Slijm in onze hamburgers. Slijm op 't pluche in Den Haag." /> Slijm in onze hamburgers. Slijm op 't pluche in Den Haag." />
nieuwsbrief
Asset 14

Moeilijke fase

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Mail

Commentaar

Hebzucht is (het hoogste) goed?

Ik zat een paar weken geleden in een café in Amsterdam. Dat laatste zeg ik er maar even bij, omdat ik niet in Amsterdam woon. Aan het tafeltje naast mij zaten twee studenten. Een van de twee liep stage en had een baan aangeboden gekregen. Hij vertelde hoeveel hij zou gaan verdienen.
"Wow," zei zijn tafelgenoot, om duidelijk te maken dat hij het een zeer aantrekkelijk bedrag vond.
"Dat is maar iets meer dan het minimumloon, hoor."
"Misschien ga ik wel een paar jaar lesgeven, dat verdient best goed," mijmerde de tafelgenoot.
Toen ik maandag een stukje van Philip Huff las, moest ik eraan terugdenken. Hij schetst in de NRC een behoorlijk deprimerend beeld van zijn generatie en haar wereld. Hij heeft een punt wanneer hij stelt dat wij door een gebrek aan wezenlijke tegenstellingen in de wereld - er zijn geen duidelijke, overtuigende alternatieven voor het systeem waarin we leven en werken - ook niet meer 'buiten' onze werkelijkheid kunnen denken.
Ik was al bijna bereid om mee te gaan in zijn gedachtegang, toen ik ineens begon te twijfelen. Huff is een jaar eerder geboren dan ik, dus als hij spreekt over zijn generatie, zal ik daar ook wel onder vallen. Maar het lijkt toch vooral over zijn directe omgeving te gaan. Die wereld waarin iedereen in meer of mindere mate een hebzuchtige kapitalist is, en particulier bezit allesbepalend voor iemands identiteit en wereldbeeld, die herken ik eigenlijk helemaal niet. De mensen die ik ken die hopen ooit te kunnen kiezen tussen "die baan bij ABN Amro" en "die baan bij Goldman Sachs" zijn op één hand te tellen. De "Occupyers" overigens ook.
De meesten hebben – of zoeken – gewoon werk. En natuurlijk: als het even kan, leuk en redelijk-betaald werk. Ze zijn misschien niet allemaal even maatschappelijk betrokken, maar dat ben ikzelf ook niet de hele dag.
Goed, die jongen in het café wilde niet uit idealisme het onderwijs in, maar zijn houding leek meer op wat ik om me heen zie, dan het beeld dat Huff schetst. Een gebrek aan bereidheid zich over wezenlijke alternatieven voor onze maatschappij te buigen? Dat wil ik wel geloven. Maar hebzucht als toonaangevende karaktertrek van 'onze generatie'? Onzin. Huff heeft niet door dat hij het over een elite heeft.

Door Jan Postma

Rolmodel

Onzichtbaar vlees

Hoewel het al langer bekend is dat vet, zenuwen en stukjes anus en oogbal – kortom: slachtafval – soms stilletjes op ons bord terechtkomt, werd het beeld van de plakkerige, roze, vleespulp menig Amerikaan afgelopen maand te veel. Nadat Jamie Oliver ongeveer een jaar geleden een actie op touw zette tegen wat hij als 'Pink Slime' bestempelde, is collectieve walging een feit.
Inmiddels hebben de grote hamburgerketens het 'slime' uit hun ingrediëntenlijst verwijderd en is het wachten op de scholen, die het goedje eveneens in hun kantines gebruiken. Wat is nu precies de kern van het schandaal? Dat je Whopper Cheese niet méér is dan vloeibaar gemaakt vlees, dat na een behandeling met ammonia in braadbare schijven is geperst, is weerzinwekkend; maar de wolk gas die ertoe dient bacteriën te elimineren, blijkt geen gevaar voor de volksgezondheid. De plotselinge afkeer van dit nepvlees is interessant, vooral omdat het al jaren bekend is dat dit overgeproduceerde product in fastfoodrestaurants en kantines wordt gebruikt.
Het nieuws dat de overheid schoolgaande kinderen op grote schaal troep voorschotelt deed de bom barsten. Naast de eet-gezond-snoep-eet-een-appel adviezen tegen obesitas sponsort de Amerikaanse overheid het gebruik van het slechtste vleesproduct schijnbaar. Ouders, misschien zelf niet vies van een Pink Quarterpounder, voelen zich belazerd en zijn in hun zeggenschap over de voeding van hun kinderen aangetast.
De misleidende omschrijving – 'lean textured ground beef' – versterkt de illusie dat een culinaire gehaktbal wordt geserveerd. In een omgeving waarin het gemak van de kant-en-klare hap en masse wordt omarmd, is de onzichtbaarheid van het productieproces van vleesproducten ineens een issue. Burgers realiseren zich dat ze willen weten wat ze eten. Terecht gruwt men van een vleesindustrie die een bak roze prut gelijkstelt aan hamburger of schoollunch.
Misschien is het beter als we ons vlees gewoon weer bij de slager halen. Broodje Filet Americain iemand?

Door Esther Wertwijn

Nieuws in beeld

De Publieke Omroep moet flink gaan bezuinigingen.

Illustratie: Anne Brakema

Machtige Media

Moeilijke fase

Woensdagmiddag trilde er in de borstzak van een parlementair journalist een telefoon. Een sms’je van de Rijksvoorlichtingsdienst: “De onderhandelingen gaan door een moeilijke fase”. De journalist checkte het nummer nog eens goed – hij kreeg dit soort berichten ook vaak van zijn moeder. Maar het was inderdaad afkomstig van zijn eigen overheid; het Catshuisberaad werd onverwacht afgebroken.
Er werd veel geschreven over de twee belangrijkste woorden uit deze enige officiële verklaring, maar alleen het Algemeen Dagblad viel het op dat de RVD communiceerde op het niveau van een zestienjarige puber. De krant meldde ook dat de partijleiders Rutte, Verhagen en Wilders de tekst samen hadden geconstrueerd, met z’n drieën gebogen over een iPhone alsof ze een chickie van hun bangalijst wilden benaderen. “Shit zit in moeilijke fase maar komt goed schatjuh XOXOXOXO”.
Andere vragen bleven onbeantwoord: aan wie stuurt de RVD zo’n sms? Is er een sms-contactenlijst of een sneeuwbalschema? Stuurde Rutte het bericht naar een luie RVD-medewerker, die op de bank de nieuwe aflevering van Mad Men lag te kijken, de tekst met een half oog kopieerde en daarna zijn telefoon weer op zijn imposante buik legde? En waarom maakt de dienst in deze tijden van crisis en bezuinigingen überhaupt gebruik van sms, terwijl er met Whatsapp en Ping vergelijkbare gratis diensten voorhanden zijn?
De volgende dag werd duidelijk waarom er zo gemakzuchtig gecommuniceerd werd: er was niets aan de hand. De oppositie was in volledige staat van opwinding, als een hond die over een fijn lentegrasveld sprint omdat hij denkt dat zijn baasje een tennisbal gegooid heeft. Om er al snel achter te komen dat die sadist de bal nog steeds in zijn hand heeft. Voor de onderhandelingen was opeens weer “voldoende perspectief”, Wilders twitterde een keiharde diss (“Oppositie zit in moeilijke fase”) en de verschillende linkse kopstukken trokken hun enthousiasme over de val van het kabinet schoorvoetend in, met schaamrood op de kaken vanwege hun onbesuisde geilheid.
We zitten met z'n allen in een moeilijke fase, die nog wel eens heel lang kon duren.

Door Rutger Lemm

De Hofstad

Jokken

Toen twee jaar geleden Rutte-I het bordes betrad zag ik één klein lichtpuntje. Een klein teken van hoop, dat er misschien een greintje van menselijkheid uit dit minderheidskabinet zou voortvloeien. Ik had mijn hoop gevestigd op Gerd Leers.
Tja, lach maar.
Maar denk eens terug tot voor 2010. Toen zag het er toch niet zo slecht uit? Als burgemeester van Maastricht was de CDA'er toch vooral ook de man van het ruimhartige vreemdelingenbeleid. De man die te vuur en te zwaard het generaal pardon verdedigde. En die vervolgens weigerde de afvallers van dat pardon aan de toenmalige staatssecretaris Nebahat Albayrak uit te leveren. De man die voor een bijzonder schrijnend geval dat buiten dat pardon viel twee brandbrieven en een gedicht schreef Dat was twee jaar geleden. Die gelukkige ontvangers van de poëzie van Leers staan inmiddels op het punt om uitgezet te worden. Als ze het al niet zijn.
Afgelopen week kwam de draaikontenshow van minister Leers tot een dubbel hoogtepunt. Allereerst de kwestie Boot. Een burgemeester die het waagt meer compassie in haar lijf te hebben dan haar voormalige collega. Ze weigert een Afghaan uit te zetten. Leers accepteert dat niet. En dan is er Mauro. De etterende wond in het dossier van Leers. Na veel politiek gesoebat mocht de jongen tijdelijk op een studentenvisum blijven, een pijnlijk compromis dat Leers kennelijk niet van zich af kan zetten. Op werkbezoek in Angola kon de minister het niet na laten de toekomst van deze jongen nogmaals op losse schroeven te zetten. De jongen heeft gejokt, en niet zo'n beetje ook, aldus minister Leers. En voor mensen die jokken is er in Nederland geen plaats. Het beste kind was tien toen hij deze doodzonde pleegde.
Jokken, dat is nu typisch iets wat kinderen doen. Grote mensen jokken niet, die liegen dat het gedrukt staat. Die huichelen, verzinnen, fantaseren, fingeren, fabuleren. Grote mensen verdraaien de waarheid. Een beetje zoals Gerd Leers dat al twee jaar doet. Kunnen we hem niet het land uitzetten?

Door Tirza de Fockert

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer