wat God verboden had en huisde in een door kaarsen verlichte zolder in het illustere dorpje Achterveld. Er was wijn, er was wiet, en er was 'Heroin' van Reed. Twee onweerstaanbare bruine ogen achter gordijntjes van bruine krullen keken me volkomen stoned aan – ik smolt. Toen we zoenden, proefde ik voornamelijk het residu van acht joints, maar dat kon me niet schelen. Ik was in de zevende hemel. Bovendien werd mijn geluk vergroot door het feit dat ook mijn beste vriend op dat moment in de kamer lag – wraak! Ik ben een Femme fatale! Dacht ik. Drie dagen later fietste ik snikkend naar huis omdat mijn dichter voor mijn ogen met een ander meisje zoende.

Thuis zette ik 'There she goes again' op, en daarna 'The black angel’s death song':

Now take a look, there's no tears in her eyes
Like a bird, you know she will fly, fly, fly away

-

Don't scream, try between
If you choose, if you choose, try to lose
For the loss of remain come and start

Start the game i che che che che i
Che che ka tak koh
Choose to choose
Choose to choose, choose to go

Zo loodste Lou me door mijn tienerjaren heen. Met zijn vele odes aan de outsider gaf hij me hoop. Ik ging zelf experimentele songteksten schrijven (die godzijdank niet bewaard zijn gebleven) en troostte me met Lou’s biografie. Als tiener was Lou onhandelbaar en bovendien biseksueel, dus werd hij behandeld met elektroshocktherapie in een Amerikaanse inrichting à la One flew over the cuckoo’s nest. Uiteindelijk kwam hij John Cale, Andy Warhol en Nico tegen en werd hij een rockster in New York. Dat vond ik mooi. Bovendien zag ik in dat mijn eigen tienerleven zo slecht nog niet was.

Ik raakte Lou na Berlin een beetje uit het oog , maar zijn teksten, stem en riffs blijven me dierbaar. Satellite’s gone, up to the skies – dag Lou.

-

Maite Karssenberg (1989) doet momenteel een onderzoeksmaster Geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam.

Mail

Maite Karssenberg is schrijfster, historica en programmamaker. Ze houdt van vergeten geschiedenissen en idem reisbestemmingen, de zee en zelfreflectie. Maar het meest nog houdt ze van boeken lezen.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer