Deze week: het Italiaanse vrouwbeeld, de Oscars, latex op de Fashion Week in New York, ritueel slachten en de Scientologykerk." /> Deze week: het Italiaanse vrouwbeeld, de Oscars, latex op de Fashion Week in New York, ritueel slachten en de Scientologykerk." />
nieuwsbrief
Asset 14

Latex

Een beetje New York in Nederland: hard//talk is onze variant van Talk of the town van The New Yorker. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Graag horen we wat u van deze rubriek vindt. Mailt u ons!

Mail

Illustratie: Kathrin Klingner

Ver weg

Anna Nicole Smith in Italië

In Italië ging men —geïnspireerd door het Egyptische en Tunesische volk— en masse de straat op om te protesteren tegen het in Italië heersende beeld van de vrouw als lustobject en de vrouwen die zich conform dit beeld gedragen. Met leuzen als "We staan hier allemaal verticaal." vroegen vrouwen aandacht voor de keerzijde van het 'machismo' dat onlangs nog door Martin Simek in Pauw en Witteman gewaardeerd werd als 'culturele uiting'.
Meanwhile in another part of town (uit welke flatteuze weergave van vrouwen is deze zinsnede afkomstig? Hint) wordt er door het Royal Opera House in London een opera geproduceerd over het tragische leven van lustobject en rariteit Anna Nicole Smith. Iemand die zeker niet de straat op was gegaan in Italië, aangezien haar status als lustobject haar broodwinning was. "Vrouwen die tegen vrouwen protesteren, neem ik niet serieus," zei een vrouwelijke, verdacht ordinair uitziende vrouw uit het kabinet van Berlusconi. Deze vrouw ziet emancipatie misschien voor zich als de scène uit Skyscraper, een film met Anna Nicole Smith waarin Anna met haast ontblote borsten een man die haar probeert te verkrachten zijn pistool ontfutselt en alvorens hem dood te schieten zegt: "You wanna fuck me?! Well fuck this!" Tsja, dit is opwindender dan spandoeken, maar emancipatie is het natuurlijk niet. Eerder mannelijk masochisme. Het verdient goed, maar het levert de Italiaanse vrouwen niets op.

Door Merel Kamp

De filmclub

Academy Awards

De Oscaruitreikingen hebben niets te maken met de inhoud van een film. Eigenlijk, zo vermoed ik na het lezen van dit artikel in New York Magazine, hoeft de Academy (de organisatie die de Oscars uitreikt) de films helemaal niet te bekijken. Je wint een Oscar vanwege het narratief rondom de film; het verhaal dat leidt tot de uitreiking van een Oscar.
De Academy werd in de jaren twintig opgericht om Hollywood te beschermen. Het was een PR-machine om de studio’s te beschermen tegen schandalen in de pers en de oppositie van de vakbonden. De uitreiking van de Oscars zou in de loop van de tijd hun sterkste PR-instrument worden.
Zo valt het ook beter te begrijpen wie de Oscar wint. Het gaat om het grote verhaal dat laat zien hoe betrokken en nobel de filmindustrie is. Zo won vorig jaar The Hurt Locker, een onafhankelijke film die het tijdperk van Bush volgens de Academy zo mooi afsloot. En daarvoor Slumdog Millionaire, een film met in de hoofdrol sloppenwijkbewoners. Maar het kan ook zijn dat de Academy zijn helden eert; de echte American Dream bewierookt. Zo worden vaak acteurs en actrices beloond die de Oscar al jaren verdienen, ook al was hun laatste film niet per se zo bijzonder.
Welk narratief gaat er dit jaar winnen? De film met Geoffrey Rush en Colin Firth, die hem al jaren ‘verdienen?’ Of de maatschappelijke boodschap van Black Swan of The Social Network? Dat een mooi narratief moge winnen. Dan gaan we daarna wel kijken of het ook nog een mooie film geworden is.

Door Tim de Gier

Rolmodel

Latex

Latex was nog nooit zo elegant. Net als het chocolate chip koekje (= hoedje), overigens. Marc Jacobs is voor de V.S. wat Prada is voor Italië: de catwalkshow die je niet mag missen, de trend-thermometer in de kont van de modewereld, de designer die de wereld twee keer per jaar onthutst, verrukt en ontzet.
Afgelopen week toonde Marc Jacobs tijdens de New York Fashion Week zijn herfstcollectie. Zijn synthetische couture bleek een succes. Slecht nieuws dus voor alle vrouwen die net duizenden dollars hebben uitgegeven aan zijn lentecollectie. Die stond namelijk geheel in het teken van de jaren zeventig. Voor diegene die het even hebben gemist, omdat ze het bijvoorbeeld te ‘druk’ hadden met Egypte: de jaren zeventig zijn deze lente hot. Denk: Penny Lane, Bianca Jagger en Daisy Duke. Mannen, denk maar aan Roger Moore of Shane O’Shea.
Maar Marc Jacobs was al weer verveeld met Roger. Vergeet Shane O’Shea, moet hij hebben gedacht: deze herfst moet het allemaal anders. Rubberachtige broeken, kanten jurken met latex jabots en overal stippen. Alsof er op het laatste moment een lieveheersbeestje over de collectie heeft heen gekotst. Fabulous!
"I wanted discipline, severity and fetish," zei Marc Jacobs na afloop van zijn show in New York. Misschien moet iemand hem even vertellen dat 'discipline en rigueur' op het moment juist niet zo ‘in’ zijn? Kijk maar naar Egypte, Iran en Bahrein.
Het kan Marc waarschijnlijk toch niets schelen. Er zijn belangrijke zaken in het leven. Lente 2012, hello?!

