Oproep in de Albert Heijn: "I am in search of a room to construct an ocean rowing boat. (...) In exchange, the person will have his name written on it."" /> Oproep in de Albert Heijn: "I am in search of a room to construct an ocean rowing boat. (...) In exchange, the person will have his name written on it."" />
Asset 14

Kamer voor een boot gezocht

Beeld: Sarah Jeffery (http://sockmyshoe.blogspot.com)

De herhaling vermoeide Carlos. Elke dag een paar keer ruzie met de lift, die de deuren opende op verkeerde verdiepingen, de studenten die zuchtten bij de aanblik van de volgestouwde lift. Hij had gevraagd, van achter de ladingen hout, als een stemmetje uit het niets: “Could you press the button please?”
“What button?”
“The button that makes the doors close...”
“Oké”, zeiden ze en ze staken hun handen tussen de deuren, net alsof die van plan waren vanzelf te sluiten. Later vroeg hij niets meer, hield zich stil en hoorde alleen de ongeduldige reacties. Sommige verstond hij (“Wat de fuck?”), andere niet (“Aan het verbouwen zeker...”). Op de negende trok hij het hout op de kar, klemde de tussendeur vast en trok de kar over de gang, die naar zeep en beschimmeld brood rook.

Op deze verdieping kende hij wat mensen. “I don’t live here. My boat does -well, temporarily... In Naema’s room,” verklaarde hij. “Your boat?” vroegen ze. “No, it’s not ready yet...” zuchtte hij. Een dunne jongen met rood haar had zijn hulp aangeboden. Carlos had het aanbod afgeslagen. Een meisje dat altijd een hockeystick bij zich droeg negeerde hem sinds ze hem de eerste dag een kop koffie was komen brengen en had gevraagd of het misschien wat zachter kon.
Het kon niet zachter.

Naema had haar eigen redenen, dat had ze meteen duidelijk gemaakt toen ze belde. De boot moest haar naam dragen, haar vader was visser in Pakistan en zijn boot heette Naema, hij zou trots zijn als er nu ook een boot in Nederland haar naam droeg. “He thinks everyone is crazy out here, do you understand? This will change his mind. He’ll let me stay...” Carlos had een verantwoordelijkheid, dat wist hij al sinds hij zijn opdracht had gekregen.

Na vijf weken liet Naema een voicemail achter: “Hey, it’s me, your landlady far far away, just checking up on you, I’m coming back in two weeks, wondering how you’re doing... Have you tested the boat yet? Planning your trip? I am very curious, please let me know...” Het zou niet gemakkelijk zijn om Naema mee te krijgen, verwachtte hij. Hij belde niet terug, maar sms-te ‘Don’t worry, everything’s fine...’ De kamer was groot genoeg. Precies groot genoeg. De glazen pui naar het balkon zou hij inslaan als het tijd was. Het regende al vier dagen.

In de lift deed Naema haar regenpak uit. Ze hing hem over haar koffer op wieltjes. Het bezoek aan haar ouders was pijnlijk. Ze had eerder terug gewild, maar haar moeder liet haar niet gaan. De teleurstelling op hun gezichten was bijna ondraaglijk geweest. Ze hadden een man voor haar gevonden. Zelfs haar tante was kwaad geworden. “De jongen is goed, hij is goed...” had ze gezegd. De jongen was goed, maar ze wilde niet terug, voor niemand.

Van Carlos had ze niets meer gehoord. Ze was benieuwd hoe zijn project haar kamer had veranderd, ze verwachtte een geur van zaagsel, misschien wat verloren spijkers op de grond. Hopelijk zou hij haar uitnodigen om de boot uit te proberen en te dopen. Ze moest haar vader hoe dan ook snel een foto sturen.

Ze zag haar naam zo gauw ze de deur had geopend, in krullerige goudkleurige letters. De boot was nog niet weg, hij vulde de hele kamer, hij was prachtig. Ze kon er net omheen lopen en dat deed ze drie keer om alle details te bewonderen, voordat ze op zoek ging naar Carlos. Ze vond hem op het balkon. Hij zat op de grond. Ze moest moeite doen in hem de knappe man die haar kamer had opgemeten te herkennen. Hij was afgevallen en had een baard laten staan. In doorweekte kleren staarde hij naar beneden.

Toen hij Naema zag, verontschuldigde hij zich, zachtjes: “I’m sorry... It’s not the way it’s supposed to go. We were supposed to row away now.”
Hij schudde zijn hoofd.
Naema legde een hand op zijn schouder. “It’s okay, I can wait.”
Ze zette haar koffer op de boot en nam plaats naast Carlos op het balkon.
Samen keken ze hoe het water steeg.

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer