Deze week: een overschot aan hoogopgeleide vrouwen, CDA en PvdA op zoek naar een verhaal, boerka's in de stad en nietszeggend pensioenonderzoek." /> Deze week: een overschot aan hoogopgeleide vrouwen, CDA en PvdA op zoek naar een verhaal, boerka's in de stad en nietszeggend pensioenonderzoek." />
Asset 14

Vluchtige seks

Duiding bij het nieuws van afgelopen week, vanuit het hard en hoofd van onze redactie, dat is de ambitie van hard//talk. Graag horen we wat u van deze ambitie vindt. En van de uitvoering. Mailt u ons!

Illustratie: Kathrin Klingner

Een verhaal

Praatjes vullen geen gaatjes

“Kan niet bestaat niet”, zei de kersverse PvdA-partijvoorzitter Hans Spekman afgelopen vrijdag. Een week daarvoor zocht die andere kwijnende bestuurspartij, het CDA, het “Radicale Midden” op. Je vraagt je af voor wie al die peptalk bedoeld is.

Beide partijen delen een probleem: hun ‘verhaal’ komt onvoldoende over. En dat terwijl het zo’n ‘sterk en sociaal’ / ‘eigen’ verhaal is. Wat jammer nu dat de Hardwerkende Nederlander niet beter luistert!

Tegen complexen helpt geen middel, maar hier zit het probleem toch echt in de diagnose. “Een partij op zoek naar een verhaal mist bestaansrecht,” schreef Floor Rusman in NRC Handelsblad (21-1). Die boodschap lijkt nog niet ten burele doorgedrongen. Nog altijd gaan PvdA’ers gedwee “de wijken in”, en nu moet ook “het CDA er weer voor alle mensen zijn”. Ze zijn, kortom, te veel met zichzelf bezig.

Die metafoor “verhaal” moet overboord. Een verhaal is geen argument. Natuurlijk gaat politiek niet alleen over argumenten, maar het zou wel moeten gaan over wat voor toekomst je voor ogen staat. En dat bij voorkeur onderbouwd. Dus niet met verhaaltjes.

Gelukkig vindt Spekman dat ook: hij pleit voor een “wethouderssocialisme” dat banen schept, huizen bouwt en het onderwijs verbetert, met een verwijzing naar wijlen Jan Schaefers “In gelul kan je niet wonen”. Maar aan het eind noemt hij dat toch weer “het grote verhaal van de sociaaldemocratie”, dat bovendien al honderd jaar hetzelfde is. Het lijkt het CDA wel.

Nu ben ik te allen tijde bereid om het bestaansrecht van het CDA te betwisten, maar de teloorgang van de PvdA gaat me aan het hart. Lieve sociaaldemocraten, iedereen wil banen, huizen en goed onderwijs. Die handen-uit-de-mouwen-retoriek reduceert alleen maar de politiek tot klusbedrijf. Fijn dat jullie er ook voor mij zijn, maar wanneer horen we nou eens nieuwe ideeën?

Door Floris Solleveld

De emancipatie omgedraaid

Schaarse mannen

De jonge, hoogopgeleide vrouw en haar tanende macht op de "relatiemarkt" was het grootste nieuws in het NRC Handelsblad van afgelopen weekend. Hoewel ik me in eerste instantie vooral afvroeg waarom dat zo groot op de voorpagina moest, zorgde de speciale bijlage in ieder geval voor genoeg gespreksstof in het café. Het probleem: in de grote steden is er een flink overschot aan hoogopgeleide vrouwen tussen 18 en 29 jaar ontstaan. De mannen zijn weer de machtigsten en bepalen de seksuele mores. Dat is de prijs van emancipatie, en dus dikke pech voor de vrouwen, zo luidt de kortzichtige conclusie.

Tjee, zou de emancipatie zich zo tegen ons keren? Behorende tot de doelgroep - 23, vrouw, academisch opgeleid, alleenstaand - verbaas ik me over de vele bijdragen die uitgaan van de hordes zielige, smachtende meisjes die liefde zoeken, terwijl de mannen onbezorgd in het rond neuken. "Ze denken: als hij mij eenmaal kent, wil hij wel een relatie. Niet dus. En dat loopt uit de hand. Er ontstaat een seksrelatie waarin de vrouw, hopeloos verliefd, maandenlang excuses voor hem maakt." De vrouwen komen er volgens de meeste schrijvers slecht af: ze hebben meer vluchtige seks terwijl ze liefde willen of zijn genoodzaakt tot daten met een lager opgeleide man, het beruchte "downdaten". Een weinig herkenbaar beeld, volgens mij (en gelukkig ook volgens schrijfsters Floor Rusman en Anouk van Kampen). Toen ik gisteren aan een vriend de bijdrage liet zien getiteld "Ze zeggen recht in je gezicht dat ze alleen seks willen", dacht hij dat het over vrouwen ging. De ervaringen van mij en mijn hoogopgeleide vriendinnen én vrienden leren dat de seksuele emancipatie vooral voor vrouwen zorgt die zeker net zo goed het initiatief kunnen nemen voor seks op een eerste date en eventueel daarna - zonder per se uit te zijn op een vaste relatie. Jonge hoogopgeleide vrouwen zijn ontzettend kritisch en bepalen precies met wie ze alleen een bed willen delen, en wie ze geschikt vinden voor een relatie. Daarvoor halen ze best een biertje. Lijkt me geen slechte prijs voor emancipatie.

Door Roos Euwe

Procrastinatie

Kies maar...

"Jonge werknemer wil zelf pensioenfonds kiezen". Dat is de uitslag van een onderzoek dat het TV programma ‘Debatop2’ deed naar jonge werknemers en pensioenen. Maar als er iets is dat ik wantrouw dan zijn het onderzoeken en polletjes met de uitkomst: "Ik wil meer te kiezen hebben." Want of het nu gaat om meer keuze uit soorten cornflakes, meer keuze uit mogelijke partners of meer keuze in je pensioenfonds – mensen geven per definitie altijd aan meer (zelf) te willen kiezen. Meer keuze geeft ons het gevoel van meer invloed, vrijheid en zelfs meer geluk en het lijkt garantie voor een betere keuze.

Gedragsonderzoek toont nu juist het totaal tegenovergestelde: de meeste mensen willen eigenlijk helemaal niet meer te kiezen hebben. Zo laat het fascinerende boek Paradox of Choice van de Amerikaan Barry Schwarz zien dat mensen uiteindelijk helemaal niet gelukkiger worden van meer opties. Door alle mogelijkheden draaien we door en zijn we na het maken van de keuze per definitie ontevredener over de gemaakte keuze. Of nog erger, we aarzelen, weifelen en kiezen tenslotte helemaal niet (de zogenaamde procrastinatie) – we rennen weg en gaan in een hoekje zitten mopperen.

En nu komt Debatop2 met zo’n uitslag. Geen onverwachte uitslag natuurlijk - de dekkingsgraad van de meeste pensioenfondsen is rampzalig, dus meer eigen keuze lijkt dan altijd beter en zelfs logisch. Maar is dat dus wel zo? En hoe gaat die keuze er dan uit zien? Wat kies ik eigenlijk? Mijn pensioen gaat pas over veertig jaar in, ik heb nog geen kinderen, nog geen eigen huis. Net als ik zullen de meeste mensen geen idee hebben waar ze voor kiezen. De uitslag van het onderzoek is dus niet alleen geen verrassing maar erger, totaal leeg en nietszeggend.

Door Manon Korthals

Commentaar

Boerkaverbod

Ik zie haar af en toe door de supermarkt dwalen, als een zwart fantoom op de diepvriesafdeling. Hoewel ik sinds anderhalf jaar in een zeer multiculturele buurt woon, is zij de enige die ik herken. En iedere keer weer moet ik naar haar kijken. Eén keer stond ik achter haar in de rij bij de kassa. Tijdens het betalen sprak ze geen woord tegen de caissière, die haar afkeuring in stilte liet blijken door de andere klanten veelbetekenende blikken toe te werpen. Ik was gefascineerd door de golvende massa zwarte stof waarin zich een onzichtbare vrouw bevond. Ze droeg zwarte handschoenen en zelfs haar ogen waren beschut voor onze blikken, door een stukje gaas.

Het valt me altijd op dat veel mensen haar vuil aankijken, of geschrokken opzij gaan, alsof ze een besmettelijke ziekte heeft. Op de één of andere manier straalt de eenzame vrouw in de boerka een soort onverzettelijke kracht uit die ik alleen maar kan bewonderen; als een Arabische ninja glijdt ze langs de afkeurende, ongesluierde vrouwen, veilig verscholen in meters zwarte stof.

De vrouw kan binnenkort een boete van 390 euro krijgen als ze zich in haar boerka op straat vertoont. Het kabinet is akkoord gegaan met een wet die het dragen van gezichtsbedekkende kleding verbiedt, omdat “het belangrijk is dat mensen elkaar in een open samenleving kunnen benaderen”.

Naast het feit dat ik over het algemeen helemaal geen zin heb om mensen te benaderen dan wel door hen benaderd te worden, heb ik moeite met het feit dat regelgeving nu blijkbaar wordt ingegeven door angst, haat en rancune. Mijn boerka-ninja uit Amsterdam-West, één van de circa honderdvijftig boerkadragers in Nederland, is nu misschien al opgesloten in huis door een echtgenoot die niet wil dat ze wordt blootgesteld aan de blikken van anderen. Ironisch genoeg zijn die blikken juist op haar gericht als ze de boerka draagt; zonder zal ze vermoedelijk één van de duizenden zijn op wie niemand let. Het kabinet wil Allah straffen, maar het straft de vrouwen.

Ik gun haar dat ze straks in het voorjaar naar het park gaat, en de lentebries met haar sluier voelt spelen. Maar in het Nederland van de PVV kan ze dat mooi vergeten.

Door Sanne Rispens

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer