nieuwsbrief
Asset 14

Vriendschaps​verjaardag

Kort verhaal: Vriendschaps​verjaardag 2

Hij doet alles voor Emma. Zij drijft hem tot het uiterste, zeker op hun speciale dag. Een kort verhaal van Karolien Segers over minderwaardigheidsgevoelens in de dierentuin.

Mail

De touwen van het klimrek snijden in mijn handen. Ik laat los om naar beneden te zweven, maar jongens van mijn gewicht kunnen hooguit zinken. Ik steek mijn kipnuggetarmen uit naar Emma. Ze heeft zich net klaar gezet, met haar zwemvestkleurige trui aan en haar benen lichtjes gebogen.

Op het laatste moment springt ze opzij. Ik had het kunnen weten dat zij de kapitein van mijn Costa Concordia zou zijn. Mijn gezicht ligt als een struisvogelei in het zand.

“Gaat het?”, vraagt ze. Snel kijk ik de schade na, vooraleer ze er een drama van kan maken of vooraleer ze me uitlacht. Enkel mijn linkerknie is geschaafd en het zand zal nog even in mijn ogen schuren. Met een zakdoek klopt ze het zand van mijn rug en gezicht. “Wie laat zich nu ook van zo hoog vallen?” Haar ogen richten zich op mijn billen. Vlug klop ik het zand eraf, voordat ze zich in het hoofd haalt om er iets harder dan nodig is op te slaan.

Haar ogen stellen vragen, maar haar mond beweegt niet. Zelf zoek ik naar antwoorden, maar mijn kronkels zijn niet de hare. Ze steekt de zakdoek in een van de zakken van haar jeans en draait haar lange blonde staart naar me toe. Ze heeft lang genoeg gewacht voor vandaag. “De flamingo’s wonen nu naast de wrattenzwijnen”, zeg ik om haar de juiste richting uit te sturen. De laatste keer dat we in de dierentuin waren, stonden ze als gastheren vooraan in het park. De nieuwe directeur verhuisde de dieren, omdat hij zogenaamd een jongere visie had op de inrichting van het park. Op hun oude plaats stonden nu panda’s: dieren met een hoger sexappeal.

Emma loopt door de zandbak en springt eruit op de stenen. Het zand valt van haar sneakers. Ondanks de pijn in mijn knieën doe ik haar bewegingen na. Ze lacht om mijn vrouwelijk loopje of omdat ze uitkijkt naar het bezoek aan de flamingo’s.
Wanneer ik bij haar sta, rent ze weg. Het is een spel dat we al vijf jaar spelen, zonder dat iemand weet wat onze regels zijn. Ik ren haar achterna. Ze is altijd sneller geweest.

Veel later dan zij kom ik aan bij de flamingo’s. Ze staat met haar handen in haar zij, zoals Louis XIV op dat ene schilderij. Ze lacht. Haar ogen vertellen een verhaal. In de tijd dat ik er niet was, heeft ze al haar eigen avontuur beleefd.

“Ik heb iets voor jou”, zegt ze, terwijl er wat speekseldruppeltjes op mijn rood aangelopen gezicht belanden. “Eigenlijk is het iets voor ons. Iets om onze vriendschapsverjaardag te vieren. Iets wat er voor zal zorgen dat we die vriendschap voor altijd kunnen bewaren.”

Ze steekt haar flamingoroze gelakte nagels in haar jaszak. “Doe even je ogen dicht”, zegt ze. Liefst zou ik met gesloten ogen in deze cliffhanger blijven, want avonturen waarin ik haar Indiana Jones ben, lopen slecht af.

Emma telt, veel te snelle seconden, tot twintig. Wanneer ze is gestopt met tellen, knijp ik mijn ogen extra hard dicht, zodat de rimpels die ik over veertig jaar krijg nu al zichtbaar zijn.

Ze schopt me tegen de schenen. Mijn ogen flitsen weer open. In haar handpalm ligt een hoopje grijs-witte dons, waar wat modder aanhangt. “Er waren geen ouders bij”, zegt ze. “Als wij hem nu niet adopteren, sterft hij vast. Zie het als je plicht om voor hem te zorgen.” Ik neem het hoopje voorzichtig van haar over en laat het in mijn handen rusten. Het kriebelt, beeft en is warm. Het hartje klopt tegen mijn vingers.

Ik laat het wezentje vallen op het grind. Even kijk ik naar het kreunend, kwetterend donsje.

Emma draait zich om. Ze rent weg en ik weet dat ze deze keer niet meer zal stoppen. Haar blonde paardenstaart beweegt niet zo sierlijk. Het rekkertje is wat van zijn kracht verloren, waardoor het haar een chaos aan slierten is. Ik neem het donsje van het grind, wrijf het vuil voorzichtig met mijn zakdoek weg en stop het in mijn jaszak. Ik zal een goede vader zijn.

  

Karolien Segers (1994) studeert theater-en filmwetenschappen aan Universiteit Antwerpen. Ze schrijft voor jongerenmedia-agentschap StampMedia en is podiumdichter bij Vers Geweld. Ten slotte is ze ook nog de trotse eigenaar van tien verdacht rechte tenen.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer