Foto: privé-collectie Ava Mees List Mees schrijft een open brief aan haar moeder." /> Foto: privé-collectie Ava Mees List Mees schrijft een open brief aan haar moeder." />
Asset 14

Dochter

Amsterdam, 7 mei 2010

Lieve mama,

Vandaag ben je jarig. Precies twee keer zou oud als ik, ben je nu. Toen jíj 26 werd, kreeg je mij. In die tijd was je als Amsterdamse het theaterleven in New York aan het verkennen. Tijdens de eerste weeën ging je nog even slapen, en tegen de tijd dat het echt zo ver was werd ik bijna in een yellow cab geboren omdat de chauffeur door hevige regenval de ingang van het ziekenhuis niet kon vinden. Toen ik nog maar een paar maanden oud was, legde je mij rustig slapend als altijd in de kleedkamer tijdens de voorstelling. Al was ik nog zo jong, je vertrouwde op me.

Tijdens jouw middelbare schooltijd droeg je je oma’s jurken, en spoot je oude damesschoenen zilver. Muis, werd je genoemd, om je tengere postuur en kleine snoetje. Elke dag fietsen van Bergen naar Alkmaar, naar het Murmellius Gymnasium. En als je echt geen zin had, dan schreef opa een briefje. 'Non scholae sed vitae discimus.' Wij leren niet voor school maar voor het leven. Een uitspraak van Seneca, de filosoof die dienst deed toen Keizer Nero met de scepter zwaaide. Dan mocht je een dagje naar Amsterdam of de duinen in terwijl de leraren, geïmponeerd door het Latijn, maar hun mond hielden. Geheel volgens traditie schreef je ook eens een dergelijk excuusbriefje in mijn tijd op het Vossius Gymnasium. Mijn lerares protesteerde wat lafjes, maar wij gingen naar de Noordermarkt op onze plotseling vrije maandagochtend. Bij de King Louie stand kibbelden we over wie de lichtblauwe longsleeve met open hals mocht hebben. Jij won, ik leende hem jarenlang tot ik er te veel vlekken op had gemaakt en het van ellende en slijtage uit elkaar viel.

De relatie tussen moeder en dochter is niet altijd even makkelijk. Terwijl moeders vaak worden geadoreerd door hun zoons en dochters hun vader's kleine meid blijven (ook wel bekend als het beruchte Oedipuscomplex) komen deze vrouwen onderling vaker in strijd met elkaar. Bewijsdrang, jaloezie, machtsverhoudingen. Ook deze zijn ons niet altijd bespaard gebleven. Toen ik een paar jaar geleden in shock reageerde op de puberale afsnauwingen van mijn zusje, zei je dat dit nog niets was. ‘Je had jou eens moeten zien,’ was de repliek. Ik schaamde me wat, maar ik moet toegeven, soms komt het nog steeds naar boven. Irritatie. 'Ma-haaaam!'

We hebben veel meegemaakt, en dingen zijn niet altijd even makkelijk. Maar voor ik het weet, hebben we dan zo weer de slappe lach. We lachen precies hetzelfde. Ook al lijken we qua uiterlijk nauwelijks op elkaar, tijdens een proestbui komen de uithalen op dezelfde toon, in hetzelfde ritme. Iemand zei ooit tegen mij dat ik soms lach als een oude opstartende Volvo. Ik zou het je niet aan willen doen, maar ik vrees dat dit ook voor jou opgaat.


Foto: privé-collectie Ava Mees List

Laatst waren we in de tuin. De paastak die ik ooit stekte als zesjarige, is inmiddels uitgegroeid tot een trotse krulwilg, drie verdiepingen hoog. De buren kregen geen zonlicht meer dus wij besloten op een mooie vrijdagmiddag om hem te snoeien. Je kon het bijna niet over je hart verkrijgen. We pakten een grote ladder, en tuurden omhoog. Dit ging nog een flinke klus worden. Voor ik het wist, stond je bovenin. Vervolgens, alsof het niets was, klom je in de boom, ging op een tak zitten, en begon te zagen. Ik hield de ladder vast, zaagsel fladderde in mijn oog. Na een poos zei je: ‘Jouw beurt, ik heb een lamme arm.’ Even soepel als op de heenweg kwam je weer van de ladder af. Boomklimmen zit jouw duidelijk in het bloed, maar je dochter is een stadskind. Voorzichtig ging ik steeds een tree hoger staan. Onder mij zag ik de bakstenen afgrond van het tuinpad, boven me een wankele wilg. ‘Ga maar, ik sta hier,’ zei je. Ik keek weer omhoog. De zon scheen strak, ik vond een stevige plek om te staan, en zette de zaag in de dikke tak.

Vandaag ben je dus jarig. Zondag is het moederdag. Daar doe ik niet aan, dat weet je. Maar vandaag is voor jou.

Gefeliciteerd, lieve mama.

je

Mezekindje

Mail

Ava Mees List

We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken.

Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe.

Word kunstverzamelaar

Notice: Undefined variable: articleCount in /home/hardhoof/staging.hardhoofd.com/releases/20200503005100/public/content/themes/hardhoofd6/components/ctas/latest-posts.php on line 24
het laatste
10 jaar HH

10 jaar HH

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n plek is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een... Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

'Ik heb afleveringen van The Real Housewives waar Shakespeares beste stukken niet aan kunnen tippen.' Lees meer

 Kamikazeplastics

Kamikazeplastics

Immuuncellen die de minuscule deeltjes onschadelijk proberen te maken, bekopen dat vervolgens met hun eigen leven. Lees meer

Alles vijf sterren: DEZE SERIE IS GEWOON ZO GOED

Het voert te ver om het hele verhaal uit te leggen

Deze week worden we blij van stekjes, een queer Lees meer

Over wulken en burgemeesters 2

Over wulken en burgemeesters

'Een huis is een constructie, maar een huis is ook een gevoel dat gedeeld wordt. Er blijven sporen achter wanneer bewoners sterven. Een huis verandert terwijl het blijft staan.' Lees meer

We laten ons niet sussen 1

We laten ons niet sussen

Twee weken geleden onthaalden politici en de media 2500 protesterende boeren met open armen op het Malieveld. De 35.000 klimaatstakers en de bezorgde burgers van Extinction Rebellion konden rekenen op een stuk minder steun. Wat is er nodig om de urgentie van de klimaatcrisis echt te laten voelen?, vraagt Jarmo Berkhout zich af. De legers... Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

 Staakt-het-boeren

Staakt-het-boeren

Duizenden boeren toogden naar het Malieveld met hooivork en tractor. Lees meer

Column: September Blues

September Blues

De maand september is weer voorbij en dat betekent voor Trudy afscheid nemen en opnieuw beginnen. Van haar zomerhuisje op het platteland keert ze terug naar het leven in de stad. Lees meer

Filmtrialoog: Manta Ray

Manta Ray

Redacteuren Eva van den Boogaard, Mat Hoogenboom en Oscar Spaans bezochten de bioscoop om het speelfilmdebuut van de Thaise regisseur Phuttiphong Aroonpheng te zien. Het werd een magische ervaring: Manta Ray bleek een even eenvoudige als betoverende vertelling over een voor dood achtergelaten man die door een visser uit de mangrove wordt gered. Mat: Wat... Lees meer

Hard//talk: Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

Bij gelijke geschiktheid tellen kwaliteit en capaciteit net zo goed

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In tegenstelling tot Ella Kuijpers ziet Gatool Katawazi er wél het belang van in om voorkeur te geven aan de sollicitant die de diversiteit binnen een organisatie versterkt. Afgelopen zomer schreef Ella Kuijpers een Hard//talk waarin zij pleit tegen positieve discriminatie in sollicitatieprocedures. Juist... Lees meer

Inclusiviteit

Echte inclusiviteit is nog ver weg

Het debat over diversiteit en inclusiviteit in de culturele sector gaat niet ver genoeg. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Alles vijf sterren: 14

Geen douche, geen geloof, geen adem

Deze week worden we blij van een zeiltripje naar het Markermeer, een serie over verkeerd geplaatste bewijslast, en een dansvoorstelling van Arnhemse meisjes. Lees meer

Hard//talk: Greta Thunbergs requiem voor een droom

Greta Thunbergs requiem voor een droom

Thunberg deinst er niet voor terug een onderdeel te worden van haar eigen verhaal. Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Het verlies van succes 2

Het verlies van succes

In een tijd waarin het steeds noodzakelijker lijkt te worden om prestaties te etaleren, denkt Mare Groen na over het systeem achter onze opvattingen aangaande succes dan wel mislukking. Ik lig nog steeds op bed en ben de hele dag niet buiten geweest. Het is 20.00 uur. Ik heb afgesproken om naar de film te... Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

 De blinddoek komt af

De blinddoek komt af

Vrouwe Justitia heeft haar blinddoek afgenomen. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer