Asset 14

Licht en Materie

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier commentaren van onze redacteuren, in woord en beeld.

Machtige Media

Onder curatoren

Beter goed gejat dan zelf bedacht. Verschijnt in augustus een nu al legendarische stuk over de relatie tussen katten en internet op Wired, een maand later staat er een groot verhaal in de NRC over hetzelfde onderwerp. Dit heet inspiratie en het is de normaalste zaak van de wereld.
Ik denk eraan omdat ik zondag vrolijk werd van de mededeling dat nrc.nl iedere zondag longreads gaat plaatsen. Los van dat lelijke woord vond ik dat wel een sympathiek plan: ik ben een sucker voor langvormjournalistiek. Tot ik op de site zie wat daaronder wordt verstaan: nrc.nl vat een drietal artikelen kort samen en plaatst een link naar andere (Engelse) media. Beter goed gelinkt dan zelf geschreven. Nu had ik dit natuurlijk nog steeds sympathiek kunnen vinden, maar precies deze dienst bieden Longform en Longreads al jaren. En van een organisatie als NRC, met nog altijd veel kennis en kunde in huis, verwacht ik dat ze zelf wat meer van dit soort journalistiek zou bedrijven. Misschien in plaats van het schrijven van obligate verslagjes over avonden die de krant zelf organiseert? Misschien eens investeren in je redactie in plaats van in een duur pand?
Ik begin het een beetje zat te worden, dat 'gecureer'. Met steeds minder mensen een steeds betere krant maken? Ik geloof er niks van. Je maakt geen betere krant, in print en online, door steeds keihard te roepen hoe goed de krant is, net zo min als je dat doet door eerst je fiat te geven aan een ongepast verhaal, om later de schrijver hard af te vallen. En wanneer de prestaties die je roemt ook nog eens op halve waarheden berusten, weet je dat het echt foute boel is. Illustratief was een uitspraak van Peter Vandermeersch na het vertrek van Rob Wijnberg: “Hij heeft […] nieuwe formats geïntroduceerd, zoals het inmiddels door velen overgenomen factchecking.” In Nederland had dagblad De Pers al zo'n rubriek, die het format weer uit de VS hadden 'geleend'. Dat noemen we dus, in vakjargon, bullshit.

Door Jan Postma

 

Nieuws in Beeld

"De fundamentele interactie tussen licht en materie"

Illustratie: Gemma Pauwels

 

Ver weg

War on Children

Dat Mitt Romney en zijn partij niet veel belang hechten aan de onafhankelijkheid van vrouwen mag geen verrassing meer heten. Ze zijn tegen abortus, verstrekking van anticonceptie, het verkleinen van de loonkloof, en een wet die huiselijk geweld moet bestrijden. Als het aan hem en zijn mormoonse geloofsgenoten lag, baarden wij vrouwen allemaal aan de lopende band kinderen – mits deze uiteraard netjes worden verwekt tijdens missionarishoudingcoïtus met onze wettelijke echtgenoot. Je zou dus denken dat de hij een zwak heeft voor kinderen. Of dat hij als vader van maar liefst vijf zoons een beetje zou weten hoe hij een baby moet sussen.
Een week geleden echter bleek uit een (hilarische) fotoserie van Mitt met baby’s al dat deze liefde in ieder geval niet wederzijds is. En de schreiende zuigelingen bleken het bij het juiste eind te hebben: Romney is geen echte kindervriend. Niet alleen beloofde hij tijdens het eerste presidentiële kandidatendebat de subsidie voor de publieke omroepzender in te trekken (waarna nationale bezorgdheid ontstond over de toekomst van Pino), ook maakte Nickelodeon maandag bekend dat hij niet zal meewerken aan het programma Kids Pick The President. Hiermee is hij pas de derde presidentskandidaat in het zestienjarige bestaan van de show die het vertikt vragen te beantwoorden van een stel koters.
Hoewel hij het momenteel goed doet in de peilingen, en iets aan zelfverzekerdheid lijkt te hebben gewonnen, durft Romney het niet aan mee te doen. “Geen tijd!”, is zijn excuus, maar de echte reden ligt voor de hand. Kinderen prikken zo door politiek gewauwel heen, en hebben binnen een handomdraai door wie het beste met ze voor heeft. Wat blijkt? Mitt Romney is volledig incapabel als het op kinderen aankomt. Dat krijg je, als je je vrouw in haar eentje je kroost op laat voeden.

Door Ava Mees List

 

Commentaar

Harde werkelijkheid

Een zondagmiddag op het Mercatorplein in Amsterdam. Op een bankje in de herfstzon babbelen mannetjes met mutsen op; kinderen rennen langs de fontein. Een man in een trainingspak ijsbeert langs de rand van het plein. Hij murmelt zachtjes, soms hoor je iets. “Vang je me op?” Hij fronst, zucht, schudt, stokt.
Normaal zou ik hem voorbijlopen. Vooral geen oogcontact maken, dan kom je niet meer van hem af. Nu volg ik hem op de voet. Want deze man is een acteur en zijn gemurmel een toneeltekst, in regie van Lotte van den Berg. Via mijn telefoon kan ik horen wat hij in zijn microfoon zegt, zonder al te veel op te vallen. Als ik opkijk zie ik hoe veel meer mensen, gekluisterd aan hun telefoon, luisteren hoe hij pleit voor het opheffen van verschillen en onverschilligheid. In dezelfde week kon je op station Sloterdijk door een asielzoeker worden meegenomen voor een wandeling in de buurt, in de veelgeprezen voorstelling Niemandsland van Dries Verhoeven.
Theater in de openbare ruimte is niet nieuw, maar het lijkt nu beter op zijn plaats dan ooit. Nu de plannen voor kunstbezuinigingen harde werkelijkheid zijn geworden, en we beseffen dat er werkelijk een kloof is tussen politiek en kunst, beleid en praktijk, kunnen we ons afvragen wat we daaraan gaan doen. In plaats van met z’n allen te schreeuwen, komen er steeds meer inhoudelijke antwoorden. In een bevlogen Staat van het theater riep Walter Bart van het collectief Wunderbaum ruim een maand geleden in de Amsterdamse Stadsschouwburg op het gebouw open te stellen voor asielzoekers. “Laat onze theaters havens zijn voor het verstoten individu.” Dat hoeft niet alleen het fysieke gebouw te zijn. Theater, in de vorm van de blik en het luisterend oor van de toeschouwers, vangt de verstoten individuen op. De asielzoekers rondom Sloterdijk, de man in het trainingsjack op het Mercatorplein.

Door Roos Euwe

Mail

Redactie

Gemma Pauwels is freelance illustrator en woont in Amsterdam.

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer