Illustratie: Floris Solleveld Philip ging naar een debatavond van twintigercollectief Happy Chaos: zitten we in een gezagscrisis?" /> Illustratie: Floris Solleveld Philip ging naar een debatavond van twintigercollectief Happy Chaos: zitten we in een gezagscrisis?" />
Asset 14

Het nieuwe gezag

Voor hard//hoofd bekijkt Philip Huff elke week een actuele kwestie uit de media. Vaak reageert hij op de televisie, soms op de krant, en bij regen en onweer wil de radio wel eens voorbij komen. Leidraad is: wordt de twintiger genoeg aan het woord gelaten?

Afgelopen zaterdag vond in de Stadsschouwburg van Amsterdam Happy Chaos plaats, een evenement voor – hoofdzakelijk – jongeren, opgezet om ‘hun nieuwsgierigheid te uiten en te bevredigen’. Het thema was dit keer ‘Het nieuwe gezag’.

De uitverkochte Stadsschouwburg – gevuld met voornamelijk twintigers – zag er indrukwekkend uit, net als het decor: vijf grote witte lezers, die samen het woord ’GEZAG’ moesten vormen, lagen achterin op hun zij of ondersteboven. Wat er met het woord bedoeld werd, was voor de bezoeker misschien nog niet helemaal duidelijk, maar wel dat er sprake was van een crisis. Toen ging het licht uit en was het tijd voor de opening. Een acteur kwam op en hield een monoloog over politiek, keuzes maken en een klein rood fietsje in de coulissen van je hoofd. Maar nergens sprak hij een duidelijke definitie van gezag uit, of zelfs maar een aanzet tot een verschil tussen ‘oud’ en ‘nieuw’ gezag en waarom er nu sprake zou zijn van een gezagscrisis, en dus de behoefte aan nieuw gezag. Zo liet hij de kans voorbij gaan om een kader voor de avond te scheppen. Wat de insteek was, werd wel duidelijk uit zijn verhaal – veel tegenstand en debat – maar waarover die debatten dan moesten gaan, dus niet.

Het opiniestuk van Happy Chaos dat eerder die dag in de Volkskrant stond en allerlei handvatten bood, werd zelfs geen enkel moment aangehaald. Gelukkig maar dat het eerste debat van de avond zelf overduidelijk een voorbeeld zou worden van een gezagscrisis. Helaas gebeurde dat wel onder het toezicht van een twintiger.

Maar eerst was er nog spreker Theodor Dalrymple, een Britse psychiater. Gezag is het hebben van macht over anderen. Bijvoorbeeld van de overheid over de burgers, maar ook van een buschauffeur over zijn passagiers. Dat werd direct duidelijk toen Dalrymple het woord kreeg. “Wie tegen autoriteit is, neemt geen grondhouding in, maar een pose,” zei hij. En: “Gezag is lang niet altijd negatief.” Wie werkelijk tegen alle vormen van gezag is, accepteert niet de buschauffeur, niet de stoplichten op een druk kruispunt en niet de ambulancebroeder die hem komt helpen na een ongeluk. Maar mensen accepteren dit wel, omdat het hun leven leefbaar maakt en voordelen schept.

De houding van de jongeren in de schouwburg bevestigde dit: we werden stil zodra het licht uitging, luisterden toen Dalrymple sprak. Wie weet leer je nog wat. We gaven hem dus, op basis van zijn autoriteit, een overwicht dat we niet meer afpakten totdat de lichten uitgingen. Toen werd er luid geklapt. Dalrymple had gezag gekregen door zijn opkomst als keynote speaker, maar dit gezag ook bevestigd door zijn kunde en duidelijkheid: hij dwong autoriteit af. Er was dus geen sprake van een crisis.

Illustratie: Floris Solleveld

Na Dalrymple volgde dan het debat onder leiding van Abdellah Dami (28) journalist bij de Moslim-Omroep. De gasten waren drie oude, wijze mannen – een politiecommissaris, een wetenschapper en een rector – die voor ons, de twintiger, gingen praten over gezag. Ze zaten op het podium onder de lampen en moesten spreken; wij zwegen in het donker en zo werd ook hun autoriteit bevestigd. Maar waar speaker Dalrymple het voor elkaar kreeg uit te leggen wat het verschil is tussen gebrek aan gezag en gebrek aan respect en zo zelf gezag afdwong, bediende moderater Dami zich op het podium vooral van een ‘omdat ik het zeg’-argumentatie en wilde hij zo veel mogelijk zelf aan het woord zijn, in plaats van zijn drie gasten te laten spreken over ‘gezag in het veld’ en hen kritisch te bevragen. Bovendien bediende Dami zich van ongepaste, té kritische houding: niets van wat werd gezegd, werd door hem geldig verklaard: zo creëerde hij een vacuüm waarin geen stellingen konden ontstaan en dus niet gedebatteerd kon worden. Helaas.

Grappig genoeg nam de zaal hem toen niet meer serieus en pakte ze zo Dami’s gezag af: niemand luisterde nog. Het deed al met al denken aan wat Theodor Dalrymple voor Dami’s optreden had gezegd: gezag is nodig, maar bescheidenheid ook. Om het gezag te laten gelden, natuurlijk, maar ook om zelf een autoriteit te zijn. Dami demonstreerde zo onbedoeld de gezagscrisis die hij probeerde te behandelen.

Autoriteit krijg je door te dienen. Door dat wat je doet, goed te doen. Door te bevestigen dat je in staat bent de taak die jou is gegeven goed uit te voeren. Wat ‘goed’ nu precies is, wie kunde bepaalt, en wat de mensen in de schouwburg de autoriteit geeft Dalrymple en Dami wel of niet als autoriteit te aanvaarden, dat is natuurlijk een interessante vraag. Maar helaas werd die vraag niet behandeld.

Andere, belangrijke vragen met betrekking tot nieuw gezag, zoals de rol van internet en blogs en Wikipedia die bepalen wat goed is – het werkelijke ‘nieuwe’ gezag – werden in het debat evenmin behandeld. Kan de burger zichzelf niet beter informeren dan vroeger? Is de publieke sfeer daardoor niet vergroot en zijn er geen gemeenschappen ontstaan waar een alternatief voor de oude macht is ontwikkeld, en waardoor dat gezag niets meer waard, of in ieder geval minder vanzelfsprekend is? De mores van ‘het licht uit en luisteren’ voordat je je oordeel velt, verdwijnen in de media steeds meer doordat we steeds minder geconditioneerd zijn zo informatie tot ons te nemen. Maar wie bepaalt bij de nieuwe gezaghebbers wat kunde is? Wat er op de planken komt?

Dát zijn interessante vragen. Zeker voor twintigers, de eerste generatie die is opgegroeid met het internet. Maar helaas werden die vragen niet behandeld bij dit debat. Zo bracht het eerste deel van de avond inhoudelijk te weinig, maar werd er onbedoeld toch een hoop duidelijk over wat gezag nu eigenlijk inhoudt, dat tijdens de pauze besproken kon worden.

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer