Beeld: Dennis Duijnhouwer

Porno verovert de maatschappij en de slaapkamer. Mees is daar niet blij mee." />

Beeld: Dennis Duijnhouwer

Porno verovert de maatschappij en de slaapkamer. Mees is daar niet blij mee." />
nieuwsbrief
Asset 14

Porno-pauze

Porno dringt op onbewaakte ogenblikken onze slaapkamers binnen. Moeten we dit genre volledig verbannen? Mees vindt de invloeden van de seksindustrie in elk geval een grote afknapper, meestal.

Mail

Het was vroeg in de ochtend. Nog half slapend voelde ik een hand over mijn lijf omlaag gaan, gevolgd door het zachte ruwe gevoel van een stoppelbaard, twee lippen die me zoenden. De deken viel op de grond, ik maakte mijn rug hol, kroelde door zijn haar. Mijn stem, die op deze kalenderdag nog niet had gesproken, bracht een rokerig laag geluid voort. Een luide kreun ontsnapte aan mijn mond. Opeens was ik afgeleid. Waarom maakte ik dit geluid? Het was niet de eerste keer dat ik mezelf er op betrapte te kreunen en hijgen op een manier de me tegennatuurlijk voorkwam. Waar kwam dit vandaan, wie probeerde ik hiermee te behagen? Voor wie was ik aan het acteren? Verstoord door mijn eigen gedachten gebaarde ik mijn minnaar dat ik niet meer wilde. Vragend keek hij me aan, zwijgend schudde ik mijn hoofd en stond op om te gaan plassen. Vandaag kwam het niet meer goed.

Porno heeft zich vaker als ongenode gast in mijn bed vertoond. Van snerende opmerkingen over ongetemd schaamhaar (van mannen met keurig getrimde ballen), tot verzoeken om klaar te mogen komen in mijn gezicht (doe even normaal) en geprefabriceerde zinnen die in mijn oor werden gegromd (regelrecht uit een willekeurige Jenna Jameson). Meestal heb ik alles beleefd weg kunnen wuiven en zo mijn eigen conclusies getrokken over de bedpartner in kwestie. Maar een enkele keer kwam daar dan toch de schaterlach. Nee, er zijn geen spiegels aan het plafond nodig om te figureren in je eigen expliciete speelfilm.

Bevrijdend

Het omgaan met porno in onze samenleving is iets wat we allemaal hebben moeten leren met de komst van het internet en vooral sinds de oprichting van sites als YouPorn, die porno niet alleen gratis maar ook grootschalig aanbieden aan de consument. Porno toont het menselijke seksuele wezen aan het grote publiek en hierbij worden minder en minder taboes geschuwd. Door de steeds opener houding tegenover seks zijn veel mensen bevrijd uit hun donkere kelders. Zo zocht ik bij een recent bezoek aan San Francisco een vriendin op, die sinds de laatste keer dat ik haar had gezien de hoofdrol had gespeeld in een professionele pornofilm. In deze film werd ze geblinddoekt en in het openbaar door een groep mensen geslagen, geneukt, vernederd en betast; een zogeheten ‘public disgrace’.‘Het gaf me zelfvertrouwen, het was een bijzondere ervaring en ik voelde me uiteindelijk machtig. Ik vond het geweldig en het heeft me veel geleerd.’ ‘Hoe voelt het dan dat mensen hier naar gaan kijken?’ vroeg ik haar. ‘Als het niet was gefilmd, had ik het ook goed gevonden. Maar het voyeurisme trekt me ergens wel,’ antwoordde ze. ‘Eigenlijk windt het me zelfs nog meer op dat mensen naar mijn ervaring kunnen kijken en hier geil van worden. Maar zelf hoef ik het niet terug te zien. Ik voel het nog in mijn lijf.’

Public disgraces, dubbele anale penetratie, bestialiteit, (de suggestie van) incest, gouden regen, sadomasochisme, het is maar een kleine tip van de sluier. Pornografie is een verademing voor fetisjisten die eindelijk hun soortgenoten kunnen vinden en ik zal dan ook niet betogen tegen het bestaan ervan. Maar mijn vriendin is geen tiener meer. Zij is een volwassen vrouw van 29 die precies weet wat ze wil en geen jongeman van 14 die door middel van beelden op zijn scherm zijn libido bevredigt. Want seksuele vorming op vroege leeftijd gaat vaak gepaard met clandestiene zelfbevrediging bij de aanblik van een imposante plastic boezem als moederlief denkt dat je aan je huiswerk zit of slaapt, en laten we daar vooral niet moeilijk over doen. Want dezelfde tiener zal geen moment verlangen naar die siliconencup als hij met zijn jonge handen voor de eerste keer een echt meisjeslijf aanraakt.