Door Annabel Troost

De Hofstad

Ritueel slachten

Gisteren werd tussen stakingen, politieke spelletjes en volksrevoluties door een debat gevoerd in de Tweede Kamer over het belang van artikel 1 van de grondwet, ten opzichte van dieren: mensenrechten vs. dierenrechten.
Een initiatiefwetsvoorstel van de Partij voor de Dieren wil een einde maken aan de uitzonderingspositie die islamitische en joodse rituele slachters volgens de huidige wet hebben. De huidige wet verbiedt namelijk het onverdoofd slachten van dieren, maar maakt een uitzondering voor de religieuze slacht.
De vrijheid van godsdienst is vastgelegd in artikel 1 van de grondwet. Dierenrechten zijn dat, overigens met reden, niet. Dat is ook wat de Raad van State dacht toen deze afgelopen jaar stelde dat het wetsvoorstel ongrondwettig is. Dat de Kamer dan toch verdeeld is (christelijke partijen zijn tegen, de VVD en PvdA twijfelen nog; links (incl. D66) en de PVV zijn voor), komt mijns inziens doordat in het huidige politieke en publieke klimaat steeds minder waarde wordt gehecht aan de vrijheid van religieuze minderheden.
Daar komt nog de hypocrisie bij dat de discussie niet gaat over hoe we als samenleving iets kunnen doen tegen dierenleed; anders had de focus wel gelegen op verwerpelijke praktijken zoals de bio-industrie, die door geen enkele overtuiging, anders dan die om zo veel mogelijk geld te verdienen, wordt gelegitimeerd. Het leggen van de focus op de slachtpraktijk die enkel in de marge plaatsvindt, is als het voeren van een discussie over euthanasie voor patiënten met uitzichtloos lijden als de universele rechten van de mens nog niet eens zijn vastgesteld.

Door Elon Heymans

Post Scriptum

Scientology

In het tijdschrift The New Yorker van deze week staat een uitgebreide reportage over de 'religieuze filosofie' Scientology, aan de hand van het levensverhaal van Hollywoodscenarist en -regisseur Paul Haggis (bekend van Crash en Million Dollar Baby.)
Sinds de oprichting in 1955, door science fiction-auteur L. Ron Hubbard, is de 'religieuze filosofie' Scientology een opspraakmakende geloofsleer. Het richt zich op het uitwassen van trauma's "die zich openbaren in negatieve emoties, ongelukken, verwondingen en psychosomatische ziekten." Het grootste trauma van de menselijke ziel, aldus de Scientologyleer, is de verbanning 75 miljoen jaar geleden – toen de aarde nog onderdeel van een rijk met negentig andere planeten was – van een overschot van de toenmalige bovengrondse bewoners van aarde naar vulkanen. Dit gebeurde door de buitenaarde heerser Xenu. Alsof dat niet genoeg was, werden die vulkanen vervolgens stiekem gebombardeed. Miljoenen zielen kwamen - getraumatiseerd - vrij.
Dit 'inzicht' wordt Scientologists op weg naar de fase van Operating Thetan III geopenbaard. Dat gebeurt in een kale ruimte, waar je in je eentje met de geschriften van Ron Hubbard zit.
"Ik begrijp dit niet," zei Paul Haggis toen hij over Xenu, de vulkanen en waterstofbommen las. "Is dit metaforisch?"
"Nee," zei zijn instructeur. "Neem het letterlijk."
Te lezen valt verder over kinderen die geïnterneerd in Scientologykampen (en dus afgezonderd van hun familie) opgroeien en door de Kerk worden geschoold. Het is The New Yorker dus je kunt de feiten vrij letterlijk nemen: wie vervelend is moet afvalcontainers met een tandenborstel schoonschrobben; meisjes moeten op vijftienjarige leeftijd al trouwen met volwassenen en velen ondergaan gedwongen abortussen. De leider slaat mensen die niet 'goed' luisteren.
Trauma's te over, dus. Je zou kunnen zeggen dat Scientology goed is in het scheppen van de voorwaarden ter behoud van zijn eigen core business.
Met acht miljoen leden wereldwijd komen ze al een heel eind in de richting van het streefgetal van Xenu.

Door Philip Huff

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer