tickets
Asset 14

Nono het Zigzag Kind

Gebaseerd op het boek van de Israëlische schrijver David Grossman, verfilmd door de Belgische regisseur Vincent Bal (Minoes), gespeeld door Fedja van Huêt, Isabella Rosselini en Burghart Klaussner. Een internationale productie, een internationale cast, een fantasierijk verhaal. Drie redacteuren gingen naar de bioscoop en praten na.

Brankele: Nounou, Nono, wat een film. Ik ben een beetje verliefd op Isabella Rosselini.

Noor: Ze speelde prachtig, echt een wulpse grande dame, die ook nog eens de liefste oma van Nono bleek te zijn. Ik kreeg het liedje Whatever Lola wants, Lola gets dagen niet uit mijn hoofd.

Hiske: Het was wel echt te toevallig dat ik net een tip aan het schrijven was over de dierenseksfilmpjes van Isabella Rossellini- verwarrend. Ik heb intens genoten van deze film - een perfect avontuur met helden en boeven en snelle auto’s en levenslessen. Producent Burny Bos is een held. Ik vond de Ko de Boswachtershow al fantastisch. En alles ziet er ook altijd zo prachtig uit: heel gedetailleerd retro, zonder gelikt te zijn.

Nono

Brankele: Maar Nono (Thomas Simon) was iets te mooi, met die zwoele lippen van ‘m. Hij praatte met een soort Amsterdamse ‘s’. Niet heel geloofwaardig voor een film die zich ergens in de jaren zeventig afspeelt. Wanneer hij Engels sprak, kwam hij veel beter tot zijn recht.

Noor: Maar niet alleen die ‘s’ was opvallend, hij was sowieso een behoorlijke kakker, dat maakte zijn personage ongeloofwaardig. Ik zag hem de hele tijd voor me met een polootje aan en hockeystick in de hand.

Brankele: Ja helemaal door die Ralph Lauren broek, waarbij dat logo vol in beeld was, dat kon echt niet! Wel leuk dat het een internationale film is, met zoveel verschillende talen. Nederlands, Engels, Frans - en ook nog stiekem Duits en Italiaans door de accenten van de acteurs heen.

Noor: De aftiteling was in het Engels, daaraan zie je dat de makers internationale ambities hebben. Dat gebeurt steeds vaker, het is een manier om "meer draagvlak te creëren voor de realisatie van een film". Oftewel: geld te innen. Misschien een noodoplossing, maar wel een met positieve artistieke gevolgen.   

Brankele: Ja lekker, zo’n stukje draagvlak naar de kijker toe. Maar het levert wel interessante cocreaties op. Ik had de film niet getrokken als hij alleen in het Nederlands was geweest. Alhoewel, Fedja is als chagrijnige politie-inspecteur, maar stiekem gewoon enorm gekweld door liefdesverdriet en machteloosheid, wel heel goed.

Hiske: Het leukste personage vond ik Felix Glick (Burghart Klaussner), de beste dief van de wereld die later de opa van Nono blijkt te zijn. Ik kon me helemaal voorstellen hoe graag je als kind met hem op avontuur zou willen. En hij was ook echt gevaarlijk, met een pistool, niet een of andere jolige oom. Mooi in beeld gebracht hoe het een oude man is, met van dat plukkerig borsthaar en levervlekken op zijn handen, en toch ook een genadeloze playboy. Is hij een Duitse acteur? Ik had hem nooit eerder gezien. Ook mooi: oom Sjmoel die echt PRECIES op Harry Mulisch lijkt, compleet met pijp en boekenkast. Die dan zegt: “Nono, waarom stel je je vader toch altijd teleur...”

Noor: Het surrealistische karakter van de film vond ik een van de hoogtepunten. Als kijker wist je soms niet wat ‘echt’ was, en wat fantasie. Die twee werelden liepen naadloos in elkaar over, dwars door elkaar heen. Bijvoorbeeld toen Nono terugkwam in het huis waar hij als baby had gewoond en waar zijn moeder was gestorven: hij vond haar daar terug, en vervolgens ze hadden een lang gesprek. Maar je kreeg niet het idee dat hij met een geest aan het praten was.

Brankele: Nee, het was niet de hele tijd een soort vrolijke versie van The Sixth Sense ofzo. In die film wordt het zien van dode mensen juist niet vervlochten met de werkelijkheid, maar blijft het in de fantasie van dat jongetje. Die twee werelden komen alleen in zijn hoofd samen. Hier kijken de andere personages ook mee met de ‘fantasieën’ van Nono, waardoor ze veel realistischer worden.

Hiske: Maar ik herinner me ook dat het als je klein bent ook echt een beetje zo gaat! Hadden jullie dat niet? Toen ik tien was zag ik hele scenario’s voor me. Hoewel, misschien niet met dode mensen.

Noor: Je ziet dat steeds vaker in film, die mengeling van werkelijkheid en fantasie. In de filmwetenschappen noemen ze het ‘spatialized harmony’: fantasie-elementen die zich in dezelfde ruimte en tijd afspelen als de filmwerkelijkheid. Zonder dat dit wordt gescheiden door bijvoorbeeld montage, zoals ze dat vroeger wel deden. En juist kinderfilm leent zich daar goed voor, kinderen en fantasie hebben toch een speciale relatie. Daarom accepteer je als kijker waarschijnlijk gemakkelijker dat die fantasie een onderdeel is van de filmwerkelijkheid.  

Brankele: Maar ik vond dit eigenlijk helemaal geen kinderfilm; daar is hij veel te ingewikkeld en heftig voor. Het boek is ook geen kinderboek. Het gaat alleen over een kind, en het verhaal wordt verteld vanuit de beleving van het kind, maar ik vond het juist wel knap dat het ondanks dat niet echt een ‘haha tralala gezellig zoete kinderfilm’ werd.

Hiske: Wat dit soort kinderfilms zo goed maakt - en volgens mij ook waarom Bos zo goed is in het produceren van de boeken van Annie M.G. Schmidt want die is hier de koningin van - is dat het kind gewoon een stoer kind is, maar alle volwassenen een beetje gek of onberekenbaar. Vanuit het kindperspectief begrijp je toch al niet hoe de wereld werkt - er lijkt van alles te gebeuren wat je gewoon niet helemaal kunt bevatten, ook bijvoorbeeld de zelfmoord van de moeder, en het feit dat zowel zijn vader als zijn opa dingen doen uit jaloezie of angst.  

Brankele: Het kind in deze film is inderdaad veel ‘volwassener’ dan de meeste volwassenen. Ook als hij aan het eind tegen z’n vader zegt: "Maar papa, ík weet het toch", denk je: oja, een kind heeft soms meer wijsheid in pacht, nog onbezoedeld door de verschrikkingen die een volwassen mens van z’n moraal af doen vallen.

Hiske: Ik vond dat bar mitswa-thema van volwassen worden daarom heel mooi meespelen: volwassen worden is in die zin juist niet alleen maar logisch redeneren en begrijpen hoe de wereld echt is, maar het onderkennen en accepteren dat de wereld juist helemaal niet logisch is, en dat mensen soms dingen doen die je nooit helemaal zal begrijpen. Het saaie neefje van Nono zegt op zijn bar mitswa: het leven wordt achteruit begrepen, maar moet vooruit worden geleefd. Nono zegt eigenlijk op zijn eigen bar mitswa: Ik heb geleerd dat er dingen aan het leven zijn die onbegrijpelijk zijn.

Noor: Veel kinderfilms zijn niet zoet: Kauwboy was ook echt een heftige (en geweldige!) film. Daarbij, en nu ook weer bij deze film, vroeg ik me tijdens het kijken de hele tijd af wat kinderen ervan zouden vinden.

Brankele: Ja dat is waar. Bambi is eigenlijk niet geschikt voor kleine kinderen; ik heb jarenlang trauma’s gehad door die film. En ook in andere Disneyfilms worden wreedheden omtrent het lot van ouders niet geschuwd. Misschien is het ook wel onzinnig om kinderen dat soort dingen te onthouden; er zijn natuurlijk genoeg kinderen die zich hierin herkennen.

Noor: Ok, dus de succesformule voor een kinderfilm: 1 dode ouder plus wat fantastische elementen, een snufje internationale partners erbij, et voila. Nou girls, dat moeten we kunnen regelen.

Brankele: Let’s do it. Maar laten we vooral de Italiaanse filmster niet vergeten.

Hiske: Alles wat je als kind cool vindt zit in deze film. Snelle auto’s, een chocoladefabriek, boeven en helden en lekker veel totaal onverantwoord gedrag.

Brankele: Die scène dat de meesterdievegge over een hijskraan trippelt om te kunnen ontsnappen, en met de maan als achtergrondlicht in silhouette...

Noor: ….leek, nee was, een eerbetoon aan Minoes, dé succesfilm van regisseur Vincent Bal! Sowieso een van de leukste kinderfilms die ik ooit heb gezien. Dat heeft hij met deze film niet kunnen evenaren vind ik. Al zag het er wel allemaal Heel Mooi ...

Brankele: ...Uit

Mail

Redactie

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Notice: Undefined index: show_large_first_post in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200122203538/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 31
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer