Deze week: het geluk van nu, ware journalistiek, en Job Cohen als bruidsmeisje." /> Deze week: het geluk van nu, ware journalistiek, en Job Cohen als bruidsmeisje." />
tickets
Asset 14

Met mij gaat het goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier korte commentaren van onze redacteuren.

Machtige Media

All the news that's fit to print

En toen was er ophef. Waar winden we ons deze week over op? Sommige mensen over NRC Handelsblad van afgelopen zaterdag. De krant had de voorpagina ingeruimd voor een artikel onder de weinig smakelijke kop “Hoe zal het brein van prins Friso zich houden?”
Het stuk was geschreven door een redacteur die dubbel pech had: niet alleen was ze in Lech, haar man had als neurochirurg ook nog eens toegang tot de behandelend arts. Je hebt één bron, wat doe je dan? Je schrijft een avontuurlijk verhaal. Toch?
Ik laat de ethische discussie hier even voor wat hij is. Het is zo voorspelbaar: een krant gaat net wel/net niet over een grens, anderen schreeuwen hypocriet moord en meer overtuigend brand, een hoofdredacteur verdedigt zich door alles op redelijke toon uit te leggen, zonder toe te geven dat nobele motieven niet altijd een rol spelen als je een krant persklaar probeert te krijgen. Zeker wanneer de oplagecijfers onder druk staan.
Het artikel zelf is vooral pijnlijk om te lezen. Niet omdat er al dan niet gespot wordt met fatsoenswetten, maar omdat de toon zo ontzettend angstig is. Gevoelsmatig gaat de helft van het stuk op aan het verdedigen van de keuze om het verhaal überhaupt op te schrijven. Als je iets doet wat niet bij je past, word je onzeker.
Uiteindelijk is het aan de journalistiek om te beoordelen wat wel of geen nieuws is: “News is whatever a good editor chooses to print.” Daar heeft de RVD weinig over te zeggen. In die zin heeft NRC Handelsblad het grootste gelijk van de wereld. Maar ik had toch liever gehad dat de krant zich nog altijd te goed had gevoeld voor het op deze manier brengen van dit soort nieuws. De hoofdredacteur is ook verantwoordelijk voor de vorm waarin het nieuws wordt gegoten.
Toevallig las ik de volgende dag in een oud stuk van Gore Vidal: “Today, half the population no longer reads newspapers: plainly, they are the clever half.” Laat de kwaliteitskranten iets van hun zelfvertrouwen en vooral eergevoel herwinnen. In Vidals Amerika zijn mensen die geen krant lezen verstandig, straks lezen verstandige mensen hier ook geen kranten meer.

Door Jan Postma

Nieuws in beeld

Het CDA en de ChristenUnie willen de zilvervlootregeling terug laten keren. Die regeling om sparen onder de jeugd te stimuleren stamt uit de jaren vijftig.

Illustratie: Anne Brakema

Commentaar

Met mij gaat het goed

"Met mij gaat het goed, met ons gaat het slecht." Het Sociaal Cultureel Plan Bureau publiceerde een paar jaar geleden deze opmerkelijke uitkomst van een onderzoek naar het humeur in ons land. Grofweg kwam dat neer op: ‘Met mij, met mijn vrienden en familie gaat het allemaal prima. Wij hebben een baan en zijn netjes opgevoed. Maar de rest van het land – de rest is asociaal, grof en verkeert in crisis.’
Een onderzoek van Nibud en EenVandaag onder bijna tweeduizend jongeren tussen de 12 en 24 jaar bevestigt dit beeld. Nibud ondervroeg de jongeren naar hun financiële verwachtingen voor de toekomst. En ook hier zie je; jongeren maken zich wel eens zorgen over de crisis en toekomst van ons land, maar zijn soms bizar positief over hun eigen financiële vooruitzichten. Zo verwacht 40% van de jongeren tussen de 12 en 15 jaar oud dat ze op hun 35ste 5000 euro netto (!) per maand gaan verdienen. En ruim een kwart van de 21-plussers denkt meer dan 3000 euro netto te gaan verdienen als ze 35 zijn. Let wel, het modaal inkomen, wat de meesten van ons gaan verdienen, is maandelijks 2000 euro netto.
Er is dus slechts een handjevol mensen dat de crises in ons land en onze maatschappij betrekt op zijn eigen welzijn. En dat is opmerkelijk. Immers, je kunt er echt niet om heen: Nederland verkeert in een recessie. De (jeugd)werkloosheid stijgt. De huizenprijzen dalen. Starters kunnen geen hypotheek krijgen. En er gaan jaarlijks nog bijna 40.000 jongeren van school zonder diploma.
Wat is hier aan de hand? Leiden we en masse aan zelfoverschatting? Het is ‘hunnie’ die het overkomt en ik sta daar buiten? Of doet het ons gewoon niets? En negeren we bewust het probleem tot we er echt niet meer om heen kunnen? Ik weet eigenlijk niet wat ik erger vind.

Door Manon Korthals

Post Scriptum

Always the bridesmaid, never the bride

Nine Kooiman, kamerlid voor de SP, twitterde vrij dommig: "Heftig nieuws zeg van aftreden Cohen. Zo'n heftige loopbaan wens je niemand toe."
Het probleem van Job Cohen was nu juist het aura van rust dat hij immer uitstraalde, die iedere vorm van heftigheid of passie smoorde in een wollige deken van verontschuldigende lachjes en sussende gebaren. De man die jarenlang als een volleerde leeuwentemmer de Amsterdamse gemeentepolitiek onder controle hield, en het tegelijkertijd presteerde om één van de meest geliefde burgemeesters aller tijden te worden, is in twee jaar tijd “afgebladderd via de zijdeur afgegaan”, zoals de Volkskrant het passend verwoordde.
Het enthousiasme was groot toen Cohen in 2010 het stokje van Wouter Bos overnam als partijleider: de PvdA schoot als een komeet omhoog in de peilingen en het leed geen twijfel dat Cohen de nieuwe sociaal-democratische vader des vaderlands was. Zijn vaderlijke, bescheiden voorkomen en slungelige lijf riepen herinneringen op aan de geliefde Wim Kok, zelfs aan Willem Drees. Maar ook in die eerste, euforische periode leek de door de PvdA gepushte vergelijking met de Obama-hype (“YES WE COHEN”) al een beetje gekunsteld. Een man die zijn politieke strategie samenvat als “de boel bij elkaar houden” wordt nooit een Obama, hoe bewonderenswaardig hij zich ook heeft weten te weren in een ambtstermijn die één van de meest woelige in de Amsterdamse geschiedenis was.
Al snel kwamen er barstjes in Cohens imago als de redder van de PvdA. Hij stuntelde in tv-debatten, en tijdens de verplichte campagnetochtjes kwam hij over als iemand die het liefst zo snel mogelijk weer naar huis zou gaan. Barstjes werden barsten toen de PvdA met slechts tachtigduizend stemmen verschil verloor van de VVD, en Cohen er niet in slaagde om een nieuw Paars kabinet te realiseren. Het resultaat, een minderheidscoalitie van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV, zette Cohen buitenspel, in de oppositie. Tegenstand bieden, dwarsliggen, je bek opentrekken: het was niets voor hem. En hij kon het ook niet.
Na de bekendmaking van zijn aftreden werd Cohen zowel vanuit linkse als rechtse hoek geroemd. Het woord “integer” viel vaak, evenals “fatsoenlijk”. Maar voor integere, fatsoenlijke mensen is Den Haag veel te heftig.

Door Sanne Rispens

Mail

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Notice: Undefined index: show_large_first_post in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200122203538/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 31
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer