nieuwsbrief
Asset 14

Luciferdoosje

De langpootmug wordt begraven in een luciferdoosje en vader is opgegeven. Een kort verhaal.

Mail

We zaten tegenover elkaar aan de keukentafel, twee toastjes lagen als omgekeerde sloepjes in een oceaan tussen ons in. Een langpootmug probeerde wanhopig zijn laatste poot van de geurkaars los te trekken. Samen keken we geconcentreerd toe naar het proces van sterven zodat we later zouden kunnen zeggen dat de meeste dingen uit fases bestaan en dat fases weer bestaan uit handelingen. Ik schoof het luciferdoosje open. Hij knikte ernstig, trok met duim en wijsvinger het slappe lijfje als een zilverfiguurtje van de kaars af en legde haar neer in het kartonnen bakje. Heel even dachten we dat haar vleugels bewogen, toen beseften we dat we te lang staarden. Van etalagepoppen beweerden we vaak stellig dat de wimpers trilden. Zijn vingers streelden werktuiglijk de achterkant van mijn hand. Met een viltstift schreef ik "MUG" op de bovenkant, streek een lucifer af en stak het doosje aan. Het vuur verlichtte het familieportret waarop we glimlachend de camera inkeken en deden alsof we niet doorhadden dat we er later iemand vanaf zouden knippen. Ik dacht aan marshmallows. Zei toen: "nu".

Illustratie: Chris Wigmans

"Ik ga dood", zei hij. Een borrelnootje knapte tussen zijn tanden. Eerst at hij altijd de schaal op en daarna het nootje. Hij had ze liever afzonderlijk, wij kropen ook nooit in elkaar weg. Het woordje 'dood' klonk als een computerspel, een diep gat voor de platgereden kat. Ik lachte en zei dat zijn been niet vastgeplakt zat en dat er heus manieren waren om dit te overleven. Hij schudde zijn hoofd, draaide met zijn hand het horloge rond dat om zijn pols zat en een raspend geluid voortbracht. Het deed mij denken aan mijn kookavonden wanneer ik een komkommer langs de schaaf haalde en hij vroeg om het laatste stukje. Ik voelde zijn lippen als hij het uit mijn hand at en verlangde steeds vaker naar dat moment. Met peper en zout.

"Opgegeven", zei hij en viste met precisie een paar borrelnootjes uit het kommetje, verdeelde ze in groepjes van vier. Ik dacht aan de proefwerken op school en de hardloopwedstrijden in het bos achter de dijk. Hoe vaak ik het woord opgegeven niet had gebruikt, daarna een sigaret opstak en begon over mannen die mij hadden laten zitten. Dat leek mij een eerlijke wending.

Ik dompelde mijn vingers onder in het kaarsvet. Hij keek toe en maakte aantekeningen om te kijken wat dit met ons deed. Vaak had ik hier aan tafel mijn spreekbeurten voorgedragen. Na afloop fluisterde mijn vader dat ik een specialist was op het gebied van vleermuizen, Frankrijk, taarten. Mijn woorden klonken als een nieuwslezer zonder autocue. Eén keer was het fout gegaan. Het onderwerp was: waarom vaders geen vleugels hebben. Hij had gezwegen en later had ik hem een pizza horen bestellen. Hij had zijn vaste film opgezet waarvan ik wist dat hij bij twee minuut vijftien last van prikjes kreeg zoals hij dat noemde. De volgende ochtend gaf hij mij bij het weggaan drie zoenen in plaats van één. Ik kreeg een kamer aan de achterkant van het huis.

Ik legde de geurkaars op zijn zij en vergeleek dit met het leven dat vol kantelpunten zat die je niet ziet, zoals we ook nooit de grenzen zien die als noppenfolie door ons bestaan was liggen en klappen als we er te lang op bleven staan. Ik hield hem schuin en liet het hete kaarsvet over mijn pols lopen, keek mijn vader uitdagend aan en zei: "nu".

Zolang er herhalingen waren hoefde ik niet bang te zijn, dan kwam zijn aankondiging steeds opnieuw en was er geen later. Geen ziektebed als een opengeschoven luciferdoosje of met treurige muziek waarbij de hond zijn kop breekbaar zou laten hangen. Dit was het spectaculairste moment in onze week. Wanneer ik keek of zijn vleugels waren gegroeid.

--

Dit was een gastbijdrage van Marieke Rijneveld. Marieke (1991) is een Nederlandse schrijfster, muzikant en dichteres. Ze studeert poëzie en proza aan de Schrijversvakschool Amsterdam. Werk van haar is gepubliceerd in o.a. de VPRO gids, De Revisor, Meandermagazine, Passionate Platform, Op Ruwe Planken en bij De Toneelcentrale. Arie Boomsma heeft haar in Das Magazin benoemd tot literair talent 2014.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer