Deze week commentaar op abortusproblematiek in Nederland en de VS, homo universalis James Franco, financiering van politieke partijen en de overwinning van de babytaal." /> Deze week commentaar op abortusproblematiek in Nederland en de VS, homo universalis James Franco, financiering van politieke partijen en de overwinning van de babytaal." />
nieuwsbrief
Asset 14

hard//talk IV

Duiding bij het nieuws van afgelopen week, vanuit het hard en hoofd van onze redactie, dat is de ambitie van hard//talk. Graag horen we wat u van deze ambitie vindt. En van de uitvoering. Mailt u ons!

Mail

Illustratie: Kathrin Klingner

Commentaar

Volg het geld

Follow the money,” zegt Lester Freamon in de Amerikaanse misdaadserie The Wire. Twee seizoenen lang zitten hij en zijn politievrienden achter een drugsbende aan. Ze zien slechts de dealers en de junkies. Maar als ze achter de winst aan gaan, komen ze in aanraking met advocaten, makelaars, politici en politieagenten. Wanneer het om geld gaat, worden de maatschappelijke scheidslijnen tussen goed en kwaad plotseling troebel.
In Amerika worden campagnes openlijk gesponsord door bedrijven. Obama haalde in 2008 een recordbedrag van 750 miljoen dollar binnen en spendeerde alleen al 39 miljoen om ‘swing state’ Florida voor zich te winnen. De openheid over deze inkomsten valt te prijzen, maar het blijft onduidelijk wat er voor terugverwacht wordt.
In Nederland worden politieke partijen ook publiek gesponsord. Sinds 1999 geldt dat giften en sponsoring 'in beperkte mate gewenst' zijn en dat bedragen boven de 4537,80 euro (een prachtig getal) vermeld moeten worden. Als dit niet gebeurt, staat er echter geen sanctie op.
Nu krijgen we de cruciale Statenverkiezingen. D66 spendeert 100 duizend euro aan de campagne, Groenlinks 150 duizend, de VVD 350 duizend, de SP 500 duizend en het CDA bijna een miljoen. Van de PVV en de PvdA is niets bekend. Campagneleider Kox van de SP zei in de Volkskrant: “Partijen die rond een ton uitgeven, kunnen dat beter in hun zak houden. Een ton is niks.”
Ik ben voetbalfan. Soms leggen ze de einduitslag van de Eredivisie naast de rangschikking op basis van omzet. Op een paar uitzonderingen na komen beide lijsten nauwkeurig overeen. We hebben het de hele dag over de dealers en de junkies. Maar als we het geld volgen, krijgen we pas echt antwoorden.

Door Rutger Lemm

De Hofstad

Abortus shoppen

Aangezien baby’s die na 24 weken al worden geboren in leven gehouden kunnen worden, is het CDA van mening dat foetussen die ‘levensvatbaar’ zijn ook niet meer geaborteerd mogen worden. De partij wil de bovengrens om abortus te laten plegen verlagen, van 24 naar 22 weken. In de Verenigde Staten proberen ze zelfs baby’s die na 22 weken zwangerschap geboren worden in leven te houden. Dat dan 99 procent van die baby’s gehandicapt is of hun zesde verjaardag niet haalt, is all in the game.
De ChristenUnie doet er nog een schepje bovenop. Die partij heeft graag dat het voor een vrouw onmogelijk wordt om na de achttiende week abortus te laten plegen. Dit omdat de partijleden liever niet zien dat vrouwen die na een twintig-weken-echo erachter komen dat hun kind aangeboren afwijkingen heeft, het dan alsnog kunnen aborteren. Ook die foetussen zijn immers levensvatbaar.
Dat dit misschien niet heel aardig is tegenover de vrouwen die het kind moeten opvoeden, of dat dit geen discussie is voor politici, maar voor neonatologen en de baas van de buik in kwestie, houdt de PVV in ieder geval niet tegen. Deze partij wil terug naar een grens van veertien weken en is het over een ding vooral eens: buitenlanders moeten hier geen abortus komen halen en die losbandige vrouwen mogen de ingreep lekker zelf betalen.

Door Meredith Greer

Rolmodel

James Franco

James Franco heeft het druk. Vorig jaar studeerde hij creatief schrijven aan Columbia University, terwijl hij tegelijk een filmacademie deed. Ondertussen promoveert hij aan Yale University. En om al die studies te kunnen betalen, speelt hij tijdens zijn studententijd in Spiderman, Milk en het deze zomer in Nederland verschijnende Howl. Voor zijn rol in 127 Hours werd hij deze week voor een Oscar genomineerd. Hij schildert en schrijft in zijn vrije uurtjes, naast zijn modellenwerk voor Gucci. Zijn eerste boek, Palo Alto, verscheen in 2010.
James Franco is de homo universalis uit Hollywood: The Universal Human. Ik snap toch niet hoe die Amerikanen dat doen. Het John Adams Institute organiseert in Amsterdam regelmatig lezingen van beroemde Amerikanen. Het zijn voornamelijk schrijvers, maar ze kunnen ook allemaal fantastisch spreken in het openbaar. Vorig jaar organiseerden ze een voordracht van en een interview met Jonathan Safran Foer. Hij is een gevierd schrijver, maar hij bespeelde daarnaast het publiek als volleerd cabaretier en debater. Alleskunners als Safran Foer en Franco hebben zoveel talenten toebedeeld gekregen dat het oneerlijk is.
Ik kan vrij aardig tafeltennissen, ik fiets snel een berg op en ik heb een gerenommeerde guacamole in de vingers, maar had mij één van de talenten van James Franco gegeven en ik was wereldberoemd geworden. Het pleit voor een nieuw soort welvaartsverdeling, waarin iedereen recht heeft op talent en niet alles naar Francos of Safran Foers kan gaan. En dan gaat hij over een paar weken ook nog de Oscars presenteren. Ik weet het goed gemaakt, Voorzienigheid: laat James Franco halverwege de show struikelen over een kabel, daardoor van een trap vallen en met zijn broek op z’n enkels op het podium belanden. Dan praten we nergens meer over.

Door Tim de Gier

Zelf

Oeh-ja-doe-da-da-hè

"Baby's houden van kinderlijke praters". Bij het zien van deze krantenkop was ik licht teleurgesteld. Ik meende dat de meeste baby’s het zogenaamde motherese met enig ongemak over zich heen laten komen. "Ik laat jullie maar in de waan," denken ze, terwijl vrouwen een serie duizelingwekkende intonatiewisselingen over ze uitstorten. Dat gekir zag ik louter als een aangeboren schappelijkheid. Zo van: jij doet je best om mij te plezieren, ik doe mijn best om jou te plezieren.
Toen ik voor het eerst een baby toesprak, deed ik dat op volwassen toon. Als een gelijke. Ik dacht: hoe leert iemand ooit normaal praten en redeneren als ze de hele dag niets hoort dan 'oeh-ja-doe-da-da-hè'?
Precies zo, blijkt nu. Niet alleen vinden baby’s motherese uitermate vermakelijk, ook blijkt dat dit juist de manier is waarop baby’s de taal leren, basale emoties leren herkennen en geschikte sociale partners leren selecteren. Wie op kinderlijke toon tegen een baby spreekt, heeft zijn aandacht en houdt die ook vast; hij verschuift niet naar een andere, zwijgende aanwezige. Wie op volwassen toon tegen baby’s praat, heeft dan misschien kortstondig de aandacht, maar verliest die onmiddellijk als hij stopt met praten. Aldus de Developmental Psychology van januari 2011.
Ik vind babypraat maar gênant. Toch kost het me moeite om niet toe te geven aan het instinct dat ik voel ontwaken bij het vasthouden van een baby. "Ook ik spreek motherese," gonst het dan in mijn hoofd. Misschien generen ook deze psychologen zich om babytaal te spreken en hoopten ze op een andere uitkomst. Misschien had één van hen tegen alle oerneigingen in haar eigen kind op volwassen toon toegesproken, het zo tot eeuwige stomheid veroordeeld en schuldbewust dit onderzoek gestart. Hoe dan ook. Nu moeten we eraan geloven. Vanuit het instinct en het onderzoek: oeh-ja-doe-da-da-hè.

Door Merel Kamp

Post Scriptum

Abortus en de Republikeinen

In het Amerikaanse debat over abortus is iedereen vóór: het ene kamp is 'vóór leven', het andere 'vóór keuze'. Abortus is in de Verenigde staten legaal, maar de wetgeving die dit reguleert bevindt zich op staatsniveau. Sinds afgelopen november zijn in veel staten de Republikeinen aan de macht – en dat is goed nieuws voor het pro-life kamp. Op veel plekken zijn wetten in de maak of al aangenomen die abortus een stuk lastiger maken: in Nebraska is de bovengrens verlaagd naar twintig weken; in Oklahoma en Kentucky moeten vrouwen verplicht het echo-schermpje bekijken, terwijl de dokter uitlegt wat ze zien ("Kijk, dat is een armpje. Uw vrucht lijkt wel naar ons te zwaaien!"). Elders wordt overwogen abortus uit de ziektekostenvergoeding te halen.
Ondanks (of vanwege?) deze ontwikkelingen demonstreerden duizenden mensen afgelopen weekend in Washington en andere steden vóór leven: 22 januari was de 38e verjaardag van Roe v. Wade, de hooggerechtshofzaak waarbij abortus landelijk werd gelegaliseerd. In datzelfde weekend bleek New York, waar Peggy uit Mad Men al ruim vóór 1973 een abortus kon krijgen, pro-choice hoofdstad te zijn: maar liefst 40 procent van de zwangerschappen eindigt hier in abortus, tegenover een landelijk gemiddelde van 2 procent. Dat is een twijfelachtige eer ­– je gaat je bijna afvragen of New Yorkse vrouwen abortus als een vorm van anticonceptie zien. Toch, voor vrouwen in Nebraska of Oklahoma of Kentucky is het wellicht een geruststellende gedachte dat er toch nog iets te kiezen valt: if all else fails kan je in elk geval nog in de Grote Appel terecht.

Door Lynn Berger

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer