Onze nieuwe commentaar-rubriek met deze week: Jolande Sap, Jonathan Franzen over Robert M., de Pizzly-beer en natuurlijk Mark Zuckerberg." /> Onze nieuwe commentaar-rubriek met deze week: Jolande Sap, Jonathan Franzen over Robert M., de Pizzly-beer en natuurlijk Mark Zuckerberg." />
Asset 14

pilot

Het zijn harde tijden, als je de gesprekken bij de koffieautomaat op de hard//hoofd-redactie moet geloven. Tijdens het drinken van lattés en frappuccinos worden alledaagse zaken besproken, zoals het kille kabinetsbeleid, het verval van de universiteit en de vluchtigheid van de popmuziek. Hard//talk is een registratie van de gesprekken over allerhande onderwerpen uit het nieuws van afgelopen week. De trillingen van de tijd des tijds behoeven immers een seismograaf. Dit is de pilot. Laat ons weten wat u er van vindt.

Hofstad

Jolande

Door het noodweer was ze bijna uit de aandacht verdreven: Femke. Na zoveel jaar houdt het boegbeeld van jong, mooi, progressief, intelligent, modern en betrokken Nederland het plotseling voor gezien. Per direct stapt ze uit de Tweede Kamer, uit de politiek en uit de aandacht. Hoewel ik nooit op Femke gestemd heb, moest ik toch even een spreekwoordelijk traantje wegpinken toen ik de bewuste persconferentie op de tv zag. Wie zal de duistere coalitie nu nog met een glimlach en een revolver te lijf gaan?

Gelukkig heeft Femke goed nagedacht over haar afscheid: niet te vroeg, niet te laat, maar net op tijd om haar opvolger de ruimte te geven om rustig warm te kunnen lopen. Dat lijkt echter nauwelijks nodig te zijn. Jolande Sap, zo unaniem door de fractie verkozen dat het bijna eng lijkt, staat al klaar. In Nieuwsuur afgelopen week gaf ze nadrukkelijk aan de samenwerking met D66 en de PvdA op te zullen zoeken om sterk oppositie te voeren en de rechtse regering te kunnen bestrijden. Zelfs van een fusie zei ze niet vies te zijn.

En plotseling zijn we weer terug in de jaren ’70. Zo lijnrecht als links en rechts tegenover elkaar stonden gedurende het kabinet van Agt-Wiegel (CDA en VVD, van 1977 tot 1981), zo zal ook de huidige onzalige combinatie een stevige polarisatie van het politieke landschap teweeg brengen. Ik kijk al uit naar de komende debatten voor de Staten verkiezingen, om Jolande niet alleen te zien blaffen, maar ook te zien bijten.

Door Elon Heymans

Commentaar

Kinderwens

In De Volkskrant van afgelopen maandag werden naar aanleiding van de zaak-Robert M. verschillende correspondenten gevraagd naar de plaatselijke incidenten en maatregelen rond kinderopvang en pedoseksuelen. Het leverde een schokkend mozaïek op: ook in Frankrijk, Engeland, Duitsland en de VS worstelen de autoriteiten hevig met de controle van peuterspeelzalen en het ontmantelen van kinderpornonetwerken. In Nederland werken ondertussen 150 rechercheurs dag en nacht aan met name de gecodeerde computer van M. en is de onderbezetting bij de politie zo zwaar dat een aantal nieuwjaarsfeesten in Amsterdam eerder moeten sluiten.

Vanwege een perverseling op een kinderopvang moeten de feestgangers anderhalf uur eerder naar huis. Dat is nog eens een butterfly effect.

In Freedom van Jonathan Frantzen ageert Walter Berglund tegen overbevolking. Volgens hem is dit de kern van alle wereldproblematiek en hij tracht dan ook om het hebben van kinderen onpopulair te maken. Elke week worden er 12 miljoen kinderen geboren en dankzij de toegenomen welvaart en medische kennis zullen zij langer leven dan ooit. Er zijn nu meer mensen in leven dan dat er sinds het Antieke Egypte gestorven zijn. Dat kan de aarde niet aan.

De zaak-Robert M. en zijn wereldwijde equivalenten roepen de vraag op of we nog wel in staat zijn om onze kinderen te beschermen. Drukke ouders besteden de opvoeding uit aan ’t Hofnarretje, waar ze een veroordeelde kinderpornogebruiker aannemen die stelselmatig en zonder al te veel tegenstand kinderen misbruikt. Vervolgens hebben we nauwelijks genoeg politie om de zaak te behandelen, laat staan om de andere Robert M.’s op te pakken.

Misschien is de oplossing niet ‘meer blauw op straat’, maar minder kinderen en minder kinderdagverblijven en minder directeuren met minder slaapfeestjes.

Door Rutger Lemm

Machtige Media

Rondleiding bij de NOS

‘En dit,’ zei de vrouw, ‘is de meest gelezen schrijver van Nederland.’
Het was een donderdagavond. Wij stonden; hij zat. Hij keek naar zijn beeldscherm. Op de achtergrond stond een televisie aan. Het geluid uit.

‘Ja Henk, je mag wel even opstaan.’ Henk rolde zijn stoel wat achteruit. Verder deed hij niets. Nou ja; hij knikte kort en trok een scheve mond. Mensen uit de groep lachten. Het TL-licht was erg wit. 'Hier wordt soms wel vijftien minuten over een komma gedaan,’ ging de NOS-vrouw verder.
‘Nou dat valt wel mee hoor,’ antwoordde Henk. ‘Het moet allemaal snel, snel.’
De eindredacteur keek op.
‘En hij,’ zei de vrouw vlug, ‘zorgt dat het allemaal klopt.’ Ze wees naar de eindredacteur. Hij stak zijn hand op.
‘Dan gaan we nu even naar de studio kijken.’

De groep drentelde verder. Ik bleef hangen. De meest gelezen schrijver van Nederland. Ik keek naar zijn beeldscherm. Hij ook. Er stond een Teletekstbericht open. Het leek nog niet helemaal af.
We keken een tijdje naar het scherm. Erg snel ging het allemaal niet.

Ik zei: ‘U gebruikt helemaal geen komma’s.’
Ik zag er maar één staan. Vandaar.
‘Dat kost alleen maar ruimte, natuurlijk,’ ging ik verder.
‘Nee hoor,’ zei Henk. Hij draaide zich om. ‘Wij doen namelijk geen spatie na een komma.’
Ik keek weer naar het beeldscherm. En: verdomd. Geen spatie na de komma. Nooit gezien, ook.
Het bleef weer even stil. Ik schaamde me zoals een tiener zich kan schamen voor zijn ouders, alleen was ik het zelf die iets stoms had gezegd.
Ik liep snel weg, naar een T-splitsing in het gebouw en keek om me heen, op zoek naar de groep en het vervolg van de rondleiding.

Door Philip Huff

Ver weg

Pizzly

De eerste Pizzly werd in 2006 ontdekt door een jager die hem doodschoot, denkende dat hij een ijsbeer was. "Een chronisch vermoeid uitziende ijsbeer", moet de jager gedacht hebben, toen hij zijn buit in het gezicht keek, "maar desondanks een mooie vangst." Deze ijsbeer bleek na DNA onderzoek echter een Pizzly, ook wel Grolar Bear of Polizzy: het kind van een IJsbeer en een Grizzly. Door opwarming van het poolgebied ontmoeten deze twee elkaar steeds vaker. En hun ontmoetingen blijken vruchtbaar. Voor veel wetenschappers is dit echter geen reden tot blijdschap.

De Pizzly symboliseert wat wordt genoemd de arctic meltingpot, die een afname van de biodiversiteit betekent: Steeds meer dieren trekken vanuit het poolgebied naar beneden en produceren daar met de locale bewoners hybride kroost, zoals de Pizzly. Zo verdwijnen op den duur soorten. Hoewel de waarde van biodiversiteit voor velen een even abstracte als omstreden zaak is, is zij dat voor wetenschappers niet. Er gaan stemmen op om de Pizzlies, die inmiddels al een tweede generatie voortbrachten, voortaan af te schieten, om de soorten gescheiden te houden. Laat onze Dion het niet horen. Wat een tragisch lot is er voor deze beer weggelegd. Het kind van eco-vluchtelingen, zijn leven niet zeker.

Door Merel Kamp

Post Scriptum

Mark Zuckerberg

Pontificaal op de cover van Time Magazine, de twee groene ogen van Zuckerberg, die behoren tot de nieuwe Person of the Year. Het is terecht dat Mark Zuckerberg is verkozen boven Julian Assange. De invloed van Assange is nog onduidelijk en de gevolgen laten zich vooral abstract voelen. Wikileaks zal de politiek beïnvloeden, maar Zuckerberg de mensen. De invloed van Zuckerberg kunnen we zelf voelen. Nu al. Wat Assange ons gaat opleveren blijft nog even de vraag. Maar toch blijft de vraag, is Facebook wel het monster waar we het voor aanzien?

Ook Zadie Smith schreef (hier) over de invloed van Zuckerberg, in de New York Review of Books. Facebook reduceert volgens haar de wereld tot die van Zuckerberg. Wij zitten allemaal in een blauwe omgeving onze foto’s te delen omdat Zuckerberg, als een echte man betaamt, half kleurenblind is en toevallig blauw wel goed ziet. Volgens Zadie Smith verdient de huidige generatie opgroeiende kinderen meer dan de wereld die Zuckerberg voor hen schept.

Maar toch wordt de invloed van Facebook voortdurend overschat. Ik zie ze, de gevaren; de meisjes die naïef hun strandfoto’s op Facebook zetten, de reclames die aangepast worden op ons profiel, de potentie om ons hele vriendennetwerk in beeld te brengen en het reduceren van persoonlijkheden tot trivialiteiten als favoriete films en muziek. We zijn het gewend. Iedereen om mij heen relativeert Facebook en is voorzichtig met het gebruik ervan. We zetten al lang niet meer alles online. Vooralsnog is het slechts een manier om met elkaar in contact te blijven. Misschien moet er eerst een kalf verdrinken, maar tot die tijd lijkt dat de grootste generatiekloof; het geloof dat Zuckerberg de wereld verandert.

Door Tim de Gier

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer