Moe Tucker was drummer van the Velvet Underground en maakte deel uit van een van de meest progressieve bewegingen uit de geschiedenis. Nu is ze lid van de ultraconservatieve Tea Party." /> Moe Tucker was drummer van the Velvet Underground en maakte deel uit van een van de meest progressieve bewegingen uit de geschiedenis. Nu is ze lid van de ultraconservatieve Tea Party." />
nieuwsbrief
Asset 14

Hart of hoofd

Als drummer van The Velvet Underground zat Moe Tucker middenin een van de meest progressieve scenes van de vorige eeuw. Tegenwoordig is ze lid van de ultraconservatieve Tea Party. Van links naar rechts op het politieke spectrum: is het regel of inslag?

Mail

Wellicht zagen sommige fans het altijd al. Ik zag ’t niet. Bij het prachtige liedje “All Tomorrows Parties” van The Velvet Underground moest ik denken aan een feest als Awakenings. Of aan een high society gathering, de opening van een of ander hip gallerietje. Een partijtje waar je bij hoort te zijn, maar dat je misschien wel mist. Maar dat het ooit nog zou verwijzen naar de Amerikaanse rechtse beweging Tea Party… Nee, dat had ik niet gedacht.

Op het internet is de buzz over bovenstaand verband groot. De drummer van de legendarische avant-gardistische band, Moe Tucker, is de afgelopen weken in opspraak geraakt nadat ze zich in een YouTube-filmpje blootgaf als aanhanger van de populistische conservatieve Tea Party. Ze zegt woedend te zijn over de manier waarop haar land naar het socialisme gedreven wordt. Tevens windt ze zich op over de enorme hoeveelheid geld die over de balk wordt gesmeten door Obama en zijn kompanen.

Jong links, oud rechts

Het optreden van Tucker deed mij denken aan de vaak onterecht aan Winston Churchill toegeschreven uitspraak: 'Als je op je twintigste geen socialist bent, heb je geen hart. Als je op je veertigste nog steeds socialist bent, heb je geen hoofd'. Dit citaat komt van de oud Franse premier Aristide Briand, die zelf een “hersteld socialist” was. Komt deze uitspraak overeen met de praktijk en wordt het zogenaamde naïeve idealisme van jongeren naarmate de jaren vorderen vervangen door verbitterd realisme (of pessimisme zo je wilt). En gaat de spreuk eigenlijk wel op voor Tucker?

In Nederland hebben we enkele recente voorbeelden van “herstelde socialisten”. Rita Verdonk studeerde sociologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen, dat bekend stond als een links bolwerk, was betrokken bij de Piersonrellen in Nijmegen, waarbij kraakpanden werden ontruimd, en was actief bij de Pacifistische Socialistische Partij, hoewel ze dat in eerste instantie ontkende. En ook Gerrit Zalm heeft aangegeven tijdens zijn studietijd socialistische neigingen gehad te hebben en lid te zijn geweest van de PvdA. Tijdens een verkiezingsdebat op de Vrije Universiteit zei hij studenten dat ze niet dezelfde fouten hoefde te maken als hij ooit deed. Maar in hoeverre kan je dit “fouten” noemen?

Is het utopisch om te denken dat hoe meer je de zwakken steunt hoe sterker je er als samenleving uiteindelijk van wordt? En is dat een denkwijze die je wel afleert als je je eigen centen gaat verdienen? Zorgen socialistische overheden per definitie voor grotere begrotingstekorten? Het zijn vragen waar we nooit een sluitend antwoord op zullen krijgen. Dat zou ook niet leuk zijn. Toch valt het mij op dat de aandachtsvragende hippies van de jaren zestig dezelfde meute lijken als de anti-Obama Tea Party-betogers van tegenwoordig. Zijn mensen dan echt zo egoïstisch en hypocriet? Als we ondersteund worden door onze ouders of de overheid pleiten we om alles netjes te delen, maar als we eenmaal zelf geld verdienen willen we er zo min mogelijk van afstaan aan de regering. Bestaat idealisme dan eigenlijk wel?

Politiek bewustzijn

Idealisme of niet, we mogen blij zijn dat er nog mensen zijn die de machthebbenden in twijfel trekken. Jammer dat zich dat dan weer duidelijker manifesteert in Amerika dan in Nederland. De jongeren van nu blijven nog opvallend stil over het nieuwe kabinet. Laatst zag ik op het RTL Nieuws een groep van vijftien verdwaalde Volkert van der G. look-a-likes protesteren bij de oprit van Paleis Soestdijk. Het zag er armzalig uit. Stiekem wil ik dat jongeren flink van zich laten horen. Dat mag toch ook wel weer eens? Natuurlijk mag je je opwinden over een regering die miljarden bezuinigt, vooral op jou en jouw interesses. Natuurlijk is het terecht om je te ergeren aan een staatssecretaris van Cultuur die op zijn website schrijft: 'Lezen ? Ik lees graag maar houd niet van al te zware boeken, dat soort leeswerk heb ik al genoeg binnen mijn politieke dossiers. Mijn favoriete schrijvers zijn Robert Ludlum, Tom Clancy, Geert Mak, Tolkien, Dan Brown en James Clavell.' Natuurlijk is het niet gek om je zorgen te maken over de continuïteit van onze eeuwenoude tolerantie. Daar hoef je niet eens een goddamn commie voor te zijn.

Terug naar Tucker. Die maakt zich wel druk. En hoe. Op het eerste gezicht lijkt zij een perfect voorbeeld van een ideologische levensloop die zich van links naar rechts in het politieke spectrum begeeft. Maar bij nadere inspectie wringt het. Zij geeft aan altijd op de Democraten gestemd te hebben. Tsja, ze zat immers middenin één van de meest progressieve, linkse bewegingen aller tijden. Maar nu geeft ze in een interview toe nooit één seconde opgelet te hebben wat er destijds allemaal gebeurde. Dus jong, naïef en onwetend? Ja. Geëngageerd? Nee. Inmiddels is ze dat wel. Ze is het eens met de Tea Party dat de overheid te groot is, dat er teveel geld wordt uitgegeven en dat de belastingen omlaag moeten. Echte oplossingen geeft ze niet. Eigenlijk is het een zonde. Of zoals de reactie onderaan het interview van de anonieme “hells littlest angel” luidt: 'Just goes to show no matter how cool you are when you're young, you can still end up a bitter old crackpot.'

In het interview legt ze haar aanwezigheid op de demonstratie uit. Ze stelt dat Obama alles fout doet en dat mensen zich niet zo moeten aanstellen. Zij was vroeger ontzettend arm en toen werd er ook niets aan gedaan: “If you were poor, you were poor. You didn’t have a TV, (…) you ate spam, hot dogs and spaghetti. We all survived!” Ze gaat door met haar tirade en laat weten dat ze milieubescherming ook niets vind. Ook moet de overheid zich niet zo met mensen bemoeien. Ze mag toch zelf wel weten of ze spaarlampen gebruikt of gezond eet? Ze stelt dat de huidige regering door en door slecht is: 'This "administration" HAS TO GO! I have come to believe (not just wonder) that Obama's plan is to destroy America from within. It is the only reasonable explanation for his actions/inactions!'.

De protesten van deze achterdochtige oproerkraaiers à la Tucker lijken wel degelijk zoden aan de dijk gezet te hebben. De Republikeinen hebben in Amerika bij de tussentijdse Congresverkiezingen een grote overwinning geboekt en de beeldvorming rond Obama, het enige wat nog lijkt te tellen in de strijd om de stemmen, heeft een historisch dieptepunt bereikt. De schizofrene bijdrage van Tucker zal daarbij niet doorslaggevend geweest zijn. Opmerkelijk is deze echter wel. Ik zou het leuk vinden als eenzelfde situatie zich in Nederland voor zou doen. Dat Boudewijn de Groot zich opeens als fervent PVV-stemmer profileert. Of eigenlijk andersom: dat een oude rechtse artiest zich onverwacht uitspreekt tegen Rutte I. Maar goed, die mensen bestaan niet echt. De uitspraak klopt dus toch. Maar niet voor Moe Tucker. Die had wellicht een hart, maar lijkt haar hoofd onderweg te zijn verloren.

Een gastbijdrage van Haro Kraak

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer