nieuwsbrief
Asset 14

L'Avenir

Filmtrialoog: L'Avenir

In L’Avenir schittert Isabelle Huppert in haar signature rol: die van koele, stoïcijnse vrouw bij wie onder de oppervlakte van alles sluimert. Maar is dat genoeg om de film te dragen? En wat moet je met Franse cinema zonder seks? De redactie is (lichtelijk) verdeeld.

Mail

Matthijs: Dit is een extreem kabbelende film waarin niets of niemand meer onderneemt dan een schuivend continent.

Jozien: Ik heb er wel van genoten! Het is vrij voorspelbaar, maar dat kabbelende vond ik ook juist fijn. En het raakte me wel. Dat komt misschien ook omdat wat Nathalie (het personage van Isabelle Huppert, red.) doormaakt echt mijn nachtmerrie is. Dat je hele leven zo gewoontjes is en dat je uiteindelijk een gescheiden vrouw bent met een carrièrecrisis en een lelijk kleinkind. Wat een lelijk kleinkind trouwens, man. Maar dat terzijde.

Matthijs: Echt een nietzschiaans monster inderdaad.

Daan: Het is allemaal wel erg gedistingeerd en heel Frans. Netjes aan tafel zitten, verwijzen naar filosofen. Dat komt natuurlijk ook door Huppert, die heeft dat van zichzelf.

Jozien: Ja, maar wordt dat niet uitgedaagd naar het einde toe? Ik bedoel, het is ook niet bepaald zaligmakend. Zit je lekker je leven weg te filosoferen, en voor je het weet zit je in een auto op weg naar een vervallen boerderij te schreeuwen dat je 'voor het eerst echt vrij bent'.

Matthijs: Het gegeven van het bestaan dat geleidelijk naar een dood punt glijdt, is sterk verbeeld in de film. Maar ik vond het moeilijk om daar iets om te geven, als er daarbuiten totaal niks is dat ermee contrasteert. Huppert speelt weer een teflon vrouw die alles wat haar overkomt stoïcijns ondergaat, en verder is alles en iedereen om haar heen ook vlak, of gedraagt zich zo.

Daan: Maar zo is het toch vaak? Ik dacht toen ik de bioscoop uitliep: zo gaat dat dus. Alles gaat kapot en daarna gaat alles gewoon verder. Je krijgt een lelijk kleinkind en geeft les over Rousseau. Het heeft geen zin. Filosofie niet, protesteren niet, lesgeven niet, huwelijk niet, kleinkind niet. En toch leef je door.

Het heeft geen zin. Filosofie niet, protesteren niet, lesgeven niet, huwelijk niet, kleinkind niet

Jozien: JA! Zo voelde ik me ook, Daan. Ik wist trouwens niet zo goed wat ik met die leerling van haar moest, die te mooie hippie. Behalve dat ie natuurlijk wel leuk was om naar te kijken.

Matthijs: Fabien!

Jozien: Oh ja, Fabien.

Daan: Onbereikbaar verlangen en het niet echt durven, en dus niks doen. Ze probeert het wel, als ze haar 'kat gaat zoeken' en dan 'dizzy is van de wiet'. Doorzichtige truc natuurlijk.

Jozien: Is het leven zo simpel? Kan natuurlijk, ons Nathalie heeft ook behoeftes. Maar toch. Ik vond het niet zo duidelijk.

Daan: Dat wordt steeds gesuggereerd. Heinz, haar ex-man, wist het wel zeker.

Matthijs: Ja, Heinz zag de bui al hangen, en was hem voor.

Daan: Er zat nog een ander thema in volgens mij: oude en jonge vrouwen. Nathalie heeft het gevoel dat ze er zelf niet meer toe doet, seksueel, en ze wordt voortdurend omringd door mooie jonge vrouwen. Of is dat mijn interpretatie?

Jozien: Het gaat, zoals we al opmerkten, over ordinair verval, dus daar past dat ook in.

Matthijs: Alles vernieuwt terwijl Nathalie stilstaat. De cocon waarin ze leeft is de droom van haar moeder, die ze heeft waargemaakt en waarin ze sindsdien vastzit. Ze wil zich niet bemoeien met politiek, haar radicale fase was 'vroeger'. Totaal onveranderlijk is ze, totdat ze opeens aan alle kanten wordt ingehaald door dingen die dus wel zijn veranderd. Zelfs haar man, die zich al jaren totaal niet heeft ontwikkeld, blijkt opeens een nieuwe vrouw te hebben.

Jozien: Maar vind je dat niet op een bepaalde manier ook erg geslaagd? Ik vind dat de film dat gevoel wel goed over weet te brengen.

In Frankrijk is de vergelijking leven = seks wel geaccepteerd

Matthijs: Ja, haar gedeelte wel. Maar ik miste wel de scherpere randjes in alles om haar heen.

Daan: Die zijn er inderdaad niet.

Jozien: En die moeder dan? Die is de overtreffende trap van haar ouderdom.

Daan: Nog meer verval. En de nachtmerrie om dat te worden: oud en depressief.

Matthijs: Ja, maar haar moeder heeft wel echt geleefd, vergeleken met Nathalie’s stilstaande bestaan.

Jozien: Haha, dat is afhankelijk van wat je 'leven' noemt.

Daan: In dit geval: geneukt. En dat wil Nathalie ook.

Matthijs: Met leven bedoelde ik: stappen buiten die überrationele cocon. Dat de moeder wist dat Chirac met z’n laarzen aan neukte, was volgens mij een verwijzing naar haar aardse wijsheid versus de filosofische benadering van haar dochter. De moeder die nog op aftakelende leeftijd mooie kleren jatte en middenin de ellende kickt op een snoezige brandweerman.

Daan: In Frankrijk is, denk ik, de vergelijking leven = seks wel geaccepteerd. Vraag maar aan Chirac.

Jozien: Haha! En DSK.

Daan: En Sarkozy, en Hollande, en JP Sartre, et cetera.

Matthijs: Zat er om een punt te maken daarom in deze film compleet geen seks? Dat vond ik, als laatste punt, wel heel verwarrend: Franse cinema zonder bloot.

Redactie

Lees verder Lees verder

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar
het laatste
Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Alles vijf sterren: Lava, zonlicht en Dracula

Lava, zonlicht en Dracula

Deze week sterren voor twee klassieke films en een zonnige wekker. Lees meer