Beeld: Dennis Duijnhouwer

Fast food of verbeelding

Echter, de mate waarin we onszelf blootstellen aan met name mainstream pornografie vormt onze perceptie van wat normaal wordt bevonden in bed. En om deze reden is het belangrijk stil te staan bij de vraag of we echt wel willen kijken naar deze beelden. Naomi Wolff vergeleek in haar stuk The Porn Myth de alomtegenwoordigheid van pornografie met fast food. Gedreven door een miljoenenindustrie wordt iets aan ons voorgeschoteld van slechte kwaliteit, waar we maar kort door worden bevredigd. Naderhand hebben we een smerige smaak in ons mond en eigenlijk nog steeds honger. In principe, betoogt ze, verlaagt de overkill aan pornografie het libido van de samenleving, in plaats van deze te stimuleren. Hiermee weerlegt ze de mening van Andrea Dworkin, de beroemde antiporno feministe die in de jaren tachtig fel redeneerde dat porno er voor zou zorgen dat mannen vrouwen zouden objectificeren en dat dit vervolgens zou leiden tot brute verkrachtingen.

Inmiddels, dertig jaar later, zijn de meningen nog steeds verdeeld over dit onderwerp. Feministen hebben verschillende stellingen ingenomen, zowel tegen als voor de pornografie, maar in de jongerencultuur word je al snel preuts (of een leugenaar) genoemd als je toegeeft liever niet naar porno te kijken. Natasha Vargas-Cooper recenseerde in The Atlantic twee boeken die de invloed van porno op de maatschapij analyseren. In 'Hard core' schrijft Vargas-Cooper over de mate waarin de perceptie van seks is veranderd door pornografie. Volgens haar is seks door invloed van porno steeds extremer geworden door de weergave van de ware mannelijke seksuele psyche. De verhoudingen tussen wat vrouwen zelf willen en geven omwille van de man zijn scheef geworden. Hierbij gaat de auteur overigens volledig voorbij aan de vrouwelijke seksualiteit en verlangens, het ouderwetse standpunt aannemend dat vrouwen enkel de liefde willen bedrijven en mannen keiharde seks prefereren (waarna hun partner het liefst nog na de daad het huis verlaat.) Maar Vargas-Cooper behandelt een belangrijk punt: porno is onze levens binnengedrongen en onderwijst een hele generatie over seks op een harde, visuele wijze. Het tonen van cumshots met vrouwen die het sperma uit hun mond laten sijpelen, is voortgekomen uit de onmacht een man te tonen die klaarkomt tijdens de penetratie. Inmiddels worden deze en andere praktische zaken in film als gangbaar onderdeel van seks gezien. Hardcore pornografie laat weinig aan de verbeelding over en is daarmee soms zelfs indirect een invasie van ons boudoir.

Moeten we porno verbannen? Zeker niet. Toch is er veel te zeggen voor het reduceren van goedkoop geproduceerde korte filmpjes die ons netvlies binnendringen. We vergeten bijna de geur, de spanning, de versnelde hartslag die ons tijdens het bedrijven van de liefde naar een hoger niveau kunnen brengen. We zouden ons meer moeten laten leiden door ons eigen genot, zonder almaar af te kijken van de massa en mee te gaan in gedachteloze consumptie van betaalde seks. Neem het heft in eigen handen en zet de computer weg.

Het is laat in de nacht, mijn telefoon trilt. Ik lig al te slapen maar de berichttoon dringt door tot in mijn dromen. ‘Ik sta voor je huis, mag ik naast je liggen?’ Ik draai me eerst om, want ik had niet voor niets vroeg het feestgedruis verlaten. Ik ben moe, zo moe. Maar de verleiding is moeilijk te weerstaan en in mijn ondergoed doe ik even later open. Ik loop de trap op, half in dromenland, hij aait over mijn billen. ‘Morgen’, fluister ik. ‘Ik slaap nog.’ In bed probeert hij tevergeefs mijn beha los te krijgen, een kunst die niet te leren valt op YouPorn. In één handbeweging ontdoe ik de haakjes. Ik draai me om, zijn borsthaar kriebelt tegen mijn rug en met een warme rustige adem in mijn hals val ik in slaap. Morgen begint de wedstrijd vroeg. Want laten we eerlijk zijn, ik speel toch liever voetbal dan dat ik er naar kijk.

Ava Mees List

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer