nieuwsbrief
Asset 14

Club Tropicana

In vriendenboekjes schreef ik vroeger bij ‘lievelingseten’ standaard ‘biefstuk’, maar nadat ik voor het eerst mango had geproefd veranderde dat in ‘mango met biefstuk’. Zelfs in de met vlees-fruitrecepten overladen jaren tachtig werd dit eerste door mij zelfbedachte gerecht helaas door de critici - mijn ouders - ontvangen als een compleet van de pot gerukte combinatie (hoewel de Allerhande daar anders over schijnt te denken).

Mail

Wat ik me van die mango zo goed herinner, is dat het een smaak en een structuur had die ik nog nooit had geproefd. Net zoals bij passievrucht en ananas - wat ik toen dus ook nog niet kende - fijn heftig, waarbij je neus opkrult van het zure, en tegelijkertijd wild en bloemetjesachtig zodat je er meer en meer van wilt. Het is de smaak van een plant die geen enkele energie hoeft te verspillen aan het overleven van ijzige winter of schrale grond, maar enkel meedingt in de moordende jungleplantenconcurrentie van lekkerste en meest uitnodigende plant. De extreem verwende vogels en apen die hun zaden moeten verspreiden konden alleen worden verleid tot het eten ervan door nog waanzinniger gekleurde, nog zoetere, nog grotere vruchten te produceren.

Na die eerste mango zag ik ineens bij alles wat al bestond met de smaken ‘bosvruchten’, ‘sinaasappel’ en ‘aardbei’, ook de smaak ‘tropical’, standaard uitgesproken als ‘twoppekol’. Niemand wist precies wat het was of wat voor vruchten erin zaten, het was er gewoon ineens, en het was overduidelijk een stuk spannender dan Roosvicee. Dus dacht ik, verwende aap die ik was: appels en mandarijnen, pah, die liggen gewoon thuis in de fruitschaal. Maar mango’s en passievruchten… dat beloofde zon, zoet, liefde, en nog veel meer. Sinds die eerste mango droomde ik ineens van een tropische eiland.

Illustratie: Wouter van der Vegt

Ik luisterde naar Gerard Jolings Ticket to the tropics, en natuurlijk ook naar Wham. Meermaals bekeek ik de slechte film Blue Lagoon en het nog veel slechtere Return to the Blue Lagoon, zwijmelfilms over een heel knap jong stel dat aanspoelt en daarna tot geslachtsrijpheid komt op een tropisch eiland, en tussendoor niet crepeert aan uitslaande tropenzweren en malaria, maar gewoon hartstikke veel omfloerste seks in watervallen heeft. Voor mijn verjaardag vroeg ik om een hangmat en droomde ik van jongens met wie ik door zo’n heel lang spiraalvormig rietje pina colada uit een plastic kokosnoot slurpte terwijl we, met bloemenkransen omhangen, samen naar de zon keken die onderging in de Pacific.

Maar het is voorbij met tropical, zuidvruchten worden in deze lokaalgerichte tijd van appeltjes in houten kratjes zelfs als enigszins ordinair beschouwd. Toen ik een chef eens voorstelde iets met ananas te doen keek hij me aan alsof ik had voorgesteld stracciatellaijs van konijnenkeutels te draaien. “Tropische vruchten hoor je te eten in de landen waar ze groeien,” zei hij wijsneuzerig. “Sinds ik in India mango’s heb gegeten wil ik die dingen van de Albert Heijn niet meer.”

En zo wordt het eten van tropisch fruit vanzelf weer snobistisch - je moet er alleen even voor naar India of Zuid-Amerika. Alles wat eerst wordt opgehemeld als datgene wat je leven fantastisch gaat maken, is over twaalf jaar zo afgelikt en stoffig als een een opblaasbare palmboom of een plastic bloemenketting.

Ik zag laatst foto’s van het Tropicana-zwembad in Rotterdam dat er tegenwoordig overwoekerd en spookachtig bijligt. En ik stel me zo voor dat het op het Bounty-eiland en in de Blue Lagoon niet anders is.

Hiske Versprille

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer