nieuwsbrief
Asset 14

Nocturnal Animals

Filmtrialoog: Nocturnal Animals 2

Het is een film die opduikt in menig eindejaarslijstje: de mysterieuze wraakthriller Nocturnal Animals, van regisseur en modeontwerper Tom Ford met in de hoofdrollen Amy Adams, Jake Gyllenhaal en Michael Shannon. Wat maakt deze film zo goed? Luuk Imhann, Ruby Sanders en Sarah van Binsbergen doen een poging tot duiding.

Mail

Sarah: Toen ik de trailer zag dacht ik dat dit weer zo’n hypergestyleerd drama zou worden met als premisse: beeldschone vrouw heeft alles maar is niet gelukkig. Maar ik moet zeggen, ik ben positief verrast. De film kroop onder mijn huid en bleef daar nog dagenlang zitten.

Luuk: Is stilering iets wat je kan storen? De vraag is of films als deze – denk bijvoorbeeld ook aan The Neon Demon – met hun grote aandacht voor stijl, daarmee aan inhoud inleveren. En of je dit zo kan (of mag) beoordelen, alsof veel stilering tegen een film pleit.

Ruby: Nee, dat pleit niet per definitie tegen een film. Maar het is wel degelijk een vraag die Ford zichzelf ook stelt door juist een wereld te portretteren waar veel buitenkant soms een gebrek een binnenkant verbloemt.

Luuk: Verbloemt stilering het een gebrek aan binnenkant? Of is het een poging dat door de kijker in te laten vullen?

Ruby: Volgens mij heeft Susan dat gevoel wel; dat haar prachtig aangeklede leven haar uiteindelijk niet de bevrediging oplevert waarnaar ze op zoek was.

Sarah: Precies, en daarom werkte de vorm hier ook zo goed, want de stijl versterkt dat idee. Interessant dat je The Neon Demon noemt Luuk, want daarbij had ik dat gevoel wel, dat de overvloedige aandacht voor stijl ten koste van de inhoud ging. Maar bij deze film vond ik dat niet.

Ruby: De vraag van inhoud versus vorm is in ieder geval een vraag die met deze film gesteld wordt. Susan heeft een man van de inhoud (Edward) ingeruild voor een man van het uiterlijk vertoon en het succes, maar uiteindelijk heeft dat haar niet gelukkig gemaakt.

'Het verhaal dat Edward schrijft is echter dan het leven dat Susan leeft'

Luuk: Ik denk niet dat je het zo zwartwit kan zien, dat Edward inhoud had en haar huidige man niet. De film gaat niet over inhoud vs. inhoudsloos. Nocturnal Animals is een horrorfilm over onze diepste verlangens, onze wildste driften en lusten. Edward weet geen manier om de zijne los te laten, behalve door er een boek over te schrijven. En wat we zien is vernietigend, een echter leven dan dat wat Susan leeft.

Ruby: Een ander thema: de angst die een man voelt als hij geen bescherming kan bieden aan zijn geliefden.

Luuk: Die angst die je beschrijft, Ruby, die is niet echt. Die speelt zich af in het verhaal binnen het verhaal, onder controle van de schrijver. En die schrijver laat het meest gruwelijke lot los op zijn dierbaren.

Ruby: We zeggen net nog dat kunst echter is dan het echte leven. Die angst heeft Edward denk ik wel degelijk gevoeld. De film suggereert op zijn minst dat de keuzes die Susan heeft gemaakt Edward ertoe bewogen om dit boek te schrijven.

Luuk: Wat ik sterk vond was dat we die link zelf mochten invullen. We kregen ingrediënten, maar moesten alsnog zelf het verhaal maken. Die leegte is een uitgesproken keuze, zoals vrijwel alles in de film een uitgesproken keuze is. Elke goede film is mijns inziens er een waarin duidelijk gekozen wordt. En elke keuze die Ford maakt (muziek, stijl, cameravoering, verhaal, wat we wel en niet weten als publiek) is superduidelijk.

Sarah: De keuzes zijn duidelijk, maar niet makkelijk als keuzes te herkennen. Bij sommige films kun je heel duidelijk zien welk effect een regisseur met bepaalde keuzes wil bereiken. Hier is dat minder doorzichtig en dat is denk ik een van de dingen die ik zo sterk vond.

'De intro is kenmerkend voor de hele film: geen enkele interpretatie die je erop plakt volstaat'

Luuk: Je kunt het alleen duidelijk zien als keuzes half gemaakt zijn. Dan heb je tijd om erover na te denken. Hier niet. Wat vonden jullie van de intro? Over extreme keuzes gesproken!

Ruby: Hypnotiserend. Daarin kwamen beide werelden die verder in de film langs elkaar lopen bij elkaar. Het 'volkse' en obese Amerika; en de highbrow kunstwereld.

Sarah: In de intro werd voor mij al duidelijk wat kenmerkend is voor de hele film: geen enkele interpretatie die je erop plakt volstaat. Gaat het er inderdaad om die twee wereld samen te brengen? Is het een poging om de verdorvenheid en het cynisme van de hedendaagse kunstwereld te laten zien: die obese vrouwenlijven op sokkels en bezoekers die daar in designerpakjes omheen drentelen? De intro doet al die dingen, maar tegelijkertijd doe je de film tekort als je haar daartoe reduceert.

Luuk: Welke uitleg, of combinatie van drie manieren van uitleg, ook... het is incompleet. Daarmee zegt Ford iets interessants over ons. En het zegt ook iets over wat wij nu proberen.

'Dat alle keuzes doordacht zijn, maakt nog niet dat je er als kijker niets van mag vinden'

Ruby: Haha. Helaas wel. Maar ik vind het ook weer wat aanmatigend om daarmee de discussie dood te slaan. Net als het argument dat alle keuzes zo doordacht zijn; alsof dat ons het recht om er iets van te vinden ontneemt. Dan plaats je de maker wel op een erg hoog voetstuk.

Luuk: Het onderneemt ons niet het recht, maar wel het belang.

Sarah: Dat denk ik niet. Het geeft juist ruimte om het over verschillende aspecten te hebben. Om zelf in te vullen, verschillende interpretaties aan te dragen, zonder te doen alsof een daarvan allesomvattend is, kan zijn. Dat zelf invullen is, zoals je eerder zei, juist wat de film van je vraagt.

Luuk: Zie het als een huis. Als het helemaal af is, kun je er wat van vinden, maar raakt dit het huis niet. Als het huis aan alle kanten open staat, vol gebroken leidingen en de plannen niet overeenkomen, haal je met elke mening meer loszittende stenen onderuit. Zo is het ook met films. De vrijwel perfecte films kun je alles van vinden, maar het raakt de films niet. Bij mindere films haalt het net zoveel los tot er niets meer van overblijft.

Sarah: Ik zou daar aan willen toevoegen dat bij een goede film je mening de film an sich allicht niet raakt, maar dat wat een film goed maakt zeker ook te maken heeft met de mate waarin deze uitnodigt om er iets van te vinden, er over na te denken, over te praten.

Luuk: Eens. Een goede film heeft duizend hoeken om hem vanuit te bekijken.

Ruby: Ter afsluiting nog een laatste gedachte over het einde? Zonder iets weg te geven: was het een wraakactie van Edward?

Luuk: Ja.

Sarah: Ja. Maar ook dat is weer een beetje te makkelijk, het is meer dan dat. Wat, dat mag de lezer/kijker zelf bedenken.

De Filmtrialoog wordt mede mogelijk gemaakt door Cineville.
Nocturnal Animals draait nu in de bioscopen en filmtheaters. Ga voor meer informatie en draaitijden naar Cineville.nl. Met de Cinevillepas zie je zoveel films als je wil voor 19 euro per maand.
cinevilleticket_met_trans-1

 

Redactie

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer