Illustratie: Elise van Iterson

Deze week: IJzeren Rita, de onwil van Ajax, Vietnamezen met groene vingers, vaderlandse trots en cyborgs." />

Illustratie: Elise van Iterson

Deze week: IJzeren Rita, de onwil van Ajax, Vietnamezen met groene vingers, vaderlandse trots en cyborgs." />
Asset 14

HollandseWind

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Hard//talk is de seismograaf die de trillingen van de tand des tijds registreert. Wat heeft ons afgelopen week bezig gehouden? Wat bespraken we bij de koffieautomaat en waar lagen we wakker van? Deze week vier korte commentaren, in woord en beeld, van onze redacteuren.

Illustratie: Joost de Haas

De Hofstad

De schroothoop van IJzeren Rita

Haar Werdegang blijft opmerkelijk. Rita Verdonk, die afgelopen week “na vele huilbuien” uiteindelijk roemloos de politiek verliet, was ooit een PSP-stemmende actievoerster die met tbs’ers ging praten om bij te dragen aan hun “maatschappelijke bewustwording”. Dat werd een deceptie: de moordenaars en verkrachters bleken slechts in één gespreksonderwerp geïnteresseerd en dat was seks. Maar zo raakte Rita wel in het gevangeniswezen terecht en schopte het tot bajesdirecteur. En daar volgde de tweede deceptie: de criminelen bleken toch geen slachtoffers van het systeem, en bovendien bovengemiddeld vaak allochtoon. En zo werd Rooie Rita dus IJzeren Rita.
IJzeren Rita verpersoonlijkte de afrekening met ‘soft, links’ immigratiebeleid. Ironisch genoeg was haar eigen schrikbewind tevens gebaseerd op de Vreemdelingenwet 2000, die was opgesteld door Job Cohen. Diezelfde Cohen zei bij zijn kandidaatstelling als PvdA-lijsttrekker nog over misdaadbestrijding in achterstandswijken: ”De beste resultaten worden geboekt als preventie en repressie hand in hand gaan.”
Het is de schuld niet van links, schreef PvdA-kamerlid Martijn van Dam twee weken geleden in De Volkskrant. De "’massa-immigratie’ kwam van rechts": het waren de VVD en de voorlopers van het CDA, die de deur openzetten voor goedkope arbeidskrachten uit Marokko en Turkije en daarmee “gedwee de agenda van de werkgevers uitvoerden”. Daar had Van Dam gelijk in; pervers is wel dat hij daarmee de PvdA als tough on immigration neer wilde zetten.
“Die hardheid zit in het onderwerp zelf”, zei Cohen later over zijn eigen vreemdelingenwet. Maar de angst van PvdA’ers om soft over te komen zit toch echt tussen de oren. Dan gaf Diederik Samsom een beter voorbeeld door een jaar als straatcoach aan de slag te gaan. Rita Verdonk is weg en niemand zal haar missen. En van Ayaan hebben we gelukkig ook al een tijd niks meer gehoord. Nu moet de PvdA zijn "multiculturele drama"-complex nog kwijt.

Door Floris Solleveld

Commentaar

Ajax wil niet winnen

Op zondagochtend begon de finale van het WK rugby tussen Frankrijk en Nieuw-Zeeland met de traditionele ‘haka’ van laatstgenoemde nationale ploeg. In een filmpje zie je hoe de Nieuw-Zeelandse aanvoerder als een bezetene zijn teamgenoten opzweept, die in koor onbegrijpelijke kreten brullen terwijl ze op hun enorme armen en benen slaan, de Fransen tegenover hen gearmd proberen om het allemaal onverschrokken aan te zien en het publiek afwisselend in vervoering en verbijsterde stilte vervalt. Niemand kan bewijzen dat dit soort intimidatie helpt, maar in een bloedstollende wedstrijd wonnen de Kiwi’s met 8-7.
Een paar uur later begon Ajax-Feyenoord, de klassieke wedstrijd tussen de twee grootste rivalen van het Nederlandse voetbal. De Feyenoorders barstten vanaf het eerste fluitsignaal van de testosteron. Ze joegen de verwaande Ajacieden op en dwongen kans na kans af. Voor het eerst sinds de tijd van Dirk Kuijt en Salomon Kalou kon Feyenoord het Ajax moeilijk maken. De trainer van de Rotterdammers is nota bene Ronald Koeman, die ooit als trainer van Ajax al klaagde over de ‘witte broekjes’ waarmee zijn luie spelers het modderige veld verlieten.
Bevlogenheid is een belangrijke menselijke capaciteit, en in de sport is het onmisbaar. Je loopt net een paar tellen harder, steekt je voet die ene centimeter verder dan je tegenstander. De huidige Ajax-trainer Frank de Boer was samen met zijn broer Ronald berucht om hun fanatisme. Als ze bij een spelletje klaverjassen verloren, smeten ze de kaarten over tafel. Maar hoe breng je zulke passie over?
De wedstrijd eindigde in 1-1, met geluk voor de thuisploeg. Een woedende de Boer zei na afloop dat zijn selectie en staf hier maar eens goed over moesten praten. Maar ik heb een beter idee: oefen die haka.

Door Rutger Lemm

Nieuws in beeld

Vietnamese bendes infiltreren in de Nederlandse hennepteelt.

Illustratie: Elise van Iterson

Commentaar

Chauvinistisch briesje

Een geslaagde grap over windenergie zullen alle vierentwintig 'vrijheidstrijders' die ons parlement rijk is zonder moeite uit de mouw schudden. Klimaatclown de Mos schrijft er in een handomdraai ongetwijfeld twee conferences over vol. Daar brengt een kakelvers gezaghebbend onderzoek dat zijn tegendeel (wederom) bewijst vast geen verandering in. Op het achter onze dijken verscholen populistische speelveld hebben 'de klimaatgekkies' niets te zoeken. Toch wordt ons land sinds kort via posters en tv-spotjes bestookt met de voordelen van 'HollandseWind', een product waarmee energieleverancier Eneco gewillig de nationalistische mallemolen betreedt.
Los van het geweld dat onze Nederlandsche taal wordt aangedaan door het gebrek aan een spatie tussen bijvoeglijk en zelfstandig naamwoord, is het idee dat wind kan worden geclaimd als nationaal eigendom natuurlijk volstrekt belachelijk. Zoals een zacht briesje dat keurig rechtsomkeert maakt bij onze landsgrenzen, bijvoorbeeld. Of een stevige wind die tot in de eeuwigheid boven een dorpje in de Achterhoek blijft circuleren, om de leden van de lokale wielerclub een altijd aanwezig zetje in de rug te geven misschien.
Warme gevoelens voor het vaderland worden met HollandseWind ook op andere wijzen aangewakkerd. Ben je Oranjegezind, dan kun je je zelfs verkneukelen bij de gedachte dat 'jouw' stroom misschien is opgewekt door het Prinses Amaliapark in de Noordzee. Die molens functioneren overigens enkel bij wind uit Oostelijke richting, want God verhoede dat er een Brits of ander vreemd luchtje aan zit.
Dat plat commercieel zaterdagavondvermaak wekelijks een misselijkmakend chauvinisme de huiskamers in kotst, mag allemaal wel wezen. Dat dat zich vervolgens een kijkcijferkanon mag noemen, dat mogen broer en zus de Mol elk op hun Hollandse borst spelden. Maar dat we met het vol trots vieren van onze nationale driekleur en het onderwijl bijeenschrapen van wat grijpstuivers 'windkrachtkorting' een globaal en zeer, zeer prangend probleem als de opwarming van de aarde kunnen counteren, dat is een perverse boodschap.

Door Boy van Dijk

De filmclub

Androids en Cyborgs

"An android like Data - his skin could potentially be made of something like this." Op het moment dat de naam "Data" over zijn lippen rolt, verschijnt een glimlach op het gezicht van Darren Lipomi. Die glimlach verraadt zijn inner geek. Als kleine jongen heeft hij Star Trek: First Contact honderden keren gezien en het stond al vroeg vast wat hij later zou worden: Science Officer. Dat hij uiteindelijk biochemicus aan Stanford University is geworden, stemt hem dan ook tevreden.
Lipomi en zijn team, onder leiding van Zhenan Bao, publiceerden deze week hun onderzoek naar een "nanotube springs stretch skin-like sensor": een flexibele synthetische 'huid' die niet alleen aanraking, maar ook de precieze druk van die aanraking kan registreren. Naast de toekomstmuziek van androids, en commerciële toepassingen voor smartphones en tablets, is deze ontwikkeling vooral van belang voor brandwondslachtoffers en patiënten met huidaandoeningen. Wie zich brandt, kan zich in de toekomst simpelweg een nieuwe huid laten aanmeten.
Met deze ontdekking zwelt ook een aloude discussie weer aan: wat is de grens van de maakbare mens? Wanneer houden we op mens te zijn en wanneer worden we cyborg?
Alle oproer van wetenschappers en filosofen ten spijt - het interessantste inzicht komt, zoals zo vaak, uit de kunst. In La piel que habito (The skin I live in) laat regisseur Pedro Almodóvar Antonio Banderas op lugubere wijze knutselen met een proefpersoon, en in dat proces veegt Almodóvar alle oude definities van huid en haar van de kaart. Androids zoals Data laten wellicht nog een tijdje op zich wachten, de menselijke cyborg is er al. Vanaf november in de bioscoop.

Door Philip Montnor

Mail

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer