'Tien boeken (Ik hou van je)' (2006)

Zware zaken achter lichte dingen en hopen dat het een beetje grappig blijft. " />

'Tien boeken (Ik hou van je)' (2006)

Zware zaken achter lichte dingen en hopen dat het een beetje grappig blijft. " />
nieuwsbrief
Asset 14

Robin Waart

Hard//hoofd selecteert zorgvuldig uit een oerwoud aan mogelijkheden. In 'hard//hoofd kiest' wordt door de beeldredactie een relatief onbekende beeldend kunstenaar uitgelicht, wiens werk het volgens hard//hoofd de moeite waard is om te volgen. Deze keer Robin Waart uit Amstelveen.

Mail

'Thinking in Pictures' (2010)

Robin Waart (1978) studeerde Grieke en Latijnse Taal & Cultuur alvorens te kiezen voor een opleiding Beeldende Kunst aan de Rietveld Academie. Op dit moment voltooit hij een tweejarige master Artistic Research aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Zijn werk werd ondermeer geëxposeerd in Amsterdam, Genève en New York en is onderdeel van verschillende collecties, waaronder die van EYE Film Instituut, MoMA en de Bibliothèque Nationale in Parijs. Met zijn werk Part One, 2nd ed. won hij vorig jaar de prijs voor het best vormgegeven Nederlandse boek.

Wat doe je?
Ik denk dat ik toeval bewust maak, door het te overdrijven. Iets valt me op en dat besluit ik dan uit te werken, uit te vergroten, op te blazen – ik ga ermee aan de slag, of, beter, het gaat met mij aan de haal. Soms gaat het gewoon om een grapje dat ik letterlijk neem, maar vaak maak ik van iets simpels iets heel bewerkelijks. Door herhaling, zoals in mijn serie met filmstills van momenten waarop de ondertiteling een uitspraak over geluk, toeval of zoiets als het ‘lot’ bevat. Of de veel grotere serie die alleen ‘What do you think?’-zinnen herhaalt. Het mooie aan dat soort werk is dat er dingen gebeuren tussen tekst en beeld. Het is een actievere manier van refereren dan het gebruik van losstaande citaten, zonder bijbehorende afbeeldingen. Ook nodigt het meer uit, is het toegankelijker. Het laat zien dat er achter ogenschijnlijk lichte dingen zware zaken schuil kunnen gaan.

Hoe werk je?
Ik begin met een set strenge regels die ik nodig heb om het werk uit te voeren. Dat doe ik niet opzettelijk, maar ik besef het me wel tijdens het tot stand komen van een werk. Ik baken een terrein af en ga daarbinnen aan de slag, meestal totdat ik merk dat de regels toch te streng zijn en ze me tegenhouden. Ik besef me dat ik de oorspronkelijke wetten heb bedacht en dat ik ze dus ook zelf mag aanpassen. Dan ‘overwin’ ik mezelf door de regels te breken en ben ik weer vrij.

Voor de boekenplankjes die ‘ik hou van je’ zeggen, was ik bijvoorbeeld op zoek naar een ‘w’ voor de variant I love you two. Nergens kon ik een geschikte vinden. Althans, niet binnen het zoekgebied dat ik oorspronkelijk had afgebakend: de logo’s van uitgeverijen op de ruggen van boeken. Toen zag ik Ulrich von Plenzdorfs Die neuen Leiden der Jungen W.. Daarin wordt de existentiële, romantische melancholie van Werther heel ironisch beschreven. Ineens maakt het niet meer uit dat het ‘gewoon’ om een boektitel ging. Die ironie paste perfect, mijn eigen werk is namelijk ook niet vrij van melancholische romantiek. Zo hoop ik dat het een beetje grappig blijft, dat het niet te zwaar wordt.

'Eleven books (I love you two)' (2009)

Wat drijft je?
De drang om iets te maken komt pas bij me op als ik iets ontdek, een idee krijg. Ik stuitte bijvoorbeeld op het boek Happiness toen ik voor een ander project op zoek was naar ‘Part One’-pagina’s. In het boek zat ook zo’n pagina, maar dat was niet belangrijk meer. Door de samenloop van mijn zoektocht, de titel en de kitscherig romantische uitstraling kreeg het een op zichzelf staande betekenis.

In een interview in frieze beklaagde Willem de Rooij zich erover dat veel kunstenaars ‘zomaar een boek tentoonstellen’ – op een plankje aan de muur, in een vitrine, als foto – en dat het boek zelf vaak interessanter is dan het werk dat ze ervan proberen te maken. Dat zie ik dan als uitdaging. Het overtuigde me ervan dat ik ‘Happiness’ tentoon moest stellen, op een sokkel, onder glas, zoals Sneeuwwitje. Juist omdat het boek van binnen niks betekent, leeg en oninteressant is; een cliché. En ondertussen ben ik weer op zoek een extra exemplaar, om alsnog die ‘Part One’-pagina uit te kunnen scheuren.

Wat wil je je publiek laten zien?
Dingen die je elke dag om je heen ziet. Ik ontdek steeds dat er ook andere manieren zijn om te kijken naar wat we al kennen. Daardoor verras ik mezelf. Ik ben in dat opzicht niet heel anders dan iemand die naar mijn werk komt kijken. Eigenlijk wil ik zeggen: “Verbaas me met je mee, hoe stom het ook soms ook is, hoe voor de hand liggend het misschien lijkt.”

Het is ook een spel. Dat de onderste letters op de ruggen van een rijtje boeken ‘I love you two’ vormen, dat zie je niet direct. Je wordt uitgenodigd op zoek te gaan en zo de betekenis voor een deel zelf in te vullen. Ik hoop dat mijn werk open is, een open vraag, die niet alleen met ‘ja’ of ‘nee’ beantwoord hoeft te worden. Ik hoop dat het gaat over meer dan precies dat wat ik er zelf bij denk of dacht.

'Untitled' (Primary colours, 2009)

Wat fascineert je?
De vraag wat betekenis bepaalt. Wanneer iets het ene of juist het andere betekent. Dat vind ik ook een van de interessante aspecten aan een expositie. Door werk gezamenlijk tentoon te stellen, kun je nieuwe verbanden leggen, waardoor er misschien betekenis ontstaat op een ander niveau. Zo heb ik in mijn laatste tentoonstelling geprobeerd de verschillende betekenissen van het Engelse ‘content’ bloot te leggen. Afhankelijk van klemtoon en intonatie kan dat ‘inhoud’, maar ook zoiets als ‘tevredenheid’ betekenen. In die laatste betekenis contrasteert het met het extatische ‘happiness’ of ‘geluk’ en tot slot komt geluk overeen met of staat het juist weer in tegenstelling tot begrippen als ‘luck’, ‘toeval’ en ‘lot’. Dat samenspel van betekenissen, die ontdekkingstocht vormde een rode draad door de tentoonstelling.

Wat kunnen we van je nieuwe werk verwachten?
Op het graf van John Keats staat ‘Here lies one whose name was writ in water’. Maar kun je iets schrijven in water? Met water? Waar schrijf je in (of op) als je in water schrijft? Dat vraag ik me af en daarom ben ik op zoek naar dingen die verdwijnen. De afdruk van vingers op een badkamerspiegel bijvoorbeeld, die alleen tevoorschijn komt als de kamer vol damp staat. Of de vette afdruk die is achtergebleven nadat een vogel met wijdopen vleugels tegen het raam van mijn woonkamer vloog. Dat raam heb ik al vier maanden niet gelapt.

Ook vond ik laatst een spel op een rommelmarkt met onderdelen in Mondriaankleuren en een handleiding voor hoe je daar tekeningen mee kunt maken. Ook daar wil ik iets mee doen, maar hoe, dat weet ik nog niet. Iets wat niet met verzamelen te maken heeft het liefst en wat daarmee minder veilig is, minder rigide, minder bekend. Ik ben bijvoorbeeld ook bezig met een nieuwe serie filmstills, dit keer over liefde, maar een wit vel papier voor je, dat is veel lastiger dan iets hergebruiken of op zoek gaan naar de herhaling. Veel spannender ook. En jezelf herhalen, dat kan nog altijd wel een keer.

'Happiness' (2012)

--
Tekst door Boy van Dijk

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